Lucas 20

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te in kiuu oo Jesús veñuꞌu kaxtnoꞌo ya tnoꞌo vaꞌa Dios nuu ñayiu. Te ni jinokuei tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu, vi tee ka kuu nijaꞌnu nuu tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés, ka ndeka tnaꞌa de jin tee ka kuu nijaꞌnu nuu ñayiu ñuu yun.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Te ka jiñaꞌa de nuu Jesús:
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Yun te jiñaꞌa Jesús:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Na in ni tatnuni nuu Juan ja ni oskuandute de? ¿A maa ia Dios oo ndee andivi axi ñayiu ñuyiu yaꞌa? ―jiñaꞌa ya.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Yun te ni ka jinkondee de ka ndatnoꞌo tnaꞌa de, te ka kaꞌan de:
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Te nuu na vi kuñaꞌo ja ñayiu ni ka tatnuni, te ndiꞌi ñayiu yaꞌa ndontakuei, te vi kuun ñai yuu, chi ndiꞌi ka kandija ja Juan, chi tee ni ondakani ndija tnoꞌo ia Dios ni okuu de ―ka kachi de.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Yun te ni ka kaꞌan de ja tu ka jini de na in ni tatnuni nuu Juan ja ni oskuandute de.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Yun te jiñaꞌa Jesús:
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Yun te ni kejaꞌa Jesús ndakani ya in kuentu, te ni kaꞌan jioniꞌni ya, te jiñaꞌa ya:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Te nuu ni kintnaꞌa kiuu ja ndututu uva yun, te ni tetniuu de in tee jinokuechi nuu de ja manukiꞌin tee yun uva ja ndaniꞌi maa de nuu tee ka jitu nuu ñundeꞌi yun. Su tee ka jitu ñundeꞌi yun, chi saa suaꞌa ni ka kuun ka kani de tee jinokuechi yun, te vi suaꞌa ni ndaꞌa uun tee yun ni ka ndatetniuu ña de kuanoꞌo de.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Yun te ni tetniuu tuku de inka tee jinokuechi nuu de. Su vi inuu ni ni ka saꞌa ña tee yun, chi suni ni ka nani ña de, vi ni ka kani ña de, te vi suaꞌa ni ndaꞌa uun tee yun, ni ka ndatetniuu ña de kuanoꞌo de.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Te ni tetniuu tuku de inka tee kuu uni ja jinokuechi nuu de. Su tee ka jitu ñundeꞌi yun ni ka xtuji de tee yun, te ni ka skunu ña de.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ’Yun te ni ndakani ini tee xiin uva yun: “¿Naxa saꞌo? Vitna te na tetniuu seyio, suchi kutoo ndevaꞌo, na kiꞌin, axi saa vatuni vi konee yiñuꞌu de nui”, kachi de. Te ni tetniuu de seꞌe de.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Su nuu ni ka jini ña tee ka jitu nuu ñundeꞌi yun, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de: “Suchi yaꞌa kuu suchi saꞌa jajin uva yaꞌa. Na kiꞌinkueio te na vi kaꞌnio jin, te na vi saꞌa jajin mao uva yaꞌa”, ka kachi de.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Yun te ni ka kakuiko ña de jin, te ni ka keneꞌe ña de yuꞌu nuu oo uva yun, te ni ka jaꞌni ña de ―jiñaꞌa ya.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ndii de te kaꞌni de tee ka jitu yun, te kuñaꞌa de ñundeꞌi de nuu sava ka tee ja vi kutu ―jiñaꞌa ya.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Yun te ni ndakoto Jesús nuu ndiꞌi, te jiñaꞌa ya:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 ’Te na ñayiu kanakau siki kava yun, te vi kuechi kueli. Te na ñayiu xiin siki kanakau kava yun, te vi saꞌa yuchi ña ―jiñaꞌa Jesús.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Yun te ni ka nduku ndee tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés, ja vi kakuiko de Jesús, chi ni ka kutnuni ini de ja siki maa de kaꞌan ya jin tnoꞌo jioniꞌni kaꞌan ya. Su tu ni kuu vi tnii ña de ore saa, chi ka yuꞌu de ja ndontakuei ñayiu ñuu siki de.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Yun te ni ka kiꞌin vijin ña de, te ni ka tetniuu de tee ka saꞌa jani ini ja tee ndaa ka kuu de, nagua ja saa, te kanakau ya jin in tnoꞌo kaꞌan ya, ja vi niꞌi de kuechi vi xtavi ña de, te vi siaꞌa ña de ndaꞌa tee tatnuni ja ni chitniuu ña Roma.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña de, te ka jiñaꞌa de:
