Zacarias 11
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARC
1 Kune yeꞌe ron ñuu Líbano,
1 Abre, ó Líbano, as tuas portas para que o fogo consuma os cedros.
2 Ndaꞌi kana ron ja kuu ron tnuyuja,
2 Gemei, faias, porque os cedros caíram, porque os mais excelentes são destruídos; gemei, ó carvalhos de Basã, porque o bosque forte é derribado.
3 Vi konini ja ka ndaꞌi ka kana tee ka jito ndikachi,
3 Eis voz de uivo dos pastores, porque a sua glória é destruída! Voz de bramido dos filhos de leões, porque foi destruída a soberba do Jordão!
4 Suaꞌa kaꞌan Jitoꞌo Dios: “Kokoto ndikachi ja ni ka jine taꞌu ti ja vi kuu ti.
4 Assim diz o Senhor , meu Deus: Apascenta as ovelhas da matança,
5 Te ñayiu ka jaan ti, te ka jaꞌni de ti, te tu na in xtavi kuechi ña, te ka kachi tee ka xiko ti: Kaꞌnu kuu Jitoꞌo Dios, chi ni ka kuu kuikao. Te vini maa tee ka jito ti, tu ka kundaꞌu ini de ti.
5 cujos possuidores as matam e não se têm por culpados; e cujos vendedores dizem: Louvado seja o Senhor , porque hei enriquecido, e os seus pastores não têm piedade delas.
6 Te yun guaa ma kundaꞌu ini ka rin ñayiu ñuu yaꞌa, chi skanakau rin jin nuu ndaꞌa tnaꞌa kuikin vi nuu ndaꞌa tee kuu rey, te visi na koo kuaꞌa tnundoꞌo nuu ñuu yaꞌa, su ma skaku niꞌnu rin”, kachi ia Dios.
6 Certamente não terei mais piedade dos moradores desta terra, diz o Senhor , mas eis que entregarei os homens cada um na mão do seu companheiro e na mão do seu rei; eles ferirão a terra, e eu não os livrarei da sua mão.
7 Te yun guaa ni ojito san ndikachi ni ka jine taꞌu ja vi kuu, te kiti yaꞌa ka kuu kiti ndaꞌu ka. Te ni kiꞌin san uu yutnu tuu san, te in tnu ni xnani san “vi koo guaꞌa”, te inka tnu ni xnani san “vi koo tutu”, te ni ojito san ndikachi.
7 E eu apascentei as ovelhas da matança, as pobres ovelhas do rebanho; e tomei para mim duas varas: a uma chamei Suavidade, e à outra chamei Laços; e apascentei as ovelhas.
8 Te jin invaa ni yoo ni skunu san uni tee ka jito ndikachi, chi ni tunini san de, te ni ka skexiko ña maa de jin san.
8 E destruí os três pastores num mês, porque se angustiou deles a minha alma, e também a sua alma teve fastio de mim.
9 Te jiñaꞌa san nuu ndikachi: “Ma kokoto ka ña rin jin ron, te nuu ja na ndee maa ron kuaꞌan ja kuu, te na kuu maa ron. Te na ndee maa ron kuaꞌan ja ndoñuꞌu, te ndoñuꞌu maa ron. Te na ndee maa ron kendoo ka, te vi ndakaa tnaꞌa maa ron.”
9 E eu disse: Não vos apascentarei mais; o que morrer morra, e o que for destruído seja, e as que restarem comam cada uma a carne da sua companheira.
10 Yun te ni kiꞌin san yutnu tuu san ja ni xnani san “vi koo guaꞌa” te ni jaꞌnu san tnu. Saa te ni ndaxtuꞌu san tratu ja ni saꞌa san jin ñayiu ndiꞌi ñuu.
10 E tomei a minha vara Suavidade e a quebrei, para desfazer o meu concerto, que tinha estabelecido com todos estes povos.
11 Te kiuu yun ni ndaxtuꞌu san tratu ni saꞌa san, saa te ni ka jini ndikachi ndaꞌu ka ja ka ndiaꞌa nagua saꞌa san ja maa ia Dios ni kaꞌan ja saa saꞌa san.
11 E foi quebrada, naquele dia, e conheceram assim os pobres do rebanho, que me aguardavam, que isso era palavra do Senhor .
12 Yun te jiñaꞌa san nuu lamu san: “Nuu ja vatuka kuu, te tniuyaꞌu ña ni, axi nuu tuu, te saa ni na kendoo”. Saa te ni ka tniuyaꞌu ña jin san oko uxi xuꞌun kaa kuu plata.
12 E eu disse-lhes: Se parece bem aos vossos olhos, dai-me o que me é devido e, se não, deixai-o. E pesaram o meu salário, trinta moedas de prata.
13 Yun te kachi ia Dios: “Kiꞌin xuꞌun jian, te ndatnaa ron nuu jatnu ñuꞌu ja ka soko ñayiu, chi vaa yaꞌu guaꞌa kuu ka ndakani ini ja ni ka tniuyaꞌu ñai jin rin”, kachi ya. Te ni kiꞌin san oko uxi xuꞌun plata yun, te ni ndatnaa san nuu ñuꞌu ja ka soko nuu veñuꞌu Jitoꞌo Dios.
13 O Senhor , pois, me disse: Arroja isso ao oleiro, esse belo preço em que fui avaliado por eles. E tomei as trinta moedas de prata e as arrojei ao oleiro, na Casa do Senhor .
14 Yun te ni jaꞌnu san inka yutnu tuu san ja ni xnani san “vi koo tutu”. Saa te ni ndaxtuꞌu san ja ma vi kokaꞌan tnaꞌa ka ñayiu Judá vi ñayiu Israel.
14 Então, quebrei a minha segunda vara Laços, para romper a irmandade entre Judá e Israel.
15 Te kachi ia Dios: “Vitna te saꞌa ja na kuinio in tee tu jiniuꞌu ja jito ndikachi kuu ron,
15 E o Senhor me disse: Toma ainda para ti o instrumento de um pastor insensato.
16 chi vitna te kani rin in tee jito ndikachi nuu ñuu yaꞌa, in tee ja tu ndiꞌni ja jaꞌa ndikachi ja oo ja kuu ti, ni tu ndanduku de kiti ni ndoñuꞌu, ni tu saꞌa tatna de kiti ni tuji, te ni tu jiñaꞌa de ja kaa kiti kuita, chi saa suaꞌa jaa xeen jaa uꞌu de kiti ndatnu ka, te taꞌu de ndee tnii ti.
16 Porque eis que levantarei um pastor na terra, que não visitará as que estão perecendo, não buscará a desgarrada e não sarará a doente, nem apascentará a sã; mas comerá a carne da gorda e lhe despedaçará as unhas.
17 Su ndaꞌu ni ka tee jito kiti ja tu jiniuꞌu yun, ja xndendoo de ndikachi de, chi tuji ndaꞌa de jin in yuchi kani, te tuji nduchi nuu de ichi lado kuaꞌa, te yichi ndaꞌa de vi kuaa saꞌun nduchi nuu de lado kuaꞌa”, kachi ia Dios.
17 Ai do pastor inútil, que abandona o rebanho; a espada cairá sobre o seu braço e sobre o seu olho direito; o seu braço completamente se secará, e o seu olho direito completamente se escurecerá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.