João 4
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH
1 Te nuu ni jini Jitoꞌo Jesús ja ni ka onini tee ka kuu fariseo ja ka kaꞌan ñayiu: “Mavikaya ka tee ka skuaꞌa jin Jesús vi kuaꞌa ka ñayiu skuandute de saa Juan”, ka jiñaꞌi,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 visi masu maa ya ni skuandute ñayiu, chi tee ka skuaꞌa jin ya ni ka skuandute ña.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Yun te ni ndekuei ya ñuu ja tnii Judea, te kuanoꞌokuei ya inka jichi Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Te ja noꞌokuei ya ñuu yun, chi nini kuu ja vi yaꞌa ya ñuu Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Te ni jinokuei ya in ñuu nani Sicar, ja tnii Samaria, nuu ñundeꞌi ndi Jacob ja ni jiñaꞌa de nuu seꞌe de José ndee janaꞌa.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Te yun oo in poso ndute ja ni savaꞌa ndi Jacob. Yun te ni junkoo Jesús yuꞌu poso yun, chi ni kutnuu ya ja ni ka jika ya. Te ja oo ndee sau nduu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Te ni jino in ñaꞌa Samaria ja tau ña ndute, te jiñaꞌa Jesús:
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Chi kuaꞌankuei tee ka skuaꞌa jin ya maa ini ñuu ja vi kuaan de nagua vi kaa de jin ya.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Te jiñaꞌa ñaꞌa Samaria yun:
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yun te jiñaꞌa Jesús:
10 Então Jesus disse:
11 Te jiñaꞌa ñasiꞌi yun:
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 ¿Axi kaꞌnu ka ni saa ndi tata jaꞌnuo Jacob, ja ni xndendoo de poso ndute yaꞌa nuu ni ojiꞌi maa de ndute vi ni ka ojiꞌi seꞌe de vi kiti de? ―jiñaꞌa ña.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yun te jiñaꞌa Jesús:
13 Então Jesus disse:
14 Su ndia ñayiu vi koꞌo ndute ja kuñaꞌa maa san, chi ma vi koyichi kai, chi saa suaꞌa ndute ja kuñaꞌa san yun junkoo in nuu kaꞌnu de ini anu ñayiu, te jinonta nuu de ja koxteku ña de nikuii nikani ―jiñaꞌa ya.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Te jiñaꞌa ñasiꞌi yun:
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Te jiñaꞌa Jesús:
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Yun te jiñaꞌa ñasiꞌi yun:
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 chi ja ni kuu uꞌun yii ni oo, te tee oo jin ni vitna, chi masu yii ni kuu de, te kaꞌan ndaa ndija ni ―jiñaꞌa ya.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Te jiñaꞌa ñasiꞌi yun:
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Te tata jaꞌnu san, ñayiu Samaria, chi siun ni ni okikuei nuu yuku yaꞌa ja ni ka ochiñuꞌi ia Dios, te maa ni ja ka kuu ni ñayiu judio, chi ka kaꞌan ni ja Jerusalén kuu nuu kuini ja chiñuꞌo ia Dios ―jiñaꞌa ña.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Te jiñaꞌa Jesús:
21 Jesus disse:
22 Maa ni, chi ka chiñuꞌu ni ia tu ka jini ni. Su sein, chi ka chiñuꞌu san ia ka jini san, chi neꞌu ñayiu judio vaji ia skaku niꞌnu ña.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Su ja vaji ore te vitna kuu nuu vi chiñuꞌu ndaa ndija ñayiu Tata Dios jin Espíritu ya, chi suni nduku Tata Dios ñayiu ja vi ndee ini ndee anui vi chiñuꞌi ya.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Dios, chi Espíritu kuu ya, te ñayiu ja ka chiñuꞌu ya kuini ja vi chiñuꞌu ndai ya jin Espíritu ya ja oo ini anui ―jiñaꞌa ya.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Te jiñaꞌa ñasiꞌi yun:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Te jiñaꞌa Jesús:
26 Então Jesus afirmou:
27 Te vi maa nuu saa ni ndajinokuei tee ka skuaꞌa jin Jesús, te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini de ja siun ni ka jini de ka ndatnoꞌo ya jin in ñasiꞌi, su ni in de ña ni ka jikan tnoꞌo ya: “¿Nagua jikan tnoꞌo ni?”, axi “¿nagua ka ndatnoꞌo ni jin ña?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Yun te ni xndendoo ñasiꞌi yun kiyi ña, te kuanoꞌo ña maa ñuu, te jiñaꞌa ña nuu ñayiu ñuu ña:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Neꞌekuei ni te vi kuni ni in tee ja vi ni kaꞌan ndiꞌi de nagua ni osaꞌa san. ¿A masu tee yaꞌa kuu Kristu, ia tetniuu Dios? ―jiñaꞌa ña.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Yun te ni kekuei ñayiu ñuu yun, te kuaꞌankuei nuu oo Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Te vi nini ka kuu saa, te ka jiñaꞌa tee ka skuaꞌa jin Jesús:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Te jiñaꞌa Jesús:
