Gênesis 45

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yun te ña ni kundee ka ini José nuu ndiꞌi ñayiu ka oo jin de, te ni kana jaa de, ni tatnuni de:
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Yun te vi kana jaa de ndaꞌi de, te ni ka jini ñayiu maa Egipto yun, vi suni ni ka jini ñayiu veꞌe Faraón.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Te jiñaꞌa José nuu ñani de:
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Yun te jiñaꞌa José nuu ñani de:
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Te vitna te ma vi kotnaꞌu ini ni, ni ma vi koxtavi kuechi ni maa ni ja ni ka xiko ña ni yaꞌa, chi Dios ja ni tetniuu ña jin san ja kokoxnoꞌo san, nagua ja skaku niꞌnu san ñayiu ja vi kotekui nuu tnundoꞌo soko.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Chi ja ni jino uu kuia ja oo soko, te jaꞌni ka ña uꞌun kuia ja tu na in kutu nuu ñundeꞌi, ni tu na in ndaxtutu.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Te ia Dios ni tetniuu ña jin san ja kokoxnoꞌo san, nagua ja saꞌa tuaꞌa san ja vi kokaa ñayiu, te skaku niꞌnu san ñayiu jin nuu tnundoꞌo soko.
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 Te masu maa ni, ni ka tetniuu ña jin san yaꞌa, chi maa ia Dios ni jani ña jin san ja kuu san na kuinio yua Faraón vi jitoꞌo ndiꞌi ñayiu veꞌe de, te tatnuni san nii ñuu ja tnii Egipto.
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Te kuanoꞌokuei ñama ni nuu oo tatao, te vi kuñaꞌa ni: “Suaꞌa kaꞌan seyii ni José: Dios ni jani ña ja kuu san jitoꞌo ndiꞌi ñayiu Egipto, te neꞌe ni nuu oo san, ma kokuu kuee ni.
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 Te vi koo ni ñuu Gosén, maa ni vi seꞌe ni vi señani ni, kiti kuechi ni vi isndiki ni vi ndiꞌi nagua nevaꞌa ni. Saa te vi koo yatni ni nuu oo maa san.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Te yun kotaa san ja vi kokaa ni, chi jaꞌni ka ña uꞌun ka kuia ja koo tnundoꞌo soko, nagua ja ma vi kokuu ndaꞌu kokuu kee ni jin ñayiu veꞌe ni vi ndiꞌi nagua nevaꞌa ni”, vi kuñaꞌa ni suaꞌa.
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 Te vi ka ndiaꞌa maa ni vi suni ndiaꞌa ñani san Benjamín yuꞌu san ja kaꞌan san.
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 Te vi kaxtnoꞌo ni nuu tatao ndiꞌi jayiñuꞌu nevaꞌa san Egipto yaꞌa vi ndiꞌi jaguaꞌa ni ka jini ni yaꞌa. Te vi konuu ini ni, te kikuei ni jin tatao yaꞌa ―jiñaꞌa de.
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Te ni kanu niꞌnu de ñani de Benjamín, te ni ndaꞌi de, te suni ni kanu niꞌnu ña Benjamín jin de, te ni ndaꞌi.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 Yun te ni chitu de nuu ndiꞌi ñani de, te ni ndaꞌi de nuu ni ndakanu niꞌnu ña de. Yun te saa ni kuu ja ni ka kaꞌan ñani de ja ni ka ndatnoꞌo jin de.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Yun te ni ka ndakani ndee veꞌe Faraón, te ka jiñaꞌa:
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 Te jiñaꞌa Faraón nuu José:
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 te na vi nukuaka de tata ron vi ñayiu veꞌe de, te na kikuei de nuu maa rin, chi kuñaꞌa rin ñuꞌu guaꞌa ja oo Egipto ja vi koo de, te vi kokaa de ndiꞌi jakuaꞌa ni kee nuu ñundeꞌi yaꞌa.
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Te tatnuni maa ron ja na vi kiꞌin de carreta ja ka oo Egipto, nagua ja na vi kuinee seꞌe kueli de vi ñasiꞌi de, te na kikuei de jin tata ron.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Te ma vi kondiꞌni de jin na in guaa vi xndendoo de, chi jaguaꞌa ka ja oo Egipto vi kokuu kuenta maa de, kuñaꞌa ron ―jiñaꞌa de.
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Te saa ni ka saꞌa seyii Israel, te ni jiñaꞌa José carreta nagua ni tatnuni maa Faraón, vi ni jiñaꞌa de ja vi kokaa ñani de nuu ichi.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 Te ni jiñaꞌa de in muda saꞌun nuu in in ñani de, su nuu Benjamín ni jiñaꞌa de uꞌun muda saꞌun vi uni ciento xuꞌun kaa ja kuu plata.
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 Te nuu tata de ni tetniuu de yaꞌa: Uxi mentu ka ndiso ndendee ti ndiꞌi jaguaꞌa ja oo Egipto vi uxi mentu siꞌi ka ndiso ti triu vi xtaa vixin vi ndei ja kokaa tata de nuu ichi.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 Te ni ka ndakuantaꞌu nuu tnaꞌa de jin ñani de, te jiñaꞌa ka de:
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Te ni ndekuei de Egipto, te kuanoꞌokuei de ja ni ndajinokuei de nuu oo tata de Jacob ñuu de Canaán.
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Te ni ka ndakani de nuu ka jiñaꞌa de:
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Su ni ka ndakani de ndiꞌi tnoꞌo ni kaꞌan José nuu de, te nuu ni jini Jacob carreta ja ni tetniuu José ja majunkuaka ña jin de, te ni ndaniꞌi anu de.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 Yun te jiñaꞌa Israel:
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.