Lucas 10

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Fal fekeri ku báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay nan leɗ nduoɓal-ɛ kḭri ɓoɗ ɓoɗ ɓa síŋ tɔnɔ say, a mgba ri siɗi siɗi a pie ri ha ri se pol ha̰ ni ká ɓil ŋgɛrɛpuori ɓáy zaɗri riw bele ká ɓe kḭ sùo-ɛ a séke ɗi.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ka ɓaa ha ri mii: «Fe payri na ŋgḭi ɓamba, a ŋgɔŋ maa vbíe, roo lɛ, nzoɓ peɗkeri ŋgḭi ya. Munu zu lɛ, ì kóɗ Ŋgɛrɛmbay ká ɓa ŋgɛrɛnzoɓ wáa na, ha̰ ni ka pie ɓáy nzoɓ peɗkeri ka ŋgḭi maa fe ha ri zúɔ tul nzoɓ ha̰wri rɔɓay.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ì se! Mì píe rì munu ɓa vu baɗuri ká i ɗo sakra váy koyri.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ì mgba vu ɓɔl lari, mase ɓɔl séke varu ka ɗo nduo-rì ya nda̰w, a í fa̰a dikɔn ɓal-rì ya nda̰w pi. Ì ta̰a í ɗo faa í ɗaa soko ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Zaɗka ì tḭi puo, rɔɔ í se ɓil puo nzoɓ mbḭw munu lɛ, ì sá̰m fe zúɔ ɗi pola í ɓaa mii: “Ɗɛkɛkɛ ka ɗo ɓil puo key.”
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Zaɗka nzoɓ law lɔm naa ɓil puo key na lɛ, law ɗɛkɛkɛ taa ɓaarì na a ɗoko tul-e. A zaɗka nzoɓ law lɔm ti ɗi ya lɛ, fe sa̰mi ɓaarì na a yḭ́i a ví ɗo tul-rì kḭ hɔy.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Lɛɛ, ì káw ɓil puoke na ku. Feri ká i ha rì na ì sṵ nda̰w, a í nzɔ ziŋ ri nda̰w, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ peɗ na ɗo ɓáy faa ká ɓay zíŋ fe tunduo peɗ ɓe. Ì há̰ari ɓáy faa hulri lɛm lɛm ya.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 «Rɔɓay, puo ha̰a ha̰a ká ì tḭi ɗi, rɔɔ nzoɓri mgba rì ɓáy kere lɛ, feri ká i ha rì na ì sṵ.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Ì váa nzoɓ sɛmri ká ɓil puoke ku a í ɓaa ha̰ nzoɓ puokeri mii: “Sa̰w síe ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay ká tul nzoɓri na, tɔ̀ŋ ɗi mbǎa ká lakun-rì ro.”
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Roo lɛ, zaɗka ì tḭi puo mbḭw munu, rɔɔ nzoɓ puokeri mgba rì ɓáy kere ya lɛ, ì tḭi í se faa buo í ɓaa mii:
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 “Kusal puo ɓaarì ká mbuɔlɔ ɓal ɓuru na hɔy kara, ɓuru nda kuɓ kuɓ zuɔ tul-rì. Roo lɛ, ɗo nun haŋa rì kɔ nda̰w rɔ: sa̰w síe ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay ká tul nzoɓri na, tɔ̀ŋ ɗi mbǎa ro.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nam kúŋ sal ɓay na, ɓay ká i kúŋ ɓo tul nzoɓ puokeri ku na, a ŋgɔ́ŋ kal taa ha̰y ká i ɗaa ɓo tul nzoɓ ndayari ká Sɔdɔm na pavbaɗ rɔɓay.»
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 «Ɓaarì, nzoɓri ká Korazin, kɔ́kɔ sɛkɛ fe ɓa taa ɓaarì! Ɓaarì, nzoɓri ká Besayda, kɔ́kɔ sɛkɛ fe ɓa taa ɓaarì nda̰w, ɓay ḭi lɛ, fe saŋri ká mì ɗaa ɓáy hṵrusuo Ŋgɛrɛwṵru ká sakra ɓaarì na, ɓa fe ká mì ɗaa ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Tir ɓáy Sido̰n ze munu lɛ, ɓa ɗḭ̌ɛ lew hɔy nzoɓ puokeri ku na, i ɗáa síe a í kaw ɓil sḭ́ɛ, í súoke kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ya̰a ɓari na.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Sa̰wke mini ze, nam ká Ŋgɛrɛwṵru a kúŋ sal ɓay na, ɓay káʼa kúŋ ɓo tul-rì na a kál taa ha̰y káʼa kúŋ ɓo tul nzoɓri ká Tir ɓáy Sido̰n na pavbaɗ rɔɓay.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 A ɓaarì nzoɓri ká Kapɛrnayum, wa̰a ì ker í ɓaa mii, i fá̰a rì kpṵru se nulue lew lɛ woo? Munu ya mgbaŋ! Ŋgɛrɛwṵru a yḭ́iŋra rì kpṵru ha rì se puo nzoɓ huɗeri ká zaɗ baw.»