32 Jesus respondeu:
33 Yun te ka ndatnoꞌo tnaꞌa tee ka skuaꞌa jin ya:
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Te jiñaꞌa Jesús:
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Chi ka kachi maa ni: “Jaꞌni ña kuun ka yoo ja vi ndaxtutuo ja ni ka jituo nuu ñundeꞌio”. Vatuka, su sein, chi kaꞌan san: “Vi ndanenuu ni te vi kondiaꞌa ni nuu ñundeꞌi ja vi vivii ja makuaan ja ka jitu ni ja vi ndaxtutu ni nuu ñuꞌu yun”.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Te ñayiu ndaxtutu nuu ñundeꞌi, chi niꞌi yaꞌui, te yaꞌui yun kuu ja ndaxtutui ja kee nuu ñundeꞌi nagua ja kotekui nikuii nikani, saa nagua ja suni ñayiu jitu nuu ñundeꞌi jin ñayiu ndaxtutu, inuu ni na vi kokusii ini.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Chi saa te kee ndaa ja ka kaꞌan ñayiu: “In ñayiu jitu nuu ñundeꞌi, te inkai kuu ja ndaxtutu”.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Te tetniuu ña san ja vi ndaxtutu ni nuu tu ni ka jitu maa ni, chi inka ñayiu ni ka jitu, te vi ndaxtutu maa ni nagua ni ka jitu ñayiu yun ―jiñaꞌa ya.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Te kuaꞌa ñayiu ñuu Samaria yun ni ka kandija ña jin ya, jin tnoꞌo kaꞌan ñasiꞌi yun ja ndakani ña nuu jiñaꞌa ña suaꞌa: “Ni kaꞌan ndiꞌi de nuu san nagua ni osaꞌa san”, jiñaꞌa ña.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Yun te ni jinokuei ñayiu ñuu Samaria nuu oo ya, te ni ka jikantaꞌui ja na kendoo ya vi koo ya jin ndee saa kiuu, te ni oo ya ñuu yun uu kiuu.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Te kuaꞌa ndevaꞌa ka ñayiu ni ka kandija ya nuu ni ka onini tnoꞌo ni kaꞌan ya.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Te ka jiñaꞌi nuu ñasiꞌi yun:
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Te nuu ni yaꞌa nuu uu kiuu, te ni ndee Jesús ñuu yun, te kuanoꞌo ya ñuu ja tnii Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Chi visi maa Jesús ja ni kaꞌan ja ni in tee ndakani tnoꞌo ia Dios, tu ka nee yiñuꞌu ñayiu ñuu maa de nuu de.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Su nuu ni ndenta ya ñuu ja tnii Galilea, te ni ka jantaꞌu guaꞌa ña ñayiu ñuu yun jin ya, chi ja ni ka jini nui ndiꞌi ja ni saꞌa maa ya ñuu kaꞌnu Jerusalén nuu ni oo viko pascua, chi suni ni jaꞌankuei ñayiu yun nuu viko.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ni jaꞌan tuku Jesús inka jichi ñuu Caná ja tnii Galilea nuu ni ndasaꞌa ya ndute ja ni nduu vinu. Te yun ni oo in tee ñuu Capernaúm ja nee de tniuu kaꞌnu nuu rey, te oo in seꞌe de ja kuꞌi.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Te nuu ni onini de ja ni ndajiokuiin Jesús ndee Judea, te kuanoꞌo ya Galilea, ni jaꞌan de nuu oo ya ja kakantaꞌu de nuu ya ja na ndenuu ya ñuu de ndasaꞌa ya seꞌe de, chi vi ja oi ja kui.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yun te jiñaꞌa Jesús:
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Te jiñaꞌa tee nee tniuu kaꞌnu nuu rey:
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Te jiñaꞌa Jesús:
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Te nuu mandenuu de ñuu de, te ni ka nutnaꞌa ña tee ka jinokuechi nuu de, te ka jiñaꞌa de:
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Yun te ni jikan tnoꞌo ña de:
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Yun te ni jinkuiꞌnu ini de ja ore saa kuu nuu jiñaꞌa Jesús: “Ja ni nduvaꞌa seꞌe ni”, te ni ka kandija ndiꞌi de jin ñayiu veꞌe de.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Te yaꞌa kuu tniuu kaꞌnu kuu uu ja ni saꞌa Jesús nuu ni ndajiokuiin ya Judea ja kuanoꞌo ya Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.