Jonas 4

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te Jonás, chi tu ni jintnaꞌa saꞌun ini de ja siun ni saꞌa ia Dios, te ni kiti ndevaꞌa ini de.
1 Mas desgostou-se Jonas extremamente disso e ficou todo ressentido.
2 Yun te ni ndakuatu de nuu ia Dios, te jiñaꞌa de:
2 E orou ao Senhor e disse: Ah! Senhor ! Não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso, me preveni, fugindo para Társis, pois sabia que és Deus piedoso e misericordioso, longânimo e grande em benignidade e que te arrependes do mal.
3 Te vitna, vi Jitoꞌo san, jikantaꞌu san ja kindee ni ja jichi ja kanda san, chi guaꞌa ka kuu ja na kuu san, masu ja koteku san ―jiñaꞌa de.
3 Peço-te, pois, ó Senhor , tira-me a minha vida, porque melhor me é morrer do que viver.
4 Te jiñaꞌa ia Dios:
4 E disse o Senhor : É razoável esse teu ressentimento?
5 Yun te ni kee de ñuu yun, te kuaꞌan de ja ni jino de nuu ni saꞌa de in veꞌe yutnu kuii, ichi xiin ñuu Nínive, lado kana nikandii, te ni jinkoo de kati yun, ndetu de naxa kaa ja kokuu siki ñuu yun.
5 Então, Jonas saiu da cidade, e assentou-se ao oriente da cidade, e ali fez uma cabana, e se assentou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Yun te ni saꞌa ia Dios ja ni jite in yutnu ndoko xiin nuu oo de ja kokuu kati, nagua na ndusii ini de. Yun te ni kusii ndevaꞌa ini Jonás jin yutnu yun.
6 E fez o Senhor Deus nascer uma aboboreira, que subiu por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu enfado; e Jonas se alegrou em extremo por causa da aboboreira.
7 Su nuu ni tuu ndii kiuu tnee, te ni saꞌa ia Dios ja ni kiuu tikoko yika yutnu yun, te ni yichi tnu.
7 Mas Deus enviou um bicho, no dia seguinte, ao subir da alva, o qual feriu a aboboreira, e esta se secou.
8 Te nuu ni yeꞌe nikandii, te ni saꞌa tuku ia Dios ja ni jinkiꞌi in tachi niꞌi, te ni kani xeen ndaꞌa nikandii xini de, te ni jiko ini de, vi ni ndioo ini de ja kuu de. Te ni kaꞌan de:
8 E aconteceu que, aparecendo o sol, Deus mandou um vento calmoso, oriental, e o sol feriu a cabeça de Jonas e ele desmaiou, e desejou com toda a sua alma morrer, dizendo: Melhor me é morrer do que viver.
9 Su yun te jiñaꞌa tuku ia Dios:
9 Então, disse Deus a Jonas: É acaso razoável que assim te enfades por causa da aboboreira? E ele disse: É justo que me enfade a ponto de desejar a morte.
10 Yun te jiñaꞌa ia Dios:
10 E disse o Senhor : Tiveste compaixão da aboboreira, na qual não trabalhaste, nem a fizeste crescer; que, em uma noite, nasceu e, em uma noite, pereceu;
11 Te ndee ka ruꞌun ja ma tnaꞌu ini rin jin ñuu Nínive, te in ñuu kaꞌnu kuu ja xnaa rin, te viꞌi ka ciento oko mil lulu kueli ka oo, te lulu yun, chi tu na kuechi. Te suni saa ni ka oo kuaꞌa ndevaꞌa kiti ―jiñaꞌa ia Dios suaꞌa nuu Jonás.
11 e não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive, em que estão mais de cento e vinte mil homens, que não sabem discernir entre a sua mão direita e a sua mão esquerda, e também muitos animais?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.