Gênesis 50

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yun te ni sonee José maa de nuu tata de, te ni ndaꞌi de ja jaꞌa tata de, vi ni chitu de nuu tata de.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Te ni tatnuni José nuu tee tatna ja ka jinokuechi nuu de ja na vi chiꞌi de bálsamo yiki kuñu tata de, te ni ka savaꞌa tee tatna yun jin bálsamo vi sava ka tatna yiki kuñu Israel.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Te ni jino uu xiko kiuu ja ka savaꞌa de yiki kuñu jin bálsamo vi ndiꞌi nuu tatna ja jaꞌan asin nagua ja ma teꞌi yachi ndiyi yun, chi saa kiuu kuini ja vi saꞌa de tniuu yun, te ni ka ndaꞌi ndee ña ñayiu Egipto uni xiko uxi kiuu.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Te nuu ni yaꞌa kiuu tnoꞌo suchi ini yun, te ni kaꞌan José nuu tee tatnuni nuu veꞌe Faraón, te jiñaꞌa de:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 “Ni saꞌa ndi tata san ja ni kee yuꞌu san nuu ni kachi de: Vitna te ja ni kuyatni ja kuu rin, te kuini rin ja tayuꞌu ña ron yau ñaña ja ni saꞌa tuaꞌa rin ja jinkoyuꞌu rin ja oo nuu ñuꞌu ñuu Canaán. Te jikantaꞌu san vitna ja kuandetu ni na kiꞌin san tayuꞌu san ndi tata san, te saa ndajiokuiin san”, kuñaꞌa ni joo ―jiñaꞌa de.
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Te ni tetniuu Faraón tnoꞌo yaꞌa ja vi kaxtnoꞌo nuu José:
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Yun te ni kanuu José ja tayuꞌu de tata de, te ni ka kanuu de jin ndiꞌi tee ka jinokuechi nuu Faraón vi tee nijaꞌnu ja ka oo veꞌe maa Faraón, vi tee nijaꞌnu ja ka oo maa Egipto,
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 vi ndiꞌi ñayiu veꞌe José vi ñani de vi ñayiu veꞌe ndi yua de, te nani ka suchi kueli ni ka xndoo de ñuu Gosén jin ndikachi de vi isndiki de.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Te suni ni ka kanuu de jin carreta vi ñayiu ka yoso kuai, te ni kuu in yukun kani kuiti ñayiu kuaꞌankuei.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Te nuu ni jinokuei de nuu ni okeneꞌe tee nani Atad triu de ja oo inka jioo yute Jordán, te yun ka saꞌa ndaꞌu ndevaꞌa de ni ka ndaꞌi ni ka kana de, te uja kiuu ni otnaꞌu ini José ja jaꞌa tata de.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Te nuu ni ka jini soꞌo ñayiu Canaán ja ka ndaꞌi ka kana ñayiu ka oi nuu ni okeneꞌe Atad triu de, te ni ka kachi: “Vi ka ndaꞌi ka kana ñayiu ñuu Egipto”. Te yun ni ka xnani jin sivi Abel-misraim ja oo jioo yute Jordán.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Ni ka skunkuu seꞌe Jacob ndiꞌi nagua ni tatnuni de ama ka ja kuu de,
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 chi ni ka nusiaꞌa ña seꞌe de ndee Canaán, te ni ka tayuꞌu ña de kava veꞌe ja oo nuu ñundeꞌi Macpela nuu ni ndakuaan ndi Abraham nuu Efrón, seꞌe Het, ja oo ñukuun ja vi kojinkoyuꞌu ndiyi ja oo ichi kana nikandii ñuu Mamre.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Te nuu ni ndiꞌi ja ni ka tayuꞌu ña José jin tata de, te ni ka ndajiokuiin de jin ñani de vi ndiꞌi ñayiu ni jaꞌankuei jin de ja kuanoꞌokuei de Egipto.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Te nuu ni ka jini ñani José ja ni jiꞌi ndi tata de, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Te ni ka tetniuu de tee siin ja na vi kaꞌan niꞌnu de ja jaꞌa de, te ka jiñaꞌa tee yun nuu José:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 Suaꞌa vi kuñaꞌa ron nuu José: “Ka jikantaꞌu san nuu ni ja konekaꞌnu ini ni vitna ndiꞌi jakueꞌe ni ka saꞌa ñani ni vi yika kuechi de, chi kuaꞌa jakueꞌe ni ka saꞌa ña de jin ni”. Te yun guaa vitna te ka jikantaꞌu san ja konekaꞌnu ini ni jakueꞌe ni ka saꞌa tee ka jinokuechi nuu Dios ndi tata ni ―ka jiñaꞌa de.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Te suni ni jaꞌankuei ñani José nuu de, te ni ka jinkindei de nuu José, te ka jiñaꞌa de:
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Te jiñaꞌa José:
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Ni ka ndakani kueꞌe ini maa ni ja jaꞌa san, su ia Dios ni sama ya, te ni jani ña ya ichi guaꞌa, nagua ja saꞌa san ja ka ndiaꞌa nuo vitna, ja skaku niꞌnu san ñayiu kuaꞌa ñuu.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Te yun guaa vitna, te ma vi koyuꞌu ni, chi koskaa ña maa san jin ni vi seꞌe kueli ni ―jiñaꞌa de.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Te ni oo José Egipto, maa de vi ñayiu veꞌe ndi tata de, te ni oteku José in ciento uxi kuia.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Te ni jini nuu José ndee seꞌe señani Efraín, te suni seꞌe Maquir seyii Manasés ja ni ka jaꞌnui nuu jiti José.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Te jiñaꞌa José nuu ñani de:
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yun te ni saꞌa José ja ni kekuei yuꞌu seꞌe Israel, te jiñaꞌa de:
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Te ni jiꞌi José nuu ni oo de in ciento uxi kuia, te ni ka savaꞌa yiki kuñu de jin bálsamo vi ndiꞌi tatna jaꞌan asin, te ni ka tnaa yiki kuñu de nuu in jatnu, te ni ka tavaꞌa Egipto.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.