Hebreus 2
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Munu ká Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ɓay ha̰ naari ɓáy faa Vi-e ká mba tul leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri na, náa nzɛ́ri ɓáy sùo naari ká tul tusuɛ ɓay ká náa láari na, ɓay haŋa ɓo, náa wṵruri faa kere na ɓa pola pola ya.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Náa kɔ́ri nda̰w, *bol kusol Ŋgɛrɛwṵru ká leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri víke ha̰ *Moyze pola lew na, ɗo ɓa sùo fe; a nzoɓri riw bele ká i ɗaa fe ka̰aya í wǎɗke tul bol kusolke na, ka ɗaa hɛrɛ ɓe ɓo tul-ri maa ɓáy zaɗ fe ɗáa ɓari.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 A naari ká náa láari ɓay ká se tul pam ká mba ɓay ká leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ɓaa ha̰ nzoɓri, rɔɔ náa kɔ́ri ɓa fe ya na wa̰a, náa ɗáari mina nda̰w rɔɔ, ɓay yá̰m hɛrɛ Ŋgɛrɛwṵru ká maa tul naari na lɛ? Pamke ku na, Ŋgɛrɛmbay kḭ sùo-ɛ kara ka-káake pola, rɔɔ ɓari ká i laa ɓayke na, i hii ɗo ɗi munu nda̰w ha̰ náa láari ɓayke na ɓa sùo ɓay.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Ŋgɛrɛwṵru kḭ kara kiɛ ɓay nasi fe ɗáa ɓari na ɓáy faa feri ká kiɛ fe káʼa tḭ́i nda̰w, fe ká mba kɔ́kɔ káʼa ɓa hḭɛ zikiki nda̰w, ɓáy kḭri fe saŋri ɓoɗ ɓoɗ riw bele nda̰w, rɔɔ ɓáy fe ini taa Tem Law Pie káʼa leke nzoɓri munu ká law-ɛ hii nda̰w pi.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Tusuɛke lɛ, ɓa leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue ze Ŋgɛrɛwṵru ha ri hṵrusuo réke mbay ká ɓil sew káʼa ví vuku ká náa ɓaarì ɓayke na ya, roo lɛ, ɓa nzoɓ pire nzoɓ ze a réke mbay.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Zaɗ ha̰nɛ ká ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, nzoɓ mbḭw ɓaa ta-taŋ ɓa kɛlɛ ká ɗi mii:
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Mù yḭiŋra ni ɓa fal bole ɗi ndḭi munu
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 mù ha̰ ni hṵrusuo ká tul feri riw bele.»
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Roo lɛ, fe ká náa kɔ́ri ta-taŋ ze ɗo key: Zezu na, Ŋgɛrɛwṵru yḭiŋra ni ɓa fal bole ɗi ndḭi munu ká pol leɗ nzaapeɗri ká nulue, ɓay haŋa ɓo ɓáy faa law kere Ŋgɛrɛwṵru na, ka huke ɓay tul nzoɓri riw bele. A timbɛɗɛ key na, náa kɔ́ri ni ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa riŋ ɗika ɓáy mbay ɓo tul-e ɓay tul kɔ́kɔ sɛkɛ fe huɗ ɓe.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Ɗo ɓáy zaɗɛ ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru, nzoɓ ká feri riw bele ɗo ɓáy faa ɓe, a ɗo ɓay tul-e nda̰w na, ka ha̰ Zezu ma-maa ɓáy faa kɔ́kɔ sɛkɛ fe, ɓay haŋa ɓo, ka fa̰a ruɔ vi-eri ha ri ɗo ɓil riŋ ɗika ɓe, ɓay ḭi lɛ, ɓe Zezu na, ka ɓa nzoɓ ndáka faa pol-ri ha ri ziŋ pam.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Ka wàa feya̰a nzoɓri ha ri *taŋ kaɗ kaɗ. Ɓe ɓáy ɓari káʼa wàa ri na, bǎa ɓari mbḭw hɔy. Sa̰wke mini ze, Zezu ɗaa sahoy ká ɓay ɗika ri ɓa yṵ-ɛri ya.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Ka ɓaa mii:
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Ka ɓaa na rɔɓay mii:
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Munu ká leɗkeri ɗo ɓáy naysuo ɓáy sím na, Zezu kḭ sùo-ɛ kara vi ɓa nzoɓ naysuo munu ká ɓari na nda̰w, ɓay haŋa ɓo, ɓáy faa huɗ ɓe na, ka gúrke hṵrusuo ŋgɛrɛtemndaya, ɓe káʼa ɓa sa̰w huɗ nzoɓri,
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 ze a tǐnake ɓari ká hḭɛ huɗ ɗaa ri ɓa koy ɓáy káw kumnun ɓari ká tusiri key.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Ɓa tusuɛ kḭ, ɓa ɓari leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue ze ka ví sɔ ri ya, roo lɛ, ɓa naari ká náa ɓári vu bulu Abarahamri ze ka ví sɔ naari.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Sa̰wke mini ze, ɗo nun haŋa Zezu ka ɗo maa kḭ ɓáy yṵ-ɛri ká ɓil feri riw bele. Ɓe nda̰w rɔɔ, a ví ɓa *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye ɓari, ká law kere mba ɓil law-ɛ gba̰y gba̰y, a ɗo tul peɗ ɓe ká pol Ŋgɛrɛwṵru, ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka naa ɓay feya̰a ká tul nzoɓri.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Munu ká fe líe law tḭi tul-e sùo-ɛ a kɔ sɛkɛ fe na, ka maa ɓay sɔ́kɔ nzoɓri ká fe líe law tḭi tul-ri.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.