Gênesis 44

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yun te ni tatnuni José nuu tee jito veꞌe de, te jiñaꞌa de:
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Te tnaa ni vasu san, vasu kaa ja kuu plata yuꞌu itni suchi xetnu yaꞌa jin xuꞌun ja junkuꞌun triui ―jiñaꞌa de.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Te nuu matuu inka kiuu, te ni ka ndakuantaꞌu de, te ni ka ndachituu de mentu de kuanoꞌokuei jin de.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Te nuu ni ndekuei de yuꞌu ñuu yun ja vi chiaꞌan ka ja vi ndujika ndevaꞌa de, te jiñaꞌa José nuu tee jito veꞌe de:
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 ¿Te a masu vasu yaꞌa jiꞌi jitoꞌo san, te jin vasu yaꞌa jinitnuni de ja kaꞌan de nagua kokuu? Jakueꞌe ndevaꞌa ni ka saꞌa ni ja siun ni ka saꞌa ni”, kuñaꞌa ni ―jiñaꞌa de.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Te ni kee tee jito veꞌe yun kuaꞌan de, te nuu ni jintnaꞌa ña de, te saa jiñaꞌa de.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Te ka jiñaꞌa tee yun:
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Te yaꞌa vi ka nee san xuꞌun san ka ñuꞌu yuꞌu itni san vajikuei jin san ndee ñuu san Canaán ja vi ndataa san. ¿Te naxa vi kosuꞌu san veꞌe jitoꞌo ni plata axi oro?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Su nuu ja ndee san ja ka jinokuechi san nuu ni nukuꞌun ni vasu yun, te vi na kuu san, te sava ka san na vi kokunukuechi san nuu ni, vi jitoꞌo san ―ka jiñaꞌa de.
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Te jiñaꞌa tee jito veꞌe José:
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Yun te ñama kuiti ni ka kuneꞌe in in de itni mamaa de ndee nuu ñuꞌu, te ni ka ndajin de yuꞌu itni de.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Te ni jinkondee tee jito veꞌe José ndanduku xtnañuꞌu de nuu itni ndee tee jakuaꞌa ka, te vi saa vi saa ndee sandiꞌi suchi xetnu, te ni nukuꞌun de vasu yun nuu itni Benjamín.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Yun te ni ka ndata de saꞌun ka niꞌnu de ja ka tnaꞌu ini de, te ni ka ndatee de itni yata mentu de, te ni ka ndajiokuiin de ndee maa ñuu.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Te oo ni José veꞌe de nuu ni ndajinokuei de, te ni jino Judá jin sava ka ñani de nuu José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Te jiñaꞌa José:
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yun te jiñaꞌa Judá:
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Te jiñaꞌa José:
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Yun te juntnaꞌa ña Judá jin José, te jiñaꞌa de:
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Ni jikan tnoꞌo ni, vi jitoꞌo san, nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te kachi ni: “¿A teku ni tata ni, te a oo inka ñani ni?”
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Te ka kachi san nuu ni, vi jitoꞌo san: “Teku ni joo tata san, su ja ni kuu nijaꞌnu de, te suni oo joo inka ñani xetnu ka san, suchi ni kaku nuu ja makunijaꞌnu tata san, te inka ñani ni kaku jiꞌin jin, chi ja ni jiꞌi, te maintnoꞌo ni kai kendoo nuu nduu seꞌe ndi nanai, te tata yuai, chi kutoo ndevaꞌa ka ña de jin”.
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Te ni kachi ni nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni: “Kikuei ni jin nagua ja na kuni san jin”.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Te ka kachi san nuu jitoꞌo san: “Ma kuu ja xndendoo suchi xetnu yun tatai, chi nuu ja na xndendoo ñai, te kuu tatai”.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Te kachi ni nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni: “Nuu ja ma kikuei ni jin ñani xetnu ni, te vi ma kikuei uun ka ni ja vi kuni ña ni”.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Yun guaa nuu ni ndajinokuei san veꞌe san, te ni ka ndakani san nuu tata yua san, tee jinokuechi nuu ni, ndiꞌi tnoꞌo ja ni kaꞌan maa jitoꞌo san.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Te ni kachi tata yua san: “Kuaꞌankuei tuku vi kuaan ron joo ja vi kokao”.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Te ka jiñaꞌa san: “Ma kuu ja kiꞌinkuei san, su nuu ja kiꞌin ñani xetnu san, te kuu ja kiꞌinkuei san, chi ma kuu vi kuni san tee yun nuu ja ma kiꞌinkuei san jin ñani xetnu san”, ka jiñaꞌa san.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Yun te ni kachi tata san, tee jinokuechi nuu ni: “Ja ka jini guaꞌa maa ron ja uu ni seyii rin ni oo jin ndi ñasiꞌi rin.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Te in ni kee nuu rin kuaꞌin, te ndakani ini rin ja ndee in kiti yuku xeen ni jaa ña jin, te tu ka ndee ndakuni rin jin ndee vitna.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Te nuu ja na vi keneꞌe tuku ron suchi yaꞌa nuu rin ja kiꞌinkuei ron jin, te nuu ja na in tnundoꞌo na kokuu ichi kiꞌinkuei ron, te vi kotavi kuechi ña ron ja kuu rin jin tnoꞌo suchi ini, chi ja makunijaꞌnu rin” kachi de.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Vitna te ma kuu ja noꞌo ka san nuu tata yua san, tee jinokuechi nuu ni, nuu ja ma kuu ja noꞌokuei san jin suchi xetnu yaꞌa, chi ja teku tata san oo jin ja tekui.
30 — ausente —
31 Te nuu ja ma ndakuni de suchi xetnu yaꞌa, te kuu de, te vi kotavi kuechi san ja ka jinokuechi san nuu ni, ja kuu tata yua san jin tnoꞌo suchi ini.
31 — ausente —
32 Te maa san ja jinokuechi san nuu ni, kuu ja ni kee yuꞌu san nuu tata yua san ja vaji san jin suchi xetnu yaꞌa, te jiñaꞌa san nuu de: “Nuu ja ma ndajiokuiin san ja ndakani san jin nuu ni, te nuu ja saa te kotavi kuechi san nuu ni, vi tata, nikuii nikani ni”, jiñaꞌa san.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Te yun guaa jikantaꞌu san nuu ni, vi jitoꞌo san, ja na kendoo maa san kunukuechi san nuu ni, nuu tniuu ñani xetnu san, te na noꞌokuei joo jin sava ka ñani san,
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 chi ¿naxa ndajiokuiin sein nuu tata san nuu ja ma ndajino san jin? Ma noꞌo san nagua ja ma kuni san tnundoꞌo ja tnaꞌa tata yua san ―jiñaꞌa de.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.