Gênesis 47

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yun te ni jino José ja kaxtnoꞌo de nuu Faraón, te jiñaꞌa de:
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Yun te ni kaji de uꞌun ñani de, te ni jinsiaꞌa ña de nuu Faraón.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Te jiñaꞌa Faraón nuu ñani de:
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Te ka jiñaꞌa ka de nuu Faraón:
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Yun te ni kaꞌan Faraón nuu José, te jiñaꞌa de:
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Te ñundeꞌi ja oo Egipto, chi nuu ndaꞌa maa ron oo. Te kuñaꞌa ñuꞌu guaꞌa ka ja na vi koo tata ron vi ñani ron, na vi koo maa de nuu ñundeꞌi ñuu Gosén, te nuu ja jini ron ja neꞌu ñani ron oo in tee kuu saꞌa guaꞌa, te kuñaꞌa tniuu ja na kotatnuni de nuu tee vi kokoto kiti rin ―jiñaꞌa de.
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Yun te suni ni jaꞌan José jin tata de Jacob nuu Faraón, te ni jikantaꞌu Jacob ja jaꞌa Faraón ja na saꞌa ña ia Dios javii javaꞌa.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Te jiñaꞌa Faraón nuu Jacob:
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Te ni kaꞌan Jacob nuu Faraón:
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Te nuu ni ndiꞌi ja ni jikantaꞌu Jacob jaꞌa Faraón, te ni ndee de nuu Faraón kuaꞌan de.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Saa te ni jiñaꞌa José ñuꞌu guaꞌa ka ja oo Egipto nuu tata de vi nuu ñani de, te ni juntaa ña de nuu ñuꞌu ñuu Ramesés ja tnii Gosén ja vi koo de, nagua ni tatnuni maa Faraón.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Te ni ojiñaꞌa José ja ni ka ojaa tata de vi ñani de vi ndiꞌi ñayiu veꞌe tata de vi na kuu na saa maa seꞌe kueli ñani de ka oo.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Te tu saꞌun ka nagua vi kaa ñayiu, chi nii ñuu oo ndevaꞌa tnundoꞌo soko, te vi saꞌun ni ni ka kuita ñayiu Egipto jin soko vi ñayiu Canaán.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Te ni ndaxtutu ndiꞌi José xuꞌun ñayiu Egipto vi xuꞌun ñayiu Canaán ja ni ka ndakuain ja ka ojai, te ni tavaꞌa José xuꞌun yun veꞌe maa Faraón.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Te nuu ni ka ndiꞌi xuꞌun ñayiu Egipto vi xuꞌun ñayiu Canaán, te ni jaꞌankuei ndiꞌi ñayiu Egipto nuu José, te ka jiñaꞌi:
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Te jiñaꞌa José:
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Te ni ka jinsiaꞌi kiti tatai nuu José, te ni jiñaꞌa José ja ni ka ojai ja ni ka xikoi kuai vi ndikachi vi isndiki vi mentui, te ni ka kundee ti ja ni ka oxteku ña ti kuia yun.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Su nuu ni yaꞌa kuia yun, te kenta inka kuia. Yun te ni jaꞌankuei tuku ñayiu nuu José, te ka jiñaꞌi:
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 ¿Na kundee kukaꞌnu ini ni ja vi kondiaꞌa ña ni suaꞌa ni, te vi kuu san nuu ñundeꞌi san? Ndakiꞌin ña ni jin maa san vi ñundeꞌi san, te taa ni ja vi koteku san, te vi kokunukuechi maa san vi ñundeꞌi san nuu Faraón. Taa ni triu na vi kokaa san ja ma vi kuu san nagua ja ma kendoo ndaꞌu ñundeꞌi san ―ka jiñaꞌi.
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Yun te ni ndakuaan José ñundeꞌi Egipto ja nduu ñundeꞌi maa Faraón, chi ndi in ndi in ñayiu Egipto ni ka xikoi ñundeꞌi, chi ni oo ndevaꞌa tnundoꞌo soko, te ndiꞌi ñundeꞌi ni nduu ñundeꞌi maa Faraón.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Te ni tatnuni José ja ndiꞌi ñayiu ni ka ndayaꞌa maa ñuu kaꞌnu ni ka oi, vi ndiꞌi ñayiu ni ka oo in lado vi ndee inka lado ja tnii maa Egipto.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Te maintnoꞌo ñundeꞌi sutu guaa tu ni ndakuaan José, chi ni otetniuu maa Faraón ja ni ka ojaa de, te jin yun ni ka oteku de. Yun guaa tu ni ka xiko de ñundeꞌi de.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Te jiñaꞌa José nuu ñayiu ñuu:
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Te nuu kuain ja vi ndaxtutu ni, te vi kuñaꞌa ni oko ja in ciento nuu Faraón, te kuun xiko ja in ciento kokuu ja vi kutata ni ja vi kutu ni nuu ñundeꞌi ni vi ja vi kokaa ni jin ñayiu veꞌe ni vi suchi kueli ni ―jiñaꞌa de.
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Te ka jiñaꞌa ñayiu yun:
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Yun te ni saꞌa José in ley ja ni kendoo guaa ndee kiuu vitna ja oko ja in ciento ja kee nuu ñundeꞌi kuu kuenta maa Faraón, su maintnoꞌo ñundeꞌi sutu, guaa tu ni kendoo nuu Faraón.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Saa te ni ka oo ñayiu Israel nuu ñuꞌu ñuu Gosén ja tnii Egipto, te ni ka saꞌa jajin de ñuꞌu yun, te vii ni ka taꞌu de, te ni ka kaya kuaꞌa ndevaꞌa de.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Te xaꞌun uu kuia ni oo Jacob nuu ñuꞌu ñuu Egipto, te kuia ja ni oteku de ñuyiu kuu in ciento uu xiko uja kuia.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Te nuu ni jini de ja ni kuyatni ja kuu de, te ni kana de seyii de José te jiñaꞌa de:
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Chi kiuu na kuu rin te ndeneꞌe ña ron Egipto yaꞌa, te nuu tayuꞌu ña ron yau ñaña ndi tata rin nagua ja vi ndanitnaꞌa rin ―jiñaꞌa Jacob.
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Te jiñaꞌa Israel:
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.