Marcos 15
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Te nuu ni tuu inka kiuu, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kuu nijaꞌnu nuu ñuu vi tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés vi ndiꞌi tee ka netniuu nuu ka ndututu yun. Te ni ka juꞌni de Jesús, te ni ka ndasiaꞌa ña de ndaꞌa tee netniuu ja nani Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Te ni jikan tnoꞌo ña Pilato jin ya:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Te kuakuaꞌa kuechi ka xtavi ña tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu jin Jesús.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Te inka jichi ni jikan tnoꞌo ña Pilato jin ya, te jiñaꞌa de:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Su Jesús, chi tu ni kaꞌan ya ni in tnoꞌo. Te yun guaa vi ni saꞌu kuii kuiti ini Pilato.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Te in in viko pascua ni osiaa Pilato in tee yiꞌi vekaa, na tee ka ndakan maa ñayiu ñuu yun.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Te oo in tee nani Barrabás ja ka yiꞌi de vekaa jin sava ka tee ni ndontakuei jin de siki tee ka netniuu, te ni ka jaꞌni de ñayiu.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Te nuu ni jinokuei ñayiu kuaꞌa yun, te ni ka jinkondei ka jikain nuu Pilato ja na saꞌa de nagua ka saꞌa de nuu kuia nuu kuia.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Te ni jikan tnoꞌo ña Pilato:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Suaꞌa ni kaꞌan de, chi ja jini de ja tnoꞌo kuasun kuu ja ni ka tnaa ña tee ka kuu nijaꞌnu jin ya.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Su tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu ni ka xtija de ñayiu kuaꞌa yun nagua ja vi kakain ja na siaa ña Pilato jin Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Yun te ni jikan tnoꞌo tuku ña Pilato inka jichi, te jiñaꞌa de:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Te ni ka kana jaa ñayiu yun:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Te jiñaꞌa Pilato:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Te Pilato, chi ni kuini de ja kendoo vaꞌa de jin ñayiu, te ni siaa de Barrabás, te ni tatnuni de ja ni ka kuun ka kani ña soldado jin Jesús, te ni jiñaꞌa de ya ja vi katakaa ña yika cruz.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Yun te ni ka jaka ña soldado yun jin Jesús ini veꞌe tniuu. Te yun ni ka ndaxtutu tnaꞌa ndiꞌi de.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Te ni ka skekuiꞌnu ña de jin ya in saꞌun kuaꞌa nditnuu, te ni ka kiku de in corona iñu, te ni ka tnaa de xini ya.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Yun te ni ka jinkondee de ka kaꞌan kuasun ña de jin ya:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Te ka kuun de in ndoo xini ya vi ka tiusii ña de, te ka junkuiin jiti de nuu ya vi ka saꞌa de ja ka chiñuꞌu de ya.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Te nuu ni ndiꞌi ni ka saꞌa neꞌe ka saꞌa yichi ña de jin ya, te ni ka tau de saꞌun kuaꞌa nditnuu yun, te ni ka ndaskekuiꞌnu ña de saꞌun maa ya, te ni ka keneꞌe ña de kuaꞌankuei de ja vi katakaa de ya yika cruz.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Te ichi kuaꞌankuei de yun ni ka nukuntnaꞌa de jin Simón, tee ñuu Cirene, tata Alejandro vi Rufo, ja mandii de ni jaꞌan de yuku. Te nuu ni ndayaꞌa de yun, te ni ka tenini ña soldado ja ni jiso de cruz Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Te kuaꞌankuei de jin ya in nuu nani Gólgota nuu oo tinduu kaa naxa kaa yiki xini ndiyi.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Te ni ka jiñaꞌa de nduxi uva ja saka tnaꞌa jin suja ugua ja nani mirra ja koꞌo ya, su tu ni jiꞌi ya.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Te nuu ni ka jatakaa de jin ya yika cruz, te ni ka jitotnuni soldado yun nuu ni ka ndakaꞌnde de saꞌun ya, nagua ja saa, te vi kuni de na ndee saꞌun kiꞌinkuei jin in in de.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Te ja oo ka iin neꞌe nuu ni ka jatakaa de ya yika cruz.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Te ichi xini ya ni ka tetuu de in tnoꞌo ja kaꞌan na kuechi tavi ya ja oo ya yun, te kaꞌan suaꞌa: “Tee yaꞌa kuu rey ñayiu judio”.
