João 18

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Falɛ ká Zezu ɓaa ɓayri na ku riw bele báyḭi lɛ, ka fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri zuɔ fal-ɛ a tǔoke nduo mbii ká riŋ-ɛ ɓa Sedo̰ro a í tḭi fi kɛlu. Lɛɛ, zaɗɛ ku na wáa ɗo ɗi, ze Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri í se ɗi.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Zudas nzoɓ ká ɓa nzoɓ mbika tul-e na, kɔ zaɗ na ku ta-taŋ nda̰w, ɓay ḭi lɛ, ɓa zaɗ ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i mbṵ kḭ ká ɗi ɓaŋguɔ kpaɗara.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Báyḭi lɛ, ɓe Zudas na, ka se wáa na ku ɓáy kuɗu nzoɓ yṵmri ɓáy nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri ká *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *Fariziri ha̰ ni na. Ɓari na i fa̰a fe yṵmri zuɔ sùo-ri; i se ɓáy huu ndeleri nda̰w, huu mbɔ̰nri nda̰w rɔɔ í tḭ́ike tul-ri ɓáy.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Lɛɛ, feri káʼa tḭ́i tul Zezu na, ka kɔ riw bele ro. Ze a soro ɓa luo-ri a vbi ri ɓay mii: «Wa̰a, a ve ze ì nzaa ni lɛ?»
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru nzaa Zezu ká Nazarɛɗ.» Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa ɓi kḭ ze mì ɗo key.» Lɛɛ, Zudas ká ɓa nzoɓ mbika tul-e na, ɗo ziŋ nzoɓri na ku nda̰w.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Zaɗka Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa ɓi na kḭ ze mì ɗo key» na báyḭi lɛ, i yḭ̀i í naa tigba̰a ri tuɗ tuɗ ɓa fal, í lie raɗ zuɔ siri.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a vbi ri ɓay ɓa kḭ na rɔɓay mii: «Wa̰a, a ve ze ì nzaa ni lɛ?» I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru nzaa Zezu ká Nazarɛɗ.»
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Mì ɓaa ha rì ro, ɓa ɓi na kḭ zu. Ze ɓa ɓi kḭ ze ì nzáa mì laa lɛ, ì pɔ́ŋ faa ha̰ nzoɓri key na i se zaɗ seɗ ɓari.»
8 Jesus disse:
9 Zezu ɓaa munu ɓay haŋa ɓay káʼa ɓaa ziŋ Bi-ɛ pola mii: «Nzoɓri ká mù ha̰ mì na, nzoɓ mbḭw mini kara zee ya» na, ɓayke ɗo munu ɓáy zaɗɛ.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr ká ɗo ɓáy maamii na, ka naa hǎr a téke suku leɗ káw ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na fi hoɗo mbɛkɛɗ ɓo ɓisuy. Riŋ leɗ káwke ku na ɓa Malkus.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Ro, Zezu ɓaa ha̰ Piyɛr mii: «Mu yḭ́iŋra maamii ɓo na ka nduo ŋgole. Kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká Bǎa leke ɓay haŋa ni ka tḭi tul-i na wa̰a, mì maa ɓay kɔ́kɔ ya maalɛ?»
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ro, kuɗu nzoɓ yṵmri ɓáy ŋgɛrɛ tul-ri, ɓáy nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri ká i ɓa Ziɓri na, i lie Zezu ruɗ í mgba ni í siŋ ni nda̰w rɔɔ,
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 í sùu ni titire í séke luo Anasi, ɓe káʼa ɓa fay Kayif. Kayif na ɓa *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ká ɓil sewke na ku.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Ɓa ɓe na ze ka ha̰ nzaa ɓoko ha̰ ŋgɛrɛdɔma̰y Ziɓri mii: «Ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ mbḭw hɔy ka hu ɓay tul ruɔ nzoɓri.»
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Báyḭi lɛ, Simo̰n Piyɛr ɓáy leɗ nduoɓal Zezu kḭ munu dii fal-ɛ. Ɓe leɗ nduoɓalke ku na, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye kɔ ni ta-taŋ. Ɓe mini ze, ka rǐike ɓil mgbaŋ ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na ziŋ Zezu mbḭw hɔy.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Roo lɛ, Piyɛr na kaw faa kɔ̀kɔ ká kɛlɛ. Lɛɛ, leɗ nduoɓal Zezu ká ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye kɔ ni ta-taŋ na tḭi a vǎa ɓaa ɓay ziŋ leɗ má̰y ká kɔrɔ faa kɔ̀kɔ ká kɛlɛ na, a ha̰ Piyɛr na rìi ziŋ ni.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Báyḭi lɛ, leɗ má̰y ká kɔrɔ faa kɔ̀kɔ ká kɛlɛ na ɓaa ha̰ Piyɛr mii: «Ɓo na wa̰a, mù ɓa leɗ nduoɓal leɗban na key nda̰w ya lɛ woo?» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Hay! Ɓa ɓi ya.»
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Munu ká teɗ hu-huo na báyḭi lɛ, leɗ káwri ɓáy nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri, i kiri síe huu ká i fa̰a na í ɗo nṵ́uke. Lɛɛ, Piyɛr kara kaw ziŋ ri a ɗo nṵ́u huu na nda̰w pi.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na tii sa̰w vbika Zezu ɓay ká se tul leɗ nduoɓal-ɛri, ɓáy fe fére káʼa fere nzoɓri na.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ɓay ká nun ruɔ nzoɓri riw bele ta-taŋ. Mì fere nzoɓri fe ɓaŋguɔ ká ɓil hul mbṵ́ kḭri mase, ká ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká ɓa zaɗri ká Ziɓri mbṵ kḭ ká ɗi ɓaŋguɔ, ɓo mì ɓaa ɓay ká zaɗ muni ya.
