Jonas 1
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs BKJ
1 Ni oo in kiuu ni kaꞌan ia Dios jin Jonás, seꞌe Amitai, te jiñaꞌa ya:
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 ―Kuaꞌan kaꞌan ron nuu ñayiu ñuu kaꞌnu Nínive ja na vi konaꞌi ja ja oo yatni kiuu ja xnaa rin ñui, chi ja ni kenta kuakuaꞌa jakueꞌe ka saꞌi ja ni jini rin ―jiñaꞌa ya suaꞌa.
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Su tu ni jantnoꞌo Jonás nuu ia Dios, chi saa suaꞌa ni jino yuꞌu de kuaꞌan de ñuu jika nani Tarsis ja kuu jika de nuu Jitoꞌo de kaꞌan de. Yun te kuaꞌan de ja ni jino de in ñuu kaa yuꞌu ndute mar nani Jope. Te yun vija nukuiin in barco ja kee kiꞌin ñuu Tarsis, guaa ni tniuyaꞌu de, te ni kee de nuu barco yun ja kuaꞌan de.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Su ni saꞌa ia Dios ja ni jinkiꞌi in tachi niꞌi ndevaꞌa, te ni ndonta sukun ola ndute mar. Yun guaa ni ka ndakani ini de ja kuechi barco yun.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Te ni ka kejaꞌa tee ka satniuu nuu barco yun ka yuꞌu ndevaꞌa de, guaa ni ka jinkondee de ka ndakakuneꞌe de chuꞌchi maa maa de. Te vija na nduu ñama barco yun, guaa ni ka siagua de ndiꞌi ja ndisoi yun nuu ndute mar yun.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Te saa ni jini tee ndeka ñayiu ka satniuu nuu barco yun. Yun te ni jino de ja ni ndoneꞌe ña de, te jiñaꞌa de:
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 Yun te ni ka jinkondee tee ka satniuu nuu barco yun ka ndatnoꞌo de:
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña tee yun:
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Te jiñaꞌa Jonás:
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yun te ni jinkondee de ndakani de ja jino yuꞌu de nuu ia Dios, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa tee yun. Yun te ni ka jikan tnoꞌo ña de:
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Te vitna, ¿nagua kuu ja vi saꞌa ña san ja na junkuiin ndute mar yaꞌa, chi mandaa mandaa ni de? ―ka jiñaꞌa de.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Te jiñaꞌa Jonás:
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Su ni ka jinkondee tee yun ka nduku ndee de ja vi ndeneꞌe jioo de barco yun yuꞌu ndute mar, su tu ni ka kundee de, chi mandaa mandaa ni ndute yun.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Yun te ni ka ndakakuneꞌe de ia Dios, te ka jiñaꞌa de:
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Yun te ni ka kakuiko de Jonás, te ni ka skee ña de nuu ndute mar yun, te vi ore saa ni junkuiin ndute yun.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Te nuu ni ka jini de ja ni junkuiin, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa de, te ni ka soko de nuu ia Dios, vi ni ka kee yuꞌu de ja vi kuantnoꞌo de nuu ya.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Su ia Dios, chi ja ni onevaꞌa tuaꞌa ya in chiaka kaꞌnu ja ni koko ña ti jin Jonás, te ni inee de chii chiaka yun uni nduu vi uni jakuaa.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.