Gênesis 50

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yun te ni sonee José maa de nuu tata de, te ni ndaꞌi de ja jaꞌa tata de, vi ni chitu de nuu tata de.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Te ni tatnuni José nuu tee tatna ja ka jinokuechi nuu de ja na vi chiꞌi de bálsamo yiki kuñu tata de, te ni ka savaꞌa tee tatna yun jin bálsamo vi sava ka tatna yiki kuñu Israel.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Te ni jino uu xiko kiuu ja ka savaꞌa de yiki kuñu jin bálsamo vi ndiꞌi nuu tatna ja jaꞌan asin nagua ja ma teꞌi yachi ndiyi yun, chi saa kiuu kuini ja vi saꞌa de tniuu yun, te ni ka ndaꞌi ndee ña ñayiu Egipto uni xiko uxi kiuu.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Te nuu ni yaꞌa kiuu tnoꞌo suchi ini yun, te ni kaꞌan José nuu tee tatnuni nuu veꞌe Faraón, te jiñaꞌa de:
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 “Ni saꞌa ndi tata san ja ni kee yuꞌu san nuu ni kachi de: Vitna te ja ni kuyatni ja kuu rin, te kuini rin ja tayuꞌu ña ron yau ñaña ja ni saꞌa tuaꞌa rin ja jinkoyuꞌu rin ja oo nuu ñuꞌu ñuu Canaán. Te jikantaꞌu san vitna ja kuandetu ni na kiꞌin san tayuꞌu san ndi tata san, te saa ndajiokuiin san”, kuñaꞌa ni joo ―jiñaꞌa de.
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Te ni tetniuu Faraón tnoꞌo yaꞌa ja vi kaxtnoꞌo nuu José:
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Yun te ni kanuu José ja tayuꞌu de tata de, te ni ka kanuu de jin ndiꞌi tee ka jinokuechi nuu Faraón vi tee nijaꞌnu ja ka oo veꞌe maa Faraón, vi tee nijaꞌnu ja ka oo maa Egipto,
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 vi ndiꞌi ñayiu veꞌe José vi ñani de vi ñayiu veꞌe ndi yua de, te nani ka suchi kueli ni ka xndoo de ñuu Gosén jin ndikachi de vi isndiki de.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Te suni ni ka kanuu de jin carreta vi ñayiu ka yoso kuai, te ni kuu in yukun kani kuiti ñayiu kuaꞌankuei.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Te nuu ni jinokuei de nuu ni okeneꞌe tee nani Atad triu de ja oo inka jioo yute Jordán, te yun ka saꞌa ndaꞌu ndevaꞌa de ni ka ndaꞌi ni ka kana de, te uja kiuu ni otnaꞌu ini José ja jaꞌa tata de.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Te nuu ni ka jini soꞌo ñayiu Canaán ja ka ndaꞌi ka kana ñayiu ka oi nuu ni okeneꞌe Atad triu de, te ni ka kachi: “Vi ka ndaꞌi ka kana ñayiu ñuu Egipto”. Te yun ni ka xnani jin sivi Abel-misraim ja oo jioo yute Jordán.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Ni ka skunkuu seꞌe Jacob ndiꞌi nagua ni tatnuni de ama ka ja kuu de,
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 chi ni ka nusiaꞌa ña seꞌe de ndee Canaán, te ni ka tayuꞌu ña de kava veꞌe ja oo nuu ñundeꞌi Macpela nuu ni ndakuaan ndi Abraham nuu Efrón, seꞌe Het, ja oo ñukuun ja vi kojinkoyuꞌu ndiyi ja oo ichi kana nikandii ñuu Mamre.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Te nuu ni ndiꞌi ja ni ka tayuꞌu ña José jin tata de, te ni ka ndajiokuiin de jin ñani de vi ndiꞌi ñayiu ni jaꞌankuei jin de ja kuanoꞌokuei de Egipto.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Te nuu ni ka jini ñani José ja ni jiꞌi ndi tata de, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Te ni ka tetniuu de tee siin ja na vi kaꞌan niꞌnu de ja jaꞌa de, te ka jiñaꞌa tee yun nuu José:
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 Suaꞌa vi kuñaꞌa ron nuu José: “Ka jikantaꞌu san nuu ni ja konekaꞌnu ini ni vitna ndiꞌi jakueꞌe ni ka saꞌa ñani ni vi yika kuechi de, chi kuaꞌa jakueꞌe ni ka saꞌa ña de jin ni”. Te yun guaa vitna te ka jikantaꞌu san ja konekaꞌnu ini ni jakueꞌe ni ka saꞌa tee ka jinokuechi nuu Dios ndi tata ni ―ka jiñaꞌa de.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Te suni ni jaꞌankuei ñani José nuu de, te ni ka jinkindei de nuu José, te ka jiñaꞌa de:
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Te jiñaꞌa José:
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Ni ka ndakani kueꞌe ini maa ni ja jaꞌa san, su ia Dios ni sama ya, te ni jani ña ya ichi guaꞌa, nagua ja saꞌa san ja ka ndiaꞌa nuo vitna, ja skaku niꞌnu san ñayiu kuaꞌa ñuu.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Te yun guaa vitna, te ma vi koyuꞌu ni, chi koskaa ña maa san jin ni vi seꞌe kueli ni ―jiñaꞌa de.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Te ni oo José Egipto, maa de vi ñayiu veꞌe ndi tata de, te ni oteku José in ciento uxi kuia.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Te ni jini nuu José ndee seꞌe señani Efraín, te suni seꞌe Maquir seyii Manasés ja ni ka jaꞌnui nuu jiti José.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Te jiñaꞌa José nuu ñani de:
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yun te ni saꞌa José ja ni kekuei yuꞌu seꞌe Israel, te jiñaꞌa de:
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Te ni jiꞌi José nuu ni oo de in ciento uxi kuia, te ni ka savaꞌa yiki kuñu de jin bálsamo vi ndiꞌi tatna jaꞌan asin, te ni ka tnaa yiki kuñu de nuu in jatnu, te ni ka tavaꞌa Egipto.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.