Romanos 4

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te nuu ja saa kuu, te naxa vi kaꞌon siki ndi tatao Abraham, ¿naxa ni kendoo ndaa de nuu ia Dios nuu saa?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Chi nuu ja ni jinkokuu de ñayiu ndaa nuu ia Dios jin tniuu ni saꞌa de, te jandaa ndija ja kokuu teyii de, su masu nuu ia Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Chi saa kaꞌan nuu tutu ii: “Ni kandija Abraham ia Dios, te jin ja kandija de yun ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de”.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Su nuu ja in ñayiu satniuu, te yaꞌu ja niꞌi yun, chi masu in ja kutaꞌui kuu, chi in ja ndita nui kuu.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Su ñayiu ja tu na tniuu saꞌi, su kandijai Dios, te saꞌa ya ja kokui ñayiu ndaa, visi ñayiu saꞌa jakueꞌe kui, chi jin ja kandijai yun jantaꞌu ña Dios ja ñayiu ndaa kui.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Suni saa ni kaꞌan David, ja na taꞌu na ndetu ñayiu jantaꞌu ña ia Dios ja kui ñayiu ndaa nuu ya, visi tu na tniuu ni saꞌi.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Suaꞌa ni kaꞌan David ja yoso nuu tutu ii:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Na taꞌu na ndetu tee ja tu xtavi kuechi ña ia Dios jin yika kuechi de,
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Te a maa ni ñayiu judio ja ka yitnuni nuu yiki kuñu de guaa nase inu taꞌu inu ndetu de? Ñaꞌa, chi suni nase inu taꞌu inu ndetu ñayiu ja tu ka yitnuni nuu yiki kuñu de. Chi ja ni ka kaꞌon ja ni jantaꞌu ña Dios jin Abraham ja tee ndaa kuu de nuu ya jin ja ni kandija de.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 ¿Te na ama ni jantaꞌu ña Dios jin Abraham ja tee ndaa kuu de nuu ya? ¿A nuu ja yitnuni nuu yiki kuñu de axi nuu chiaꞌan ka? Ni jantaꞌu ña ya nuu kuini ka ja kitnuni de.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Te nuu kuee ka, te ni jinkitnuni nuu yiki kuñu Abraham, te suu kuu in seña, axi na kuinio seyu ja ni jantaꞌu ña ia Dios ja kuu de tee ndaa nuu ya jin ja kandija de. Su visi kuini ka ja kitnuni nuu yiki kuñu de, te ni jantaꞌu ña ia Dios nagua ja kokuu de yua ndiꞌi ñayiu ka kandija ja tu ka yitnuni nuu yiki kuñui, nagua ja jin ja ka kandijai, te suni kuantaꞌu ña ia Dios ja ka kui ñayiu ndaa nuu ya.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Te suni kuu de yua ñayiu ka yitnuni nuu yiki kuñui, su masu maa ni ja ka yitnuni, chi suni ka ndikin nagua ni kandija ndi tatao Abraham ama ka ja chitnuni de nuu yiki kuñu de.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Chi ni kee yuꞌu ia Dios nuu Abraham ja vi niꞌi de jin tatatnoꞌo de ñuyiu ja vi saꞌa jajin de, te masu ja ni skunkuu de Ley, chi ja ni kandija de tnoꞌo ni kee yuꞌu ya, yun guaa ni jantaꞌu ña ya ja kuu de tee ndaa.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Chi nuu ja maa ni ñayiu ka skunkuu Ley ka kuu ñayiu vi niꞌi nuu vi saꞌa jajin, nuu saa te tu jiniuꞌu ja ka kandijao ia Dios, te suni tu ni jiniuꞌu tnoꞌo ni kee yuꞌu ya nuu Abraham.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Chi nuu ley vaji ja kiti ini ia Dios, te tetniuu ya tnundoꞌo siki ñayiu. Su nuu tu na ley oo, te suni tu na yika kuechi oo.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Te yun guaa nuu ka kandija ñayiu ia Dios, te suaꞌa ni vi niꞌi ja chindee chituu ña ya. Te yun kukutu tnoꞌo ni kee yuꞌu ya nuu ndiꞌi tatatnoꞌo Abraham, te masu maintnoꞌo ni nuu ñayiu ka oo jin Ley, chi suni jin ñayiu ka kandija nagua ni kandija Abraham. Te ni jinkokuu de yua ndiꞌo,
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 nagua yoso nuu tutu ii: “Ni jani ña rin ja kokuu ron yua ñayiu kuaꞌa ñuu”. Te maa de kuu yuao nuu ia Dios, ia xiin nuu ni kandija de, ja ndaxteku ya ndiyi, te kaꞌan ya ja koo in ja chiaꞌan ka ja koo.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Visi tu nagua ndetu kaꞌnu ka Abraham ja koo in seꞌe de, su ni kandija de tnoꞌo ni kee yuꞌu ia Dios, te ni ondetu kaꞌnu de, saa te ni jinkokuu de yua ñayiu kuaꞌa ñuu, nagua ni kaꞌan Dios nuu de: “Suaꞌa kuaꞌa ndikin tata ron vi koo”.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Te ni oo yutnu Abraham jin ja kandija de, visi ja yatni in ciento kuia oo de, te ja ni jini de ja ni kuyatni ja kuu de, chi ja ni kuu nijaꞌnu ndevaꞌa de. Te ñasiꞌi de Sara, chi ña ni kuu ja koo seꞌe ña.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Te tu ni ndakani ini de, chi ni oo yutnu de jin tnoꞌo ni kee yuꞌu ia Dios ja koo seꞌe de, te yun ni kandija guaꞌa ka de, te ni chiñuꞌu de ia Dios.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Chi ni kukanu ndaa ini de ja ia kaꞌnu ndevaꞌa kuu Dios, te saꞌa ya ndiꞌi nagua ni kee yuꞌu ya.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Te yun guaa ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de nuu ya jin ja kandija de.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Te masu maintnoꞌo ni siki Abraham kuu ja yoso nuu tutu ii: “Ja ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de jin ja kandija de”.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Chi suni yoso siki yoon, ja ni jantaꞌu ña ya ja ñayiu ndaa ka kuo nuu ya, chi ka kandijao ia ni ndaxteku Jitoꞌo Jesús neꞌu ndiyi.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Chi ni jaꞌan ya ni jiꞌi ya ja jaꞌa yika kuechio, te ni ndateku ya nagua ja vi kokuo ñayiu ndaa nuu ia Dios.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.