Gênesis 44
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Yun te ni tatnuni José nuu tee jito veꞌe de, te jiñaꞌa de:
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Te tnaa ni vasu san, vasu kaa ja kuu plata yuꞌu itni suchi xetnu yaꞌa jin xuꞌun ja junkuꞌun triui ―jiñaꞌa de.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Te nuu matuu inka kiuu, te ni ka ndakuantaꞌu de, te ni ka ndachituu de mentu de kuanoꞌokuei jin de.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Te nuu ni ndekuei de yuꞌu ñuu yun ja vi chiaꞌan ka ja vi ndujika ndevaꞌa de, te jiñaꞌa José nuu tee jito veꞌe de:
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 ¿Te a masu vasu yaꞌa jiꞌi jitoꞌo san, te jin vasu yaꞌa jinitnuni de ja kaꞌan de nagua kokuu? Jakueꞌe ndevaꞌa ni ka saꞌa ni ja siun ni ka saꞌa ni”, kuñaꞌa ni ―jiñaꞌa de.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Te ni kee tee jito veꞌe yun kuaꞌan de, te nuu ni jintnaꞌa ña de, te saa jiñaꞌa de.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Te ka jiñaꞌa tee yun:
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Te yaꞌa vi ka nee san xuꞌun san ka ñuꞌu yuꞌu itni san vajikuei jin san ndee ñuu san Canaán ja vi ndataa san. ¿Te naxa vi kosuꞌu san veꞌe jitoꞌo ni plata axi oro?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Su nuu ja ndee san ja ka jinokuechi san nuu ni nukuꞌun ni vasu yun, te vi na kuu san, te sava ka san na vi kokunukuechi san nuu ni, vi jitoꞌo san ―ka jiñaꞌa de.
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Te jiñaꞌa tee jito veꞌe José:
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Yun te ñama kuiti ni ka kuneꞌe in in de itni mamaa de ndee nuu ñuꞌu, te ni ka ndajin de yuꞌu itni de.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Te ni jinkondee tee jito veꞌe José ndanduku xtnañuꞌu de nuu itni ndee tee jakuaꞌa ka, te vi saa vi saa ndee sandiꞌi suchi xetnu, te ni nukuꞌun de vasu yun nuu itni Benjamín.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Yun te ni ka ndata de saꞌun ka niꞌnu de ja ka tnaꞌu ini de, te ni ka ndatee de itni yata mentu de, te ni ka ndajiokuiin de ndee maa ñuu.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Te oo ni José veꞌe de nuu ni ndajinokuei de, te ni jino Judá jin sava ka ñani de nuu José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Te jiñaꞌa José:
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Yun te jiñaꞌa Judá:
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Te jiñaꞌa José:
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Yun te juntnaꞌa ña Judá jin José, te jiñaꞌa de:
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Ni jikan tnoꞌo ni, vi jitoꞌo san, nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te kachi ni: “¿A teku ni tata ni, te a oo inka ñani ni?”
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Te ka kachi san nuu ni, vi jitoꞌo san: “Teku ni joo tata san, su ja ni kuu nijaꞌnu de, te suni oo joo inka ñani xetnu ka san, suchi ni kaku nuu ja makunijaꞌnu tata san, te inka ñani ni kaku jiꞌin jin, chi ja ni jiꞌi, te maintnoꞌo ni kai kendoo nuu nduu seꞌe ndi nanai, te tata yuai, chi kutoo ndevaꞌa ka ña de jin”.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Te ni kachi ni nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni: “Kikuei ni jin nagua ja na kuni san jin”.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Te ka kachi san nuu jitoꞌo san: “Ma kuu ja xndendoo suchi xetnu yun tatai, chi nuu ja na xndendoo ñai, te kuu tatai”.
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Te kachi ni nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni: “Nuu ja ma kikuei ni jin ñani xetnu ni, te vi ma kikuei uun ka ni ja vi kuni ña ni”.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Yun guaa nuu ni ndajinokuei san veꞌe san, te ni ka ndakani san nuu tata yua san, tee jinokuechi nuu ni, ndiꞌi tnoꞌo ja ni kaꞌan maa jitoꞌo san.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Te ni kachi tata yua san: “Kuaꞌankuei tuku vi kuaan ron joo ja vi kokao”.
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Te ka jiñaꞌa san: “Ma kuu ja kiꞌinkuei san, su nuu ja kiꞌin ñani xetnu san, te kuu ja kiꞌinkuei san, chi ma kuu vi kuni san tee yun nuu ja ma kiꞌinkuei san jin ñani xetnu san”, ka jiñaꞌa san.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Yun te ni kachi tata san, tee jinokuechi nuu ni: “Ja ka jini guaꞌa maa ron ja uu ni seyii rin ni oo jin ndi ñasiꞌi rin.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Te in ni kee nuu rin kuaꞌin, te ndakani ini rin ja ndee in kiti yuku xeen ni jaa ña jin, te tu ka ndee ndakuni rin jin ndee vitna.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Te nuu ja na vi keneꞌe tuku ron suchi yaꞌa nuu rin ja kiꞌinkuei ron jin, te nuu ja na in tnundoꞌo na kokuu ichi kiꞌinkuei ron, te vi kotavi kuechi ña ron ja kuu rin jin tnoꞌo suchi ini, chi ja makunijaꞌnu rin” kachi de.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 Vitna te ma kuu ja noꞌo ka san nuu tata yua san, tee jinokuechi nuu ni, nuu ja ma kuu ja noꞌokuei san jin suchi xetnu yaꞌa, chi ja teku tata san oo jin ja tekui.
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 Te nuu ja ma ndakuni de suchi xetnu yaꞌa, te kuu de, te vi kotavi kuechi san ja ka jinokuechi san nuu ni, ja kuu tata yua san jin tnoꞌo suchi ini.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Te maa san ja jinokuechi san nuu ni, kuu ja ni kee yuꞌu san nuu tata yua san ja vaji san jin suchi xetnu yaꞌa, te jiñaꞌa san nuu de: “Nuu ja ma ndajiokuiin san ja ndakani san jin nuu ni, te nuu ja saa te kotavi kuechi san nuu ni, vi tata, nikuii nikani ni”, jiñaꞌa san.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Te yun guaa jikantaꞌu san nuu ni, vi jitoꞌo san, ja na kendoo maa san kunukuechi san nuu ni, nuu tniuu ñani xetnu san, te na noꞌokuei joo jin sava ka ñani san,
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 chi ¿naxa ndajiokuiin sein nuu tata san nuu ja ma ndajino san jin? Ma noꞌo san nagua ja ma kuni san tnundoꞌo ja tnaꞌa tata yua san ―jiñaꞌa de.
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.