Jonas 4
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB
1 Te Jonás, chi tu ni jintnaꞌa saꞌun ini de ja siun ni saꞌa ia Dios, te ni kiti ndevaꞌa ini de.
1 Mas isso desagradou extremamente a Jonas, e ele ficou irado.
2 Yun te ni ndakuatu de nuu ia Dios, te jiñaꞌa de:
2 E orou ao Senhor, e disse: Ah! Senhor! não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso é que me apressei a fugir para Társis, pois eu sabia que és Deus compassivo e misericordioso, longânimo e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Te vitna, vi Jitoꞌo san, jikantaꞌu san ja kindee ni ja jichi ja kanda san, chi guaꞌa ka kuu ja na kuu san, masu ja koteku san ―jiñaꞌa de.
3 Agora, ó Senhor, tira-me a vida, pois melhor me é morrer do que viver.
4 Te jiñaꞌa ia Dios:
4 Respondeu o senhor: É razoável essa tua ira?
5 Yun te ni kee de ñuu yun, te kuaꞌan de ja ni jino de nuu ni saꞌa de in veꞌe yutnu kuii, ichi xiin ñuu Nínive, lado kana nikandii, te ni jinkoo de kati yun, ndetu de naxa kaa ja kokuu siki ñuu yun.
5 Então Jonas saiu da cidade, e sentou-se ao oriente dela; e ali fez para si uma barraca, e se sentou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Yun te ni saꞌa ia Dios ja ni jite in yutnu ndoko xiin nuu oo de ja kokuu kati, nagua na ndusii ini de. Yun te ni kusii ndevaꞌa ini Jonás jin yutnu yun.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, e fê-la crescer por cima de Jonas, para que lhe fizesse sombra sobre a cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; de modo que Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Su nuu ni tuu ndii kiuu tnee, te ni saꞌa ia Dios ja ni kiuu tikoko yika yutnu yun, te ni yichi tnu.
7 Mas Deus enviou um bicho, no dia seguinte ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, de sorte que esta se secou.
8 Te nuu ni yeꞌe nikandii, te ni saꞌa tuku ia Dios ja ni jinkiꞌi in tachi niꞌi, te ni kani xeen ndaꞌa nikandii xini de, te ni jiko ini de, vi ni ndioo ini de ja kuu de. Te ni kaꞌan de:
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; e o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Su yun te jiñaꞌa tuku ia Dios:
9 Então perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da aboboreira? Respondeu ele: É justo que eu me enfade a ponto de desejar a morte.
10 Yun te jiñaꞌa ia Dios:
10 Disse, pois, o Senhor: Tens compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer; que numa noite nasceu, e numa noite pereceu.
11 Te ndee ka ruꞌun ja ma tnaꞌu ini rin jin ñuu Nínive, te in ñuu kaꞌnu kuu ja xnaa rin, te viꞌi ka ciento oko mil lulu kueli ka oo, te lulu yun, chi tu na kuechi. Te suni saa ni ka oo kuaꞌa ndevaꞌa kiti ―jiñaꞌa ia Dios suaꞌa nuu Jonás.
11 E não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive em que há mais de cento e vinte mil pessoas que não sabem discernir entre a sua mão direita e a esquerda, e também muito gado?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.