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Lɛɛ, ka ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri rɔɓay mii: «Nzoɓ ká laa ɓay ɓaarì lɛ, ka laa ɓay ɓi nda̰w zu. A nzoɓ ká tuŋ rì ŋgereŋ lɛ, ka tuŋ mì ŋgereŋ nda̰w. A nzoɓ ká tuŋ mì ŋgereŋ na, tuŋ nzoɓ ká píe mì vi na ŋgereŋ nda̰w.»
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Báyḭi lɛ, ɓari ká Zezu pie ri síŋ tɔnɔ say na i yḭ̀i í ví ziŋ ni ɓáy bawda suoriya í ɓaa mii: «Mbay, taambɔl riŋ-a ze ɓuru mbíke nzaa ɓuru ha̰ temndayari kara, i ɗaa vu mbom ɓo tul ɓuru.»
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì kɔ *Satan lie saa nulue gbǎ̰y ɓa sùke munu ká mbam siɛ yela.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Ì laa ɓay ɓi key: mì ha rì hṵrusuo ɓay haŋa rì tɔ̌ɗke tul sɔyri ɓáy ndáyri nda̰w, a í kálke tul hṵrusuo nzoɓ tul ŋga̰ni naari riw bele. Fe mbḭw mini kara ti ɗáa rì sɛkɛ ya.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Ì ɗaa suoriya ɓay tul temndayari ká i ɗaa vu mbom ɓo tul-rì ku hɔy ya, roo lɛ, ì ɗaa suoriya ɓay tul riŋ-rì ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɗo ɓil mbeɗe pam ɓe ká nulue.»
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ká zaɗɛ ku hɔy, Tem Law Pie ha̰ suoriya mbaa ɓil law Zezu gba̰y gba̰y ha̰ ni ɓǎake ɓay mii: «Bǎa, ɓo ká mù ɓa Ŋgɛrɛmbay nulue nda̰w, Ŋgɛrɛmbay tusiri key nda̰w na, mì písi mù ɓay tul fe niri key ká mù mṵu nzoɓ nun nzɛmri ɓáy nzoɓ fe kɔ́kɔri, a mú mgbuɗa nun nzoɓri ká i kɔ fe ŋgḭi ya na ha ri kɔ. Ɓa tusuɛ, taambɔl Bǎa, ɓay ḭi lɛ, ɓo na mù hii ɓay haŋa ni ka ɗo munu.»
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Falɛ lɛ, Zezu ɓaa mii: «Feri riw bele na, Bǎa pɔŋ zuɔ nduo-i. Nzoɓ mbḭw mini ká tuu mì mii, a ve ze ɓa Vi-e lɛ na, tiya. Ɓa Bǎa huo-ɛ hɔy ze tuu mì. Rɔɓay, nzoɓ mbḭw mini ká tuu Bǎa na tiya nda̰w; ɓa ɓi ká mì ɓa Vi-e huo-i hɔy ɓáy nzoɓri ká mì hii ɓay mgbúɗa nun-ri ha ri tuu ni na ze, i tuu ni.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 A falɛ ku lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri huo-ri hɔy mii: «Suoriya ɓa taa nzoɓri ká i kɔ fe ká ì kɔ ɓáy nun-rì na.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Ɓa tusuɛ kḭ, mì ɓaa ha rì: *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɓáy mbayri ká pola lew ŋgḭi ɓamba i ɗaa kɔn ɓay kɔ́kɔ fe ká ì kɔ key, roo lɛ, i kɔ feke na ɓáy nun-ri ya. I ɗaa kɔn ɓay láa ɓayri ká ì laa key, roo lɛ, i laa ɓayke na ya.»
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Nzoɓ mbḭw munu ká ɓa *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na uru siya a vbi Zezu ɓay, ɓay nzáake nzi-ɛ a ɓaa mii: «Mbay, fe ḭi ze mì ɗáa nda̰w rɔɔ ɓay káwke ɓáy kumnun ɓaŋguɔ lɛ?»
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi ze i ɗaa ɗo ɓil *mbeɗe bol kusol naari na lɛ? Wa̰a, mù kḭi mú laa ɓayke mina lɛ?»
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Lɛɛ, leɗban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na, mù híi ni ɓáy ɓil law-ari riw bele nda̰w, ɓáy pa̰ra nun sùo-ɔri riw bele nda̰w, ɓáy hṵrusuo-ɔri riw bele nda̰w, rɔɔ ɓáy kér ɓay ɓori riw bele nda̰w pi. Rɔɓay, mù híi kṵ-ɔ munu ká sùo-ɔ ɓo kḭ.»
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nda ndaɗ! Mù yḭiŋra ɓay na ha̰ mì ɓáy kere. Fe niri key na, mù ɗaa munu ɓaŋguɔ lɛ, mù káw ɓáy kumnun ɓaŋguɔ.»
