Romanos 4

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te nuu ja saa kuu, te naxa vi kaꞌon siki ndi tatao Abraham, ¿naxa ni kendoo ndaa de nuu ia Dios nuu saa?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Chi nuu ja ni jinkokuu de ñayiu ndaa nuu ia Dios jin tniuu ni saꞌa de, te jandaa ndija ja kokuu teyii de, su masu nuu ia Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Chi saa kaꞌan nuu tutu ii: “Ni kandija Abraham ia Dios, te jin ja kandija de yun ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de”.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Su nuu ja in ñayiu satniuu, te yaꞌu ja niꞌi yun, chi masu in ja kutaꞌui kuu, chi in ja ndita nui kuu.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Su ñayiu ja tu na tniuu saꞌi, su kandijai Dios, te saꞌa ya ja kokui ñayiu ndaa, visi ñayiu saꞌa jakueꞌe kui, chi jin ja kandijai yun jantaꞌu ña Dios ja ñayiu ndaa kui.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Suni saa ni kaꞌan David, ja na taꞌu na ndetu ñayiu jantaꞌu ña ia Dios ja kui ñayiu ndaa nuu ya, visi tu na tniuu ni saꞌi.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Suaꞌa ni kaꞌan David ja yoso nuu tutu ii:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Na taꞌu na ndetu tee ja tu xtavi kuechi ña ia Dios jin yika kuechi de,
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Te a maa ni ñayiu judio ja ka yitnuni nuu yiki kuñu de guaa nase inu taꞌu inu ndetu de? Ñaꞌa, chi suni nase inu taꞌu inu ndetu ñayiu ja tu ka yitnuni nuu yiki kuñu de. Chi ja ni ka kaꞌon ja ni jantaꞌu ña Dios jin Abraham ja tee ndaa kuu de nuu ya jin ja ni kandija de.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Te na ama ni jantaꞌu ña Dios jin Abraham ja tee ndaa kuu de nuu ya? ¿A nuu ja yitnuni nuu yiki kuñu de axi nuu chiaꞌan ka? Ni jantaꞌu ña ya nuu kuini ka ja kitnuni de.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Te nuu kuee ka, te ni jinkitnuni nuu yiki kuñu Abraham, te suu kuu in seña, axi na kuinio seyu ja ni jantaꞌu ña ia Dios ja kuu de tee ndaa nuu ya jin ja kandija de. Su visi kuini ka ja kitnuni nuu yiki kuñu de, te ni jantaꞌu ña ia Dios nagua ja kokuu de yua ndiꞌi ñayiu ka kandija ja tu ka yitnuni nuu yiki kuñui, nagua ja jin ja ka kandijai, te suni kuantaꞌu ña ia Dios ja ka kui ñayiu ndaa nuu ya.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Te suni kuu de yua ñayiu ka yitnuni nuu yiki kuñui, su masu maa ni ja ka yitnuni, chi suni ka ndikin nagua ni kandija ndi tatao Abraham ama ka ja chitnuni de nuu yiki kuñu de.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Chi ni kee yuꞌu ia Dios nuu Abraham ja vi niꞌi de jin tatatnoꞌo de ñuyiu ja vi saꞌa jajin de, te masu ja ni skunkuu de Ley, chi ja ni kandija de tnoꞌo ni kee yuꞌu ya, yun guaa ni jantaꞌu ña ya ja kuu de tee ndaa.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Chi nuu ja maa ni ñayiu ka skunkuu Ley ka kuu ñayiu vi niꞌi nuu vi saꞌa jajin, nuu saa te tu jiniuꞌu ja ka kandijao ia Dios, te suni tu ni jiniuꞌu tnoꞌo ni kee yuꞌu ya nuu Abraham.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Chi nuu ley vaji ja kiti ini ia Dios, te tetniuu ya tnundoꞌo siki ñayiu. Su nuu tu na ley oo, te suni tu na yika kuechi oo.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Te yun guaa nuu ka kandija ñayiu ia Dios, te suaꞌa ni vi niꞌi ja chindee chituu ña ya. Te yun kukutu tnoꞌo ni kee yuꞌu ya nuu ndiꞌi tatatnoꞌo Abraham, te masu maintnoꞌo ni nuu ñayiu ka oo jin Ley, chi suni jin ñayiu ka kandija nagua ni kandija Abraham. Te ni jinkokuu de yua ndiꞌo,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 nagua yoso nuu tutu ii: “Ni jani ña rin ja kokuu ron yua ñayiu kuaꞌa ñuu”. Te maa de kuu yuao nuu ia Dios, ia xiin nuu ni kandija de, ja ndaxteku ya ndiyi, te kaꞌan ya ja koo in ja chiaꞌan ka ja koo.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Visi tu nagua ndetu kaꞌnu ka Abraham ja koo in seꞌe de, su ni kandija de tnoꞌo ni kee yuꞌu ia Dios, te ni ondetu kaꞌnu de, saa te ni jinkokuu de yua ñayiu kuaꞌa ñuu, nagua ni kaꞌan Dios nuu de: “Suaꞌa kuaꞌa ndikin tata ron vi koo”.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Te ni oo yutnu Abraham jin ja kandija de, visi ja yatni in ciento kuia oo de, te ja ni jini de ja ni kuyatni ja kuu de, chi ja ni kuu nijaꞌnu ndevaꞌa de. Te ñasiꞌi de Sara, chi ña ni kuu ja koo seꞌe ña.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Te tu ni ndakani ini de, chi ni oo yutnu de jin tnoꞌo ni kee yuꞌu ia Dios ja koo seꞌe de, te yun ni kandija guaꞌa ka de, te ni chiñuꞌu de ia Dios.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Chi ni kukanu ndaa ini de ja ia kaꞌnu ndevaꞌa kuu Dios, te saꞌa ya ndiꞌi nagua ni kee yuꞌu ya.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Te yun guaa ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de nuu ya jin ja kandija de.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Te masu maintnoꞌo ni siki Abraham kuu ja yoso nuu tutu ii: “Ja ni jantaꞌu ña Dios ja tee ndaa kuu de jin ja kandija de”.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Chi suni yoso siki yoon, ja ni jantaꞌu ña ya ja ñayiu ndaa ka kuo nuu ya, chi ka kandijao ia ni ndaxteku Jitoꞌo Jesús neꞌu ndiyi.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Chi ni jaꞌan ya ni jiꞌi ya ja jaꞌa yika kuechio, te ni ndateku ya nagua ja vi kokuo ñayiu ndaa nuu ia Dios.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.