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Te na kachi tna ni, ¿a vatuka kuu ja vi kuñaꞌa san xuꞌun impuestu nuu César, tee tatnuni ñuu Roma, axi ñaꞌa? ―ka jiñaꞌa de.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Su Jesús, chi ja ni jini ya ja chia inu jani ini de, te jiñaꞌa ya:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Vi xneꞌe ni in xuꞌun kaa.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Yun te jiñaꞌa Jesús:
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Te tu ni ka niꞌi de naxa kanakau ya jin tnoꞌo kaꞌan ya jin nuu ñayiu ñuu de, ja kuu vi xtavi kuechi ña de. Chi saa suaꞌa ni ka saꞌu kuii ini de jin tnoꞌo kaꞌan ya, te ni ka jasi yuꞌu de.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Yun te ni ka jintnaꞌa ña sava tee ka kuu saduceo jin Jesús. Te saduceo yaꞌa, chi tu ka kandija de ja ndateku ndiyi, su ni ka jikan tnoꞌo ña de, te ka jiñaꞌa de:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 ―Mastru, ni tee Moisés nuu tutu ii ja ka nevaꞌo ja nuu ja in tee na kuu de, te xndendoo de ñasiꞌi de, su tu na seꞌe de oo jin ña, kuini ja ñani de ndatnandaꞌa jin ñaꞌa ni ndondaꞌu yun, nagua ja koo seꞌe ña jin de, te nukuiin de nuu tniuu ndi ñani de, kachi tutu ii.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Nuu saa, te ni oo uja ñani. Te tee xtnañuꞌu yun ni tnandaꞌa de jin ñasiꞌi de, te ni jiꞌi de, su tu na seꞌe de ni oo jin ña.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Te ni ndatnandaꞌa tee kuu uu yun jin ñaꞌa ni ndondaꞌu yun. Te suni ni jiꞌi de, su tu na seꞌe de ni oo jin ña.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Vi suni ni ndatnandaꞌa tee kuu uni jin ña, vi ndee ni kenta ndi uja de. Su vi ni in de, tu ni kuu koo seꞌe de jin ña. Te ni ka jiꞌi ndi uja de.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Te sandiꞌi ni ka, te ni jiꞌi maa ña.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nuu saa, te nuu vi ndateku ndiyi, ¿ndee de kuu ja kondeka ña, ja siun vi ndi uja de ni ka tnandaꞌa jin ña? ―ka jiñaꞌa de.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yun te jiñaꞌa Jesús:
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Su ñayiu ja kaꞌan maa ia Dios ja kentakuei vi koi nuu oo ya, te vi ndatekui neꞌu ndiyi, chi tu ka jaka tnaꞌi ni tu ka tnandaꞌi.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Te ma vi kuu kai, chi vi kokui na kuinio ia ka jinokuechi nuu maa Dios. Te seꞌe maa ia Dios vi kokui, chi ndaxteku ña ya.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Te vi ndee maa Moisés ni kaxtnoꞌo ja vi ndateku ndiyi nuu ni kaꞌan ia Dios nuu yutnu ndoko ja oo iñu ja jaꞌnu jaꞌnu ñuꞌu. Te yun ni kaꞌan maa Jitoꞌo, ja maa ya kuu Dios Abraham vi Dios Isaac vi Dios Jacob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Chi ia Dios, masu Dios ñayiu ka jiꞌi kuu ya, chi ia Dios ñayiu ka teku kuu ya. Chi ndiꞌi ñayiu teku nuu maa ia Dios ―jiñaꞌa Jesús.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Yun te ka jiñaꞌa sava tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés:
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Te tu ni ka kii ka ini de ja vi kakan tnoꞌo de Jesús.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yun te ni jikan tnoꞌo Jesús, te jiñaꞌa ya:
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Su vi maa David kaꞌan de nuu tutu Salmo ja ni tee de:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 vi guaa ndee na saꞌa rin ja ka kaꞌan uꞌu ña ndee chii jaꞌa ron” jiñaꞌa Dios,
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Te vi maa David xnani ña Jitoꞌo, te ¿naxa kuu kokuu ndikin tata ña de nuu saa? ―jiñaꞌa ya.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Te vi ka nini ndiꞌi ñayiu, te jiñaꞌa Jesús nuu tee ka skuaꞌa jin ya:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 ―Vi koto ni maa ni jin tee ka kaxtnoꞌo Ley Moisés, chi ka junkuaan ini de ja vi kuiꞌnu de saꞌun nani nuu ka jiondita de, ja xneꞌe ja ka kuu nijaꞌnu de, vi ja vi kaꞌan yiñuꞌu ñayiu nuu ka ndakantnoꞌo ñai jin de nuu yaꞌu. Te ka jintnaꞌa ini de vi jinkoo de nuu tei xtnañuꞌu ka ini veꞌe ii sinagoga, vi nuu tei xtnañuꞌu nuu ka jaxini de.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Te ka kindee de veꞌe ñaꞌa ni ka ndondaꞌu, su vi ja ma vi kuni ñayiu, te kani ndevaꞌa ka ndakuatu de. Su tee yaꞌa, chi kuaꞌa ka vi tniuyaꞌu de nuu ia Dios ―jiñaꞌa ya.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.