Jonas 1
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH
1 Ni oo in kiuu ni kaꞌan ia Dios jin Jonás, seꞌe Amitai, te jiñaꞌa ya:
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 ―Kuaꞌan kaꞌan ron nuu ñayiu ñuu kaꞌnu Nínive ja na vi konaꞌi ja ja oo yatni kiuu ja xnaa rin ñui, chi ja ni kenta kuakuaꞌa jakueꞌe ka saꞌi ja ni jini rin ―jiñaꞌa ya suaꞌa.
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Su tu ni jantnoꞌo Jonás nuu ia Dios, chi saa suaꞌa ni jino yuꞌu de kuaꞌan de ñuu jika nani Tarsis ja kuu jika de nuu Jitoꞌo de kaꞌan de. Yun te kuaꞌan de ja ni jino de in ñuu kaa yuꞌu ndute mar nani Jope. Te yun vija nukuiin in barco ja kee kiꞌin ñuu Tarsis, guaa ni tniuyaꞌu de, te ni kee de nuu barco yun ja kuaꞌan de.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 Su ni saꞌa ia Dios ja ni jinkiꞌi in tachi niꞌi ndevaꞌa, te ni ndonta sukun ola ndute mar. Yun guaa ni ka ndakani ini de ja kuechi barco yun.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Te ni ka kejaꞌa tee ka satniuu nuu barco yun ka yuꞌu ndevaꞌa de, guaa ni ka jinkondee de ka ndakakuneꞌe de chuꞌchi maa maa de. Te vija na nduu ñama barco yun, guaa ni ka siagua de ndiꞌi ja ndisoi yun nuu ndute mar yun.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Te saa ni jini tee ndeka ñayiu ka satniuu nuu barco yun. Yun te ni jino de ja ni ndoneꞌe ña de, te jiñaꞌa de:
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 Yun te ni ka jinkondee tee ka satniuu nuu barco yun ka ndatnoꞌo de:
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña tee yun:
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Te jiñaꞌa Jonás:
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Yun te ni jinkondee de ndakani de ja jino yuꞌu de nuu ia Dios, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa tee yun. Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña de:
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Te vitna, ¿nagua kuu ja vi saꞌa ña san ja na junkuiin ndute mar yaꞌa, chi mandaa mandaa ni de? ―ka jiñaꞌa de.
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Te jiñaꞌa Jonás:
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Su ni ka jinkondee tee yun ka nduku ndee de ja vi ndeneꞌe jioo de barco yun yuꞌu ndute mar, su tu ni ka kundee de, chi mandaa mandaa ni ndute yun.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 Yun te ni ka ndakakuneꞌe de ia Dios, te ka jiñaꞌa de:
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 Yun te ni ka kakuiko de Jonás, te ni ka skee ña de nuu ndute mar yun, te vi ore saa ni junkuiin ndute yun.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 Te nuu ni ka jini de ja ni junkuiin, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa de, te ni ka soko de nuu ia Dios, vi ni ka kee yuꞌu de ja vi kuantnoꞌo de nuu ya.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 Su ia Dios, chi ja ni onevaꞌa tuaꞌa ya in chiaka kaꞌnu ja ni koko ña ti jin Jonás, te ni inee de chii chiaka yun uni nduu vi uni jakuaa.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.