Hebreus 4
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA
1 Ŋgɛrɛwṵru waa zaɗ mgbaka ta̰ram káʼa leke ɓay tul nzoɓ ɓeri. Ɓa fe ká ɗo kpṵru tḭi vuri key ɓáy. Ɓe mini ze, ì nzɛ ɓáy sùo-rì ɓay haŋa nzoɓ mbḭw mini ká sakra ɓaarì ka rɔ́kɔ zaɗke na ku ya.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Naari na, náa láari Ɓay Kere ká se tul zaɗ mgbaka ta̰ram na munu ká leɗ Izarayɛlri ká i ɗo ɓil law kɔr i laa na. Ɓari na, i laa ɓayke laa na kḭ, roo lɛ, ɗaa fe mbḭw ha ri ya, ɓay ḭi lɛ, i ɗaa law-ri ɓo ɗi ya.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 A naari ká náa ɗáari law naari ɓo ɗi na, náa tḭ́iri zaɗke na ku; a ɓari ká i ɗaa law-ri ɓo ɗi ya laa lɛ, Ŋgɛrɛwṵru ɓaa mii:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Tusuɛke lɛ, i ɓaa ɓay se tul mgbaka ta̰ram Ŋgɛrɛwṵru ká ɓil nam ndeke ɗi tɔnɔ sayke ɗo zaɗ ha̰nɛ ká ɓil mbeɗe ɓe mii: «Ŋgɛrɛwṵru mgba ta̰ram sùo-ɛ ká tul peɗ ɓeri riw bele ká ɓil nam ndeke ɗi tɔnɔ sayke na.»
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ká ɓil ɓay ká náa láari kal vǎw ku na, ka ɓaa mii: «Ì ti ɗáa ɓal-rì tɔ zaɗ mgbaka ta̰ram ɓi na ya mgbaŋ.»
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 A ɓari ká i ɓa titire nzoɓri ká i laa ɓay kere ká se tul zaɗ mgbaka ta̰ram na i tḭi ɗi ya, ɓay ḭi lɛ, i hii ɓay ɗáa vu mbom ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru ya. Ɓe ze, faa ɗo hɔy rɔɓay ɓay tul nzoɓ ha̰wri ɓay haŋa ri tḭi ɗi.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Sa̰wke mini ze, mbiimbam kal ŋgḭi ɓamba nda̰w rɔɔ, Ŋgɛrɛwṵru tuu nam ɓa kḭ ká i ɗi ɓa «Vuri.» Ɓa ɓay káʼa ɓaa pola ɓáy faa *Daviɗ mii:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ì kɔ, zaɗka *Zozuye nda faa pol leɗ Izarayɛlri ha ri tḭi zaɗ mgbaka ta̰ramke ku na lɛ, Ŋgɛrɛwṵru ti ɓáa ɓayke ká nam kḭ mbǎa.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ɓe ze, zaɗ mgbaka ta̰ram ká rìi kḭ ɓáy ha̰y ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɓo ɓáy nam ndeke ɗi tɔnɔ sayke ká fal ɗáa feri riw bele na, ka pɔŋ faake ɗo hɔy ɓay tul nzoɓ ɓeri.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 A nzoɓ ká rìi a se zaɗ mgbaka ta̰ram Ŋgɛrɛwṵru na lɛ, ka mgba ta̰ram sùo-ɛ ká tul peɗ ɓe munu ká Ŋgɛrɛwṵru mgbáke ta̰ram sùo-ɛ ká tul peɗ ɓeri na.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Munu zu lɛ, ì ɗaa hṵrusuo-rì tuŋ kḭ, í rìi í se zaɗ mgbaka ta̰ramke na. Ì nzɛ ɓáy sùo-rì ɓay haŋa nzoɓ mbḭw ká sakra naari ka ɓíɛ faa mbḭw munu ká ɓari leɗ Izarayɛlri i ɓiɛ ká ɓil law kɔr, a í ha̰ zaɗ mgbaka ta̰ram puo ri ɓay tul mbaka nzaa ɓari na ya.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Má̰rake lɛ, Ɓay Ŋgɛrɛwṵru na ɗo ɓáy kumnun, a yḭŋ ɓamba. Ka uo kal maamii ká nzi-ɛ uo fi siɗi. Ka rìi ɓil law nzoɓ malak, a se kpṵru tḭi tul zaɗ kér ɓay nzoɓ ɓáy ɓil wa̰ra law nzoɓ, a tḭi zaɗ ɗokma sùo ɓáy num ɓil hṵru, a tina feri ká ɗo ɓil law nzoɓ na ɗo zaɗ hie gbay gbay.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Fe mbḭw ká mṵu nun Ŋgɛrɛwṵru mṵu na, tiya. Fe ɗáa nzoɓri riw bele na ɗo zaɗ hie gbari gbari ká nun-ɛ. Ɓa ɓe na kḭ ze, náa kḭiŋari fal fe ɗáa naari riw bele ha̰ ni.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Munu zu lɛ, fe ká náa ɗáari law naari ɓo ɗi, a náa ɓaarì ɓayke ɓa kɛlɛ na, náa mgbári ŋgɔ-ŋgɔŋ, ɓay ḭi lɛ, naari na, náa ɗori ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye káʼa kal kpṵru a se luo Ŋgɛrɛwṵru ká zaɗ káw ɓe. Ɓa ɓe Zezu Vu Ŋgɛrɛwṵru.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Naari na, náa ɗori ɓáy ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ká maa kɔ́kɔ nun síe naari ɓáy fe ŋgɔ́ŋke ká tḭi tul naari, ɓay ḭi lɛ, ɓe na, fe líe lawri ɓoɗ ɓoɗ riw bele tḭi tul-e munu ká tḭi tul naari, a roo lɛ, ka ɗaa feya̰a ya.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ɓe ze, náa sórori ɓa lakun Ŋgɛrɛwṵru, ɓe káʼa ɓa nzoɓ law kere na taŋ hḭɛ, ɓay haŋa ni ka kɔ nun síe naari, a ɗaa law kere ziŋ naari, a sɔ naari ɓáy sa̰w síe ká náa séri síe fe.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.