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Roo lɛ, nzoɓ ká fere nzoɓri bol kusolri na hii nzaa nasi ɓay ɓe. Ro, a vbi Zezu mii: «Nzoɓ ve ze ɓa bǎw kṵ-i lɛ?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ mbḭw munu uru saa Zuruzalɛm a se ɓa Zeriko. Báyḭi lɛ, ka tḭi sakra nzoɓ riiɓari. Lɛɛ, i mgba ni í ndaka ni wɔɓ wɔɓ í nan gari ɓeri, ɓáy fe ha̰wri í pɔŋ ni ɓo gbeleŋ ɓa huɗ a í zɔl.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Lɛɛ, faake ku na, *nzoɓ fe poy Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu se ɗi nda̰w. Zaɗkaʼa ví dar leɗban na gbukru na báyḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ mari ɓo zaɗ kḭ, a to faa kuŋ pola a kal.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Rɔɓay, nzoɓ peɗ Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ɓa nzoɓ ká sa̰w ka̰ni Levi kḭ hɔy kara ɗaa faa mbḭw munu na nda̰w. Zaɗkaʼa vi ɗi ya deɓ ɓáy zaɗ nam leɗban na báyḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ mari ɓo zaɗ kḭ, a to faa kuŋ faa pola a kal na rɔɓay.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Roo lɛ, nzoɓ mbḭw munu ká kuɗu zaɗ ká Samari se varu ɓáy faa na ku nda̰w. Ɓa nzoɓri ká Ziɓri kɔ ri ɓa fe ya.Ka kɔ nun síe ɓe.|src="DN00479b.tif" size="span" loc="Luk 10.30-37" copy="Darwin Durham" ref="10.33" Zaɗkaʼa ví dar leɗban na ku gbukru a mbi nun-ɛ a kɔ ni na báyḭi lɛ, ka kɔ nun síe ɓe,
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 a soro ɓa lakun-ɛ a mgba ni a wàa nṵɔ-ɛri na ɓáy mbii feri kaɗ kaɗ, a kuna num zuɔ ɗi, rɔɔ a kuo ɓáy vay gariri. Falɛ ku lɛ, ka mbi ni ɓo tul maasoɓa ɓe kḭ sùo-ɛ, a séke hul nam varuri a ɗaa ni varu ɓáy kere.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Nzaaruoke ku báyḭi lɛ, ka nduo ɓil ɓɔl ɓe a fa̰a lari vay ɓa siɗi, a ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ faa hul varuri na a ɓaa ha̰ ni mii: “Mu ya̰a lari na key ɓo, mú ɗáake leɗban key na ɓáy kere ha̰ mì. Ze ɓo mù ɓiɛ lari kḭ ɓay tul-e hɔy kara, yḭ́i ɓi lɛ, ɓi kḭ sùo-i mì púo mù mbɔl fe ha̰yri ká mù ɓiɛ ɓay tul-e ká fal-i na ɓáy.”»
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Lɛɛ, Zezu vbi ni ɓay mii: «Ká sakra nzoɓri ká say key na wa̰a, nzoɓ ve ze ɓa bǎw nzoɓ ká tḭi saa sakra nzoɓ riiɓari na lɛ woo?»
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Nzoɓ ká fere nzoɓri bol kusolri na yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ɓa nzoɓ ká kɔ nun síe leɗban na.» Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se mú ɗaa faa mbḭw munu ká ɓe na nda̰w.»
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i se faa kɔɓ rɔɓay na, i tḭi púo mbḭw munu. Lɛɛ, má̰y mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Marte mgba ni ɓa ɓil hul ɓe a ɗaa ni varu.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Lɛɛ, yṵ-ɛ ká riŋ-ɛ ɓa Mari na ɗo ɗi nda̰w, a kaw siri ká sa̰w ɓal Ŋgɛrɛmbay Zezu a laa ɓay ɓe.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Roo lɛ, Marte na yɔklɔ sùo-ɛ ɓáy peɗ fe karari ŋgḭi ɓamba tasiri. Ndḭi munu hɔy lɛ, ka ví ziŋ Zezu a vbi ni mii: «Mbay, yṵ-i na pɔŋ peɗ fe karari dáa mì fǎ̰w huo-i hɔy na wa̰a, mù kɔ ɓa fe kere zu lɛ? Mu ɓaa ha̰ ni ɓo, ka vi a sɔ mì.»
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Marte, ɓo na, mù ha̰ law-a nzáa mù ɓa lie ɓa lew, mú yɔklɔ sùo-ɔ ɓay tul feri ŋgḭi ɓamba tasiri.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Roo lɛ, fe mbḭw hɔy ze ndaɗ ɓamba tasiri. Fe ká Mari kɔ ɓa fe kere a naa a ɗaa nun-ɛ ɓo ɗi na, nzoɓ ti ya̰aŋa saa nduo-ɛ ya.»
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.