20 E Jesus respondeu:
21 Wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, mù vbi mì ɓay mini lɛ? Mu vbi nzoɓri ká i laa ɓayke na. Ɓari na, fe ká mì fere nzoɓri na i laa ta-taŋ.»
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Zaɗka Zezu ɓaa ɓay munu lɛ, nzoɓ kɔ́rɔ zaɗ mbḭw munu ká ɗo lakun-ɛ na nda hala nun-ɛ kpaɗ a ɓaa ha̰ ni mii: «Wa̰a, i yḭiŋra ɓáy ɓay munu munu ze ha̰ ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye lɛ woo?»
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗka mì ɓaa ɓay na ɓáy zaɗɛ ya lɛ, mu ɓaa. A ze ɓo, zaɗka ɓay ká mì ɓaa na ɗo ɓáy zaɗɛ lɛ, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, mù nda mì munu lɛ?»
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Báyḭi lɛ, Anasi ha ri sùu ni ɓáy sal ká ɗo sùo-ɛ kɔɓ, í séke ni ha̰ Kayif ká ɓa ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Báyḭi lɛ, sa̰w síeke ku na, Simo̰n Piyɛr kaw nṵ́u huu ká zaɗɛ na ku kɔɓ. Lɛɛ, i vbi ni mii: «Ɓo na wa̰a, mù ɓa leɗ nduoɓal leɗban na key nda̰w ya lɛ woo?» Roo lɛ, Piyɛr ma̰y ɓay a ɓaa mii: «Hay! Ɓa ɓi ya.»
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Rɔɓay, nzoɓ mbḭw munu ká sakra leɗ káw *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na ɓa nzoɓ ini nzoɓ ká Piyɛr kuŋ basuk-e na vbi ni ɓay mii: «Wa̰a, ɓa ɓo ze mì kɔ mù ɓáy Zezu ká ɓil wáa na ku ya lɛ?»
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Báyḭi lɛ, Piyɛr ma̰y ɓay na ɓa kḭ rɔɓay mii, ɓa ɓeri ya. Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, tuo ka-káa kɔŋrɔŋ.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Tiɓie piɛɗ na, ŋgɛrɛdɔma̰y Ziɓri sùu Zezu saa luo Kayif í séke ni boro mbay nzoɓ réke tul puo. Roo lɛ, ɓari Ziɓri na i rìi ɗi ya, ɓay haŋa ɓo, i zaa fe ká *bol kusol ɓari ɗi ɓa fe ḭ̌m na ya, ɓo í maa sṵŋa fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Sa̰wke mini ze, Pilaɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puo na tḭi a vǎa ziŋ ri ká kɛlɛ a vbi ri ɓay mii: «Ɓay ḭi ze ì ɗaa ɓo tul leɗban na key lɛ?»
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗkaʼa ɓa dɔmbirim nzoɓ ya lɛ, ɓuru ti mgbaka ni ɓay ɗáa ni nduo nduo-ɔ ya.»
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Lɛɛ, Pilaɗ yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, ɓaarì kḭ ze ì ya̰a ni í vǎa kuŋ ɓay ɓo tul-e sùo-rì ɓáy faa bol kusol-rì na.»
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ɓe mini ze, feri key kal mini ɓay haŋa ɓay ká Zezu ɓaa se tul kḭri huɗ káʼa huka na, ka ɗo munu ɓáy zaɗɛ.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Báyḭi lɛ, Pilaɗ rìi a se ɓil hul ɓe a ɗi Zezu a vbi ni ɓay mii: «Ɓo kḭ ze mù ɓa mbay Ziɓri kɛ́lɛ?»
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a vbi ni ɓay mii: «Ɓay ká mù ɓaa key na wa̰a, uru saa ɓil law-a kḭ mase, mù laa ká nzaa nzoɓ kḭri lɛ?»
34 Jesus respondeu:
35 Báyḭi lɛ, Pilaɗ yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Wa̰a, ɓi na mì ɓa Ziɓ maalɛ? Sa̰w ɓori ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ze i pɔŋ mù nduo nduo-i. Wa̰a, fe ḭi ze mù ɗaa lɛ?»
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Hṵrusuo nzoɓ ká tusiri key ze ɗáa mì kaw mbay ya. Zaɗka mì re mbay ká tusiri key lɛ, nzoɓ ɓiri máa ɓay ru-ruy ká tul-i ha̰ mì tuo ɓo ɓil nduo Ziɓri key ya. Roo lɛ, hṵrusuo-i na uru saa luo nzoɓ ká tusiri key ya.»
36 Jesus respondeu:
37 Báyḭi lɛ, Pilaɗ ɓaa ha̰ ni mii: «Wa̰a, mù ɓa mbay lɛ woo?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku, mì ɓa mbay. Ɓi na, i mbóŋ mì a mí vi tusiri key ɓay ɓáa nasi ɓay ká se tul tusuɛ ɓay. Nzoɓ ha̰a ha̰a ká hii tusuɛ ɓay na, ka te suk-e a láake ɓay ɓi key.»
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Báyḭi lɛ, Pilaɗ vbi ni mii: «Tusuɛ ɓay ze ɓa ḭi lɛ?»
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Roo lɛ, munu ká ɓa fe sa̰w puo ɓaarì ká mì tina nzoɓ mbḭw saa hul sal ha rì ɓaŋguɔ ɓáy *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, ì hii ɓay haŋa mì tina Zezu, mbay ɓaarì Ziɓri na ha rì lɛ?»
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, i ɓaa ɓay ɓáy nzaa-ri gǔrum mii: «Ṵ́-uu, ɓe ya! Barabas ze ɓuru hii!» Ɓe Barabaske ku na ka ɓa dɔmbirim nzoɓ.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.