Gênesis 50
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB
1 Yun te ni sonee José maa de nuu tata de, te ni ndaꞌi de ja jaꞌa tata de, vi ni chitu de nuu tata de.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Te ni tatnuni José nuu tee tatna ja ka jinokuechi nuu de ja na vi chiꞌi de bálsamo yiki kuñu tata de, te ni ka savaꞌa tee tatna yun jin bálsamo vi sava ka tatna yiki kuñu Israel.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Te ni jino uu xiko kiuu ja ka savaꞌa de yiki kuñu jin bálsamo vi ndiꞌi nuu tatna ja jaꞌan asin nagua ja ma teꞌi yachi ndiyi yun, chi saa kiuu kuini ja vi saꞌa de tniuu yun, te ni ka ndaꞌi ndee ña ñayiu Egipto uni xiko uxi kiuu.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Te nuu ni yaꞌa kiuu tnoꞌo suchi ini yun, te ni kaꞌan José nuu tee tatnuni nuu veꞌe Faraón, te jiñaꞌa de:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 “Ni saꞌa ndi tata san ja ni kee yuꞌu san nuu ni kachi de: Vitna te ja ni kuyatni ja kuu rin, te kuini rin ja tayuꞌu ña ron yau ñaña ja ni saꞌa tuaꞌa rin ja jinkoyuꞌu rin ja oo nuu ñuꞌu ñuu Canaán. Te jikantaꞌu san vitna ja kuandetu ni na kiꞌin san tayuꞌu san ndi tata san, te saa ndajiokuiin san”, kuñaꞌa ni joo ―jiñaꞌa de.
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Te ni tetniuu Faraón tnoꞌo yaꞌa ja vi kaxtnoꞌo nuu José:
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Yun te ni kanuu José ja tayuꞌu de tata de, te ni ka kanuu de jin ndiꞌi tee ka jinokuechi nuu Faraón vi tee nijaꞌnu ja ka oo veꞌe maa Faraón, vi tee nijaꞌnu ja ka oo maa Egipto,
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 vi ndiꞌi ñayiu veꞌe José vi ñani de vi ñayiu veꞌe ndi yua de, te nani ka suchi kueli ni ka xndoo de ñuu Gosén jin ndikachi de vi isndiki de.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Te suni ni ka kanuu de jin carreta vi ñayiu ka yoso kuai, te ni kuu in yukun kani kuiti ñayiu kuaꞌankuei.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Te nuu ni jinokuei de nuu ni okeneꞌe tee nani Atad triu de ja oo inka jioo yute Jordán, te yun ka saꞌa ndaꞌu ndevaꞌa de ni ka ndaꞌi ni ka kana de, te uja kiuu ni otnaꞌu ini José ja jaꞌa tata de.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Te nuu ni ka jini soꞌo ñayiu Canaán ja ka ndaꞌi ka kana ñayiu ka oi nuu ni okeneꞌe Atad triu de, te ni ka kachi: “Vi ka ndaꞌi ka kana ñayiu ñuu Egipto”. Te yun ni ka xnani jin sivi Abel-misraim ja oo jioo yute Jordán.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Ni ka skunkuu seꞌe Jacob ndiꞌi nagua ni tatnuni de ama ka ja kuu de,
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 chi ni ka nusiaꞌa ña seꞌe de ndee Canaán, te ni ka tayuꞌu ña de kava veꞌe ja oo nuu ñundeꞌi Macpela nuu ni ndakuaan ndi Abraham nuu Efrón, seꞌe Het, ja oo ñukuun ja vi kojinkoyuꞌu ndiyi ja oo ichi kana nikandii ñuu Mamre.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Te nuu ni ndiꞌi ja ni ka tayuꞌu ña José jin tata de, te ni ka ndajiokuiin de jin ñani de vi ndiꞌi ñayiu ni jaꞌankuei jin de ja kuanoꞌokuei de Egipto.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Te nuu ni ka jini ñani José ja ni jiꞌi ndi tata de, te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa de:
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Te ni ka tetniuu de tee siin ja na vi kaꞌan niꞌnu de ja jaꞌa de, te ka jiñaꞌa tee yun nuu José:
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 Suaꞌa vi kuñaꞌa ron nuu José: “Ka jikantaꞌu san nuu ni ja konekaꞌnu ini ni vitna ndiꞌi jakueꞌe ni ka saꞌa ñani ni vi yika kuechi de, chi kuaꞌa jakueꞌe ni ka saꞌa ña de jin ni”. Te yun guaa vitna te ka jikantaꞌu san ja konekaꞌnu ini ni jakueꞌe ni ka saꞌa tee ka jinokuechi nuu Dios ndi tata ni ―ka jiñaꞌa de.
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Te suni ni jaꞌankuei ñani José nuu de, te ni ka jinkindei de nuu José, te ka jiñaꞌa de:
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Te jiñaꞌa José:
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Ni ka ndakani kueꞌe ini maa ni ja jaꞌa san, su ia Dios ni sama ya, te ni jani ña ya ichi guaꞌa, nagua ja saꞌa san ja ka ndiaꞌa nuo vitna, ja skaku niꞌnu san ñayiu kuaꞌa ñuu.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 Te yun guaa vitna, te ma vi koyuꞌu ni, chi koskaa ña maa san jin ni vi seꞌe kueli ni ―jiñaꞌa de.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 Te ni oo José Egipto, maa de vi ñayiu veꞌe ndi tata de, te ni oteku José in ciento uxi kuia.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 Te ni jini nuu José ndee seꞌe señani Efraín, te suni seꞌe Maquir seyii Manasés ja ni ka jaꞌnui nuu jiti José.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Te jiñaꞌa José nuu ñani de:
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Yun te ni saꞌa José ja ni kekuei yuꞌu seꞌe Israel, te jiñaꞌa de:
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Te ni jiꞌi José nuu ni oo de in ciento uxi kuia, te ni ka savaꞌa yiki kuñu de jin bálsamo vi ndiꞌi tatna jaꞌan asin, te ni ka tnaa yiki kuñu de nuu in jatnu, te ni ka tavaꞌa Egipto.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.