Jonas 4
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC
1 Te Jonás, chi tu ni jintnaꞌa saꞌun ini de ja siun ni saꞌa ia Dios, te ni kiti ndevaꞌa ini de.
1 Jonas ficou profundamente indignado com isso e, muito irritado,
2 Yun te ni ndakuatu de nuu ia Dios, te jiñaꞌa de:
2 dirigiu ao Senhor esta prece: Ah, Senhor, era bem isto que eu dizia quando estava ainda na minha terra! É por isso que eu tentei esquivar-me, fugindo para Társis, porque sabia que sois um Deus clemente e misericordioso, de coração grande, de muita benignidade e compaixão pelos nossos males.
3 Te vitna, vi Jitoꞌo san, jikantaꞌu san ja kindee ni ja jichi ja kanda san, chi guaꞌa ka kuu ja na kuu san, masu ja koteku san ―jiñaꞌa de.
3 Agora, Senhor, toma a minha alma, porque me é melhor a morte que a vida.
4 Te jiñaꞌa ia Dios:
4 O Senhor respondeu-lhe: {Julgas que} tens razão para te afligires assim?
5 Yun te ni kee de ñuu yun, te kuaꞌan de ja ni jino de nuu ni saꞌa de in veꞌe yutnu kuii, ichi xiin ñuu Nínive, lado kana nikandii, te ni jinkoo de kati yun, ndetu de naxa kaa ja kokuu siki ñuu yun.
5 Então saiu Jonas da cidade e fixou-se a oriente da mesma cidade. Fez uma cabana para si e lá permaneceu, à sombra, esperando para ver o que aconteceria à cidade.
6 Yun te ni saꞌa ia Dios ja ni jite in yutnu ndoko xiin nuu oo de ja kokuu kati, nagua na ndusii ini de. Yun te ni kusii ndevaꞌa ini Jonás jin yutnu yun.
6 O Senhor Deus fez crescer um pé de mamona, que se levantou acima de Jonas, para fazer sombra à sua cabeça e curá-lo de seu mau humor. Jonas alegrou-se grandemente com aquela mamoneira.
7 Su nuu ni tuu ndii kiuu tnee, te ni saꞌa ia Dios ja ni kiuu tikoko yika yutnu yun, te ni yichi tnu.
7 Mas, no dia seguinte, ao romper da manhã, mandou Deus um verme que roeu a raiz da mamona, e esta secou.
8 Te nuu ni yeꞌe nikandii, te ni saꞌa tuku ia Dios ja ni jinkiꞌi in tachi niꞌi, te ni kani xeen ndaꞌa nikandii xini de, te ni jiko ini de, vi ni ndioo ini de ja kuu de. Te ni kaꞌan de:
8 Quando o sol se levantou, Deus fez soprar um vento ardente do oriente, e o sol dardejou seus raios sobre a cabeça de Jonas, de forma que o profeta, desfalecido, desejou a morte, dizendo: Prefiro a morte à vida.
9 Su yun te jiñaꞌa tuku ia Dios:
9 O Senhor disse a Jonas: {Julgas que} fazes bem em te irritares por causa de uma planta? Jonas respondeu: Sim, tenho razão de me irar até a morte.
10 Yun te jiñaꞌa ia Dios:
10 Tiveste compaixão de um arbusto, replicou-lhe o Senhor, pelo qual nada fizeste, que não fizeste crescer, que nasceu numa noite e numa noite morreu.
11 Te ndee ka ruꞌun ja ma tnaꞌu ini rin jin ñuu Nínive, te in ñuu kaꞌnu kuu ja xnaa rin, te viꞌi ka ciento oko mil lulu kueli ka oo, te lulu yun, chi tu na kuechi. Te suni saa ni ka oo kuaꞌa ndevaꞌa kiti ―jiñaꞌa ia Dios suaꞌa nuu Jonás.
11 E então, não hei de ter compaixão da grande cidade de Nínive, onde há mais de cento e vinte mil seres humanos, que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e uma inumerável multidão de animais?...
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.