Jonas 1

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni oo in kiuu ni kaꞌan ia Dios jin Jonás, seꞌe Amitai, te jiñaꞌa ya:
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 ―Kuaꞌan kaꞌan ron nuu ñayiu ñuu kaꞌnu Nínive ja na vi konaꞌi ja ja oo yatni kiuu ja xnaa rin ñui, chi ja ni kenta kuakuaꞌa jakueꞌe ka saꞌi ja ni jini rin ―jiñaꞌa ya suaꞌa.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Su tu ni jantnoꞌo Jonás nuu ia Dios, chi saa suaꞌa ni jino yuꞌu de kuaꞌan de ñuu jika nani Tarsis ja kuu jika de nuu Jitoꞌo de kaꞌan de. Yun te kuaꞌan de ja ni jino de in ñuu kaa yuꞌu ndute mar nani Jope. Te yun vija nukuiin in barco ja kee kiꞌin ñuu Tarsis, guaa ni tniuyaꞌu de, te ni kee de nuu barco yun ja kuaꞌan de.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Su ni saꞌa ia Dios ja ni jinkiꞌi in tachi niꞌi ndevaꞌa, te ni ndonta sukun ola ndute mar. Yun guaa ni ka ndakani ini de ja kuechi barco yun.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Te ni ka kejaꞌa tee ka satniuu nuu barco yun ka yuꞌu ndevaꞌa de, guaa ni ka jinkondee de ka ndakakuneꞌe de chuꞌchi maa maa de. Te vija na nduu ñama barco yun, guaa ni ka siagua de ndiꞌi ja ndisoi yun nuu ndute mar yun.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Te saa ni jini tee ndeka ñayiu ka satniuu nuu barco yun. Yun te ni jino de ja ni ndoneꞌe ña de, te jiñaꞌa de:
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Yun te ni ka jinkondee tee ka satniuu nuu barco yun ka ndatnoꞌo de:
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña tee yun:
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Te jiñaꞌa Jonás:
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yun te ni jinkondee de ndakani de ja jino yuꞌu de nuu ia Dios, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa tee yun. Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña de:
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Te vitna, ¿nagua kuu ja vi saꞌa ña san ja na junkuiin ndute mar yaꞌa, chi mandaa mandaa ni de? ―ka jiñaꞌa de.
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Te jiñaꞌa Jonás:
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Su ni ka jinkondee tee yun ka nduku ndee de ja vi ndeneꞌe jioo de barco yun yuꞌu ndute mar, su tu ni ka kundee de, chi mandaa mandaa ni ndute yun.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Yun te ni ka ndakakuneꞌe de ia Dios, te ka jiñaꞌa de:
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Yun te ni ka kakuiko de Jonás, te ni ka skee ña de nuu ndute mar yun, te vi ore saa ni junkuiin ndute yun.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Te nuu ni ka jini de ja ni junkuiin, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa de, te ni ka soko de nuu ia Dios, vi ni ka kee yuꞌu de ja vi kuantnoꞌo de nuu ya.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Su ia Dios, chi ja ni onevaꞌa tuaꞌa ya in chiaka kaꞌnu ja ni koko ña ti jin Jonás, te ni inee de chii chiaka yun uni nduu vi uni jakuaa.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.