Romanos 4

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te nuu ja saa kuu, te naxa vi kaꞌon siki ndi tatao Abraham, ¿naxa ni kendoo ndaa de nuu ia Dios nuu saa?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Chi nuu ja ni jinkokuu de ñayiu ndaa nuu ia Dios jin tniuu ni saꞌa de, te jandaa ndija ja kokuu teyii de, su masu nuu ia Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Chi saa kaꞌan nuu tutu ii: “Ni kandija Abraham ia Dios, te jin ja kandija de yun ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de”.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Su nuu ja in ñayiu satniuu, te yaꞌu ja niꞌi yun, chi masu in ja kutaꞌui kuu, chi in ja ndita nui kuu.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Su ñayiu ja tu na tniuu saꞌi, su kandijai Dios, te saꞌa ya ja kokui ñayiu ndaa, visi ñayiu saꞌa jakueꞌe kui, chi jin ja kandijai yun jantaꞌu ña Dios ja ñayiu ndaa kui.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Suni saa ni kaꞌan David, ja na taꞌu na ndetu ñayiu jantaꞌu ña ia Dios ja kui ñayiu ndaa nuu ya, visi tu na tniuu ni saꞌi.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Suaꞌa ni kaꞌan David ja yoso nuu tutu ii:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Na taꞌu na ndetu tee ja tu xtavi kuechi ña ia Dios jin yika kuechi de,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Te a maa ni ñayiu judio ja ka yitnuni nuu yiki kuñu de guaa nase inu taꞌu inu ndetu de? Ñaꞌa, chi suni nase inu taꞌu inu ndetu ñayiu ja tu ka yitnuni nuu yiki kuñu de. Chi ja ni ka kaꞌon ja ni jantaꞌu ña Dios jin Abraham ja tee ndaa kuu de nuu ya jin ja ni kandija de.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Te na ama ni jantaꞌu ña Dios jin Abraham ja tee ndaa kuu de nuu ya? ¿A nuu ja yitnuni nuu yiki kuñu de axi nuu chiaꞌan ka? Ni jantaꞌu ña ya nuu kuini ka ja kitnuni de.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Te nuu kuee ka, te ni jinkitnuni nuu yiki kuñu Abraham, te suu kuu in seña, axi na kuinio seyu ja ni jantaꞌu ña ia Dios ja kuu de tee ndaa nuu ya jin ja kandija de. Su visi kuini ka ja kitnuni nuu yiki kuñu de, te ni jantaꞌu ña ia Dios nagua ja kokuu de yua ndiꞌi ñayiu ka kandija ja tu ka yitnuni nuu yiki kuñui, nagua ja jin ja ka kandijai, te suni kuantaꞌu ña ia Dios ja ka kui ñayiu ndaa nuu ya.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Te suni kuu de yua ñayiu ka yitnuni nuu yiki kuñui, su masu maa ni ja ka yitnuni, chi suni ka ndikin nagua ni kandija ndi tatao Abraham ama ka ja chitnuni de nuu yiki kuñu de.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Chi ni kee yuꞌu ia Dios nuu Abraham ja vi niꞌi de jin tatatnoꞌo de ñuyiu ja vi saꞌa jajin de, te masu ja ni skunkuu de Ley, chi ja ni kandija de tnoꞌo ni kee yuꞌu ya, yun guaa ni jantaꞌu ña ya ja kuu de tee ndaa.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Chi nuu ja maa ni ñayiu ka skunkuu Ley ka kuu ñayiu vi niꞌi nuu vi saꞌa jajin, nuu saa te tu jiniuꞌu ja ka kandijao ia Dios, te suni tu ni jiniuꞌu tnoꞌo ni kee yuꞌu ya nuu Abraham.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Chi nuu ley vaji ja kiti ini ia Dios, te tetniuu ya tnundoꞌo siki ñayiu. Su nuu tu na ley oo, te suni tu na yika kuechi oo.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Te yun guaa nuu ka kandija ñayiu ia Dios, te suaꞌa ni vi niꞌi ja chindee chituu ña ya. Te yun kukutu tnoꞌo ni kee yuꞌu ya nuu ndiꞌi tatatnoꞌo Abraham, te masu maintnoꞌo ni nuu ñayiu ka oo jin Ley, chi suni jin ñayiu ka kandija nagua ni kandija Abraham. Te ni jinkokuu de yua ndiꞌo,
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 nagua yoso nuu tutu ii: “Ni jani ña rin ja kokuu ron yua ñayiu kuaꞌa ñuu”. Te maa de kuu yuao nuu ia Dios, ia xiin nuu ni kandija de, ja ndaxteku ya ndiyi, te kaꞌan ya ja koo in ja chiaꞌan ka ja koo.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Visi tu nagua ndetu kaꞌnu ka Abraham ja koo in seꞌe de, su ni kandija de tnoꞌo ni kee yuꞌu ia Dios, te ni ondetu kaꞌnu de, saa te ni jinkokuu de yua ñayiu kuaꞌa ñuu, nagua ni kaꞌan Dios nuu de: “Suaꞌa kuaꞌa ndikin tata ron vi koo”.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Te ni oo yutnu Abraham jin ja kandija de, visi ja yatni in ciento kuia oo de, te ja ni jini de ja ni kuyatni ja kuu de, chi ja ni kuu nijaꞌnu ndevaꞌa de. Te ñasiꞌi de Sara, chi ña ni kuu ja koo seꞌe ña.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Te tu ni ndakani ini de, chi ni oo yutnu de jin tnoꞌo ni kee yuꞌu ia Dios ja koo seꞌe de, te yun ni kandija guaꞌa ka de, te ni chiñuꞌu de ia Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Chi ni kukanu ndaa ini de ja ia kaꞌnu ndevaꞌa kuu Dios, te saꞌa ya ndiꞌi nagua ni kee yuꞌu ya.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Te yun guaa ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de nuu ya jin ja kandija de.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Te masu maintnoꞌo ni siki Abraham kuu ja yoso nuu tutu ii: “Ja ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de jin ja kandija de”.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Chi suni yoso siki yoon, ja ni jantaꞌu ña ya ja ñayiu ndaa ka kuo nuu ya, chi ka kandijao ia ni ndaxteku Jitoꞌo Jesús neꞌu ndiyi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Chi ni jaꞌan ya ni jiꞌi ya ja jaꞌa yika kuechio, te ni ndateku ya nagua ja vi kokuo ñayiu ndaa nuu ia Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.