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Te suni ni ka jatakaa de uu tee kuiꞌna nuu uu ka cruz, in de ichi ndaꞌa kuaꞌa ya, te inka de ichi ndaꞌa satni ya.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Saa te ni skunkuu tnoꞌo yoso nuu tutu ii ja kaꞌan: “Te ni oo ya neꞌu tee ka saꞌa jakueꞌe”.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Te ñayiu ka yaꞌa yun ka kaneꞌe ña jin ya vi ka skuiko xini, te ka jiñaꞌi:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 skaku niꞌnu maa ron, te manuu nuu cruz jian ―ka jiñaꞌa.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Te suni saa ni tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés, ka saꞌa neꞌe ña de jin ya, te ka ndatnoꞌo tnaꞌa maa de:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Su nuu ja vi kunio ja nuu Kristu, ia tetniuu Dios ja kokuu ya rey ñayiu Israel, vitna ñuꞌni nuu cruz yun, te vi kandijao de ―ka kachi de.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Te nuu ni jino ka uxi uu, te ni kunee ñuyiu, te vi ndee nuu ka uni jañini, te saa ni nduu ndijin.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Te nuu ka uni yun ni kana jaa Jesús, te jiñaꞌa ya:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Te nuu ni ka onini sava ñayiu ka oo yun, te ka ndatnoꞌi:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Te ni jino in tee ka oo jin de yun, te ni tnii de in tivolo kachi, te ni tnandajin de nuu vinagre, te ni chindee de xtuu in ndoo, te ni tetuu de yuꞌu ya ja na koꞌo ya, te jiñaꞌa de:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Su ni kana jaa Jesús, te ni kana anu ya.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Yun te ni ndata sagua saꞌun ndesi ini veꞌe ii veñuꞌu kaꞌnu vi ndee xini, te ni kunjino ndee jaꞌa.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Te nukuiin tee kuu capitán ichi nuu Jesús ndiaꞌa de ja vi nani ni kana jaa ya, te ni kana anu ya, te ni kachi de:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Te vi suni ka oo sava ñasiꞌi ka ndiaꞌa jika ña, te neꞌu ñaꞌa yun ka oo María Magdalena vi María nana José jin Jacobo, tee lule ka, vi ñaꞌa nani Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Te ñaꞌa yaꞌa ni ka ondikin ña jin Jesús vi ni ka ojinokuechi ña nuu ya nuu ni oo ya Galilea. Te suni ka oo kuaꞌa ñaꞌa ja ni ndakuei jin ya Jerusalén.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Te nuu makunee, te ja siun kiuu ka savaꞌa kuu, chi ja ni kuyatni ja ndakiꞌin kiuu ndatatu,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 te ni jino José tee ñuu Arimatea, ja kuu de in tee kuu nijaꞌnu nuu ka ndututu tee ka ndanuu, te suni ndetu kaꞌnu de ja tatnuni ia Dios ñuyiu. Te vi ni ini ni anu de ni kiuu de nuu oo Pilato, te ni ndakan de yiki kuñu Jesús ja tayuꞌu de.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Te Pilato, chi vi ni saꞌu kuii ini de ja vi ja ni jiꞌi ya. Te ni kana de tee kuu capitán, te ni jikan tnoꞌo ña de a ndija ja ja ni jiꞌi ya.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Te nuu ni kaxtnoꞌo capitán yun ja ja ni jiꞌi ya, te ni jandetu Pilato ja ni ndakiꞌin José yiki kuñu ya.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Te ni jaan José in saꞌun kuijin vii ndevaꞌa, te ni nuneꞌe de yiki kuñu ya, te ni tniutuu de saꞌun yun. Te ni jaꞌan de ni tayuꞌu ña de in yau ñaña ja ni kaan de in yika kava ndee ja oo kiuu, te ni jasi de in kava kaꞌnu yuꞌu yau yun.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Te ka ndiaꞌa María Magdalena vi María nana José ndenu ni tayuꞌu de ya.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.