Gênesis 45
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC
1 Yun te ña ni kundee ka ini José nuu ndiꞌi ñayiu ka oo jin de, te ni kana jaa de, ni tatnuni de:
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Yun te vi kana jaa de ndaꞌi de, te ni ka jini ñayiu maa Egipto yun, vi suni ni ka jini ñayiu veꞌe Faraón.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Te jiñaꞌa José nuu ñani de:
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Yun te jiñaꞌa José nuu ñani de:
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Te vitna te ma vi kotnaꞌu ini ni, ni ma vi koxtavi kuechi ni maa ni ja ni ka xiko ña ni yaꞌa, chi Dios ja ni tetniuu ña jin san ja kokoxnoꞌo san, nagua ja skaku niꞌnu san ñayiu ja vi kotekui nuu tnundoꞌo soko.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Chi ja ni jino uu kuia ja oo soko, te jaꞌni ka ña uꞌun kuia ja tu na in kutu nuu ñundeꞌi, ni tu na in ndaxtutu.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Te ia Dios ni tetniuu ña jin san ja kokoxnoꞌo san, nagua ja saꞌa tuaꞌa san ja vi kokaa ñayiu, te skaku niꞌnu san ñayiu jin nuu tnundoꞌo soko.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Te masu maa ni, ni ka tetniuu ña jin san yaꞌa, chi maa ia Dios ni jani ña jin san ja kuu san na kuinio yua Faraón vi jitoꞌo ndiꞌi ñayiu veꞌe de, te tatnuni san nii ñuu ja tnii Egipto.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 Te kuanoꞌokuei ñama ni nuu oo tatao, te vi kuñaꞌa ni: “Suaꞌa kaꞌan seyii ni José: Dios ni jani ña ja kuu san jitoꞌo ndiꞌi ñayiu Egipto, te neꞌe ni nuu oo san, ma kokuu kuee ni.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Te vi koo ni ñuu Gosén, maa ni vi seꞌe ni vi señani ni, kiti kuechi ni vi isndiki ni vi ndiꞌi nagua nevaꞌa ni. Saa te vi koo yatni ni nuu oo maa san.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Te yun kotaa san ja vi kokaa ni, chi jaꞌni ka ña uꞌun ka kuia ja koo tnundoꞌo soko, nagua ja ma vi kokuu ndaꞌu kokuu kee ni jin ñayiu veꞌe ni vi ndiꞌi nagua nevaꞌa ni”, vi kuñaꞌa ni suaꞌa.
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Te vi ka ndiaꞌa maa ni vi suni ndiaꞌa ñani san Benjamín yuꞌu san ja kaꞌan san.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Te vi kaxtnoꞌo ni nuu tatao ndiꞌi jayiñuꞌu nevaꞌa san Egipto yaꞌa vi ndiꞌi jaguaꞌa ni ka jini ni yaꞌa. Te vi konuu ini ni, te kikuei ni jin tatao yaꞌa ―jiñaꞌa de.
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Te ni kanu niꞌnu de ñani de Benjamín, te ni ndaꞌi de, te suni ni kanu niꞌnu ña Benjamín jin de, te ni ndaꞌi.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Yun te ni chitu de nuu ndiꞌi ñani de, te ni ndaꞌi de nuu ni ndakanu niꞌnu ña de. Yun te saa ni kuu ja ni ka kaꞌan ñani de ja ni ka ndatnoꞌo jin de.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Yun te ni ka ndakani ndee veꞌe Faraón, te ka jiñaꞌa:
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 te na vi nukuaka de tata ron vi ñayiu veꞌe de, te na kikuei de nuu maa rin, chi kuñaꞌa rin ñuꞌu guaꞌa ja oo Egipto ja vi koo de, te vi kokaa de ndiꞌi jakuaꞌa ni kee nuu ñundeꞌi yaꞌa.
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 Te tatnuni maa ron ja na vi kiꞌin de carreta ja ka oo Egipto, nagua ja na vi kuinee seꞌe kueli de vi ñasiꞌi de, te na kikuei de jin tata ron.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Te ma vi kondiꞌni de jin na in guaa vi xndendoo de, chi jaguaꞌa ka ja oo Egipto vi kokuu kuenta maa de, kuñaꞌa ron ―jiñaꞌa de.
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Te saa ni ka saꞌa seyii Israel, te ni jiñaꞌa José carreta nagua ni tatnuni maa Faraón, vi ni jiñaꞌa de ja vi kokaa ñani de nuu ichi.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Te ni jiñaꞌa de in muda saꞌun nuu in in ñani de, su nuu Benjamín ni jiñaꞌa de uꞌun muda saꞌun vi uni ciento xuꞌun kaa ja kuu plata.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Te nuu tata de ni tetniuu de yaꞌa: Uxi mentu ka ndiso ndendee ti ndiꞌi jaguaꞌa ja oo Egipto vi uxi mentu siꞌi ka ndiso ti triu vi xtaa vixin vi ndei ja kokaa tata de nuu ichi.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Te ni ka ndakuantaꞌu nuu tnaꞌa de jin ñani de, te jiñaꞌa ka de:
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Te ni ndekuei de Egipto, te kuanoꞌokuei de ja ni ndajinokuei de nuu oo tata de Jacob ñuu de Canaán.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Te ni ka ndakani de nuu ka jiñaꞌa de:
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Su ni ka ndakani de ndiꞌi tnoꞌo ni kaꞌan José nuu de, te nuu ni jini Jacob carreta ja ni tetniuu José ja majunkuaka ña jin de, te ni ndaniꞌi anu de.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Yun te jiñaꞌa Israel:
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.