Gênesis 44

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yun te ni tatnuni José nuu tee jito veꞌe de, te jiñaꞌa de:
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Te tnaa ni vasu san, vasu kaa ja kuu plata yuꞌu itni suchi xetnu yaꞌa jin xuꞌun ja junkuꞌun triui ―jiñaꞌa de.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Te nuu matuu inka kiuu, te ni ka ndakuantaꞌu de, te ni ka ndachituu de mentu de kuanoꞌokuei jin de.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Te nuu ni ndekuei de yuꞌu ñuu yun ja vi chiaꞌan ka ja vi ndujika ndevaꞌa de, te jiñaꞌa José nuu tee jito veꞌe de:
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 ¿Te a masu vasu yaꞌa jiꞌi jitoꞌo san, te jin vasu yaꞌa jinitnuni de ja kaꞌan de nagua kokuu? Jakueꞌe ndevaꞌa ni ka saꞌa ni ja siun ni ka saꞌa ni”, kuñaꞌa ni ―jiñaꞌa de.
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Te ni kee tee jito veꞌe yun kuaꞌan de, te nuu ni jintnaꞌa ña de, te saa jiñaꞌa de.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Te ka jiñaꞌa tee yun:
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Te yaꞌa vi ka nee san xuꞌun san ka ñuꞌu yuꞌu itni san vajikuei jin san ndee ñuu san Canaán ja vi ndataa san. ¿Te naxa vi kosuꞌu san veꞌe jitoꞌo ni plata axi oro?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Su nuu ja ndee san ja ka jinokuechi san nuu ni nukuꞌun ni vasu yun, te vi na kuu san, te sava ka san na vi kokunukuechi san nuu ni, vi jitoꞌo san ―ka jiñaꞌa de.
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Te jiñaꞌa tee jito veꞌe José:
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Yun te ñama kuiti ni ka kuneꞌe in in de itni mamaa de ndee nuu ñuꞌu, te ni ka ndajin de yuꞌu itni de.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Te ni jinkondee tee jito veꞌe José ndanduku xtnañuꞌu de nuu itni ndee tee jakuaꞌa ka, te vi saa vi saa ndee sandiꞌi suchi xetnu, te ni nukuꞌun de vasu yun nuu itni Benjamín.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Yun te ni ka ndata de saꞌun ka niꞌnu de ja ka tnaꞌu ini de, te ni ka ndatee de itni yata mentu de, te ni ka ndajiokuiin de ndee maa ñuu.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Te oo ni José veꞌe de nuu ni ndajinokuei de, te ni jino Judá jin sava ka ñani de nuu José, te ni ka jinkindei de ndee nuu ñuꞌu.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Te jiñaꞌa José:
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Yun te jiñaꞌa Judá:
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Te jiñaꞌa José:
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Yun te juntnaꞌa ña Judá jin José, te jiñaꞌa de:
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Ni jikan tnoꞌo ni, vi jitoꞌo san, nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni, te kachi ni: “¿A teku ni tata ni, te a oo inka ñani ni?”
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Te ka kachi san nuu ni, vi jitoꞌo san: “Teku ni joo tata san, su ja ni kuu nijaꞌnu de, te suni oo joo inka ñani xetnu ka san, suchi ni kaku nuu ja makunijaꞌnu tata san, te inka ñani ni kaku jiꞌin jin, chi ja ni jiꞌi, te maintnoꞌo ni kai kendoo nuu nduu seꞌe ndi nanai, te tata yuai, chi kutoo ndevaꞌa ka ña de jin”.
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Te ni kachi ni nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni: “Kikuei ni jin nagua ja na kuni san jin”.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Te ka kachi san nuu jitoꞌo san: “Ma kuu ja xndendoo suchi xetnu yun tatai, chi nuu ja na xndendoo ñai, te kuu tatai”.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Te kachi ni nuu san ja ka jinokuechi san nuu ni: “Nuu ja ma kikuei ni jin ñani xetnu ni, te vi ma kikuei uun ka ni ja vi kuni ña ni”.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Yun guaa nuu ni ndajinokuei san veꞌe san, te ni ka ndakani san nuu tata yua san, tee jinokuechi nuu ni, ndiꞌi tnoꞌo ja ni kaꞌan maa jitoꞌo san.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Te ni kachi tata yua san: “Kuaꞌankuei tuku vi kuaan ron joo ja vi kokao”.
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Te ka jiñaꞌa san: “Ma kuu ja kiꞌinkuei san, su nuu ja kiꞌin ñani xetnu san, te kuu ja kiꞌinkuei san, chi ma kuu vi kuni san tee yun nuu ja ma kiꞌinkuei san jin ñani xetnu san”, ka jiñaꞌa san.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Yun te ni kachi tata san, tee jinokuechi nuu ni: “Ja ka jini guaꞌa maa ron ja uu ni seyii rin ni oo jin ndi ñasiꞌi rin.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Te in ni kee nuu rin kuaꞌin, te ndakani ini rin ja ndee in kiti yuku xeen ni jaa ña jin, te tu ka ndee ndakuni rin jin ndee vitna.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Te nuu ja na vi keneꞌe tuku ron suchi yaꞌa nuu rin ja kiꞌinkuei ron jin, te nuu ja na in tnundoꞌo na kokuu ichi kiꞌinkuei ron, te vi kotavi kuechi ña ron ja kuu rin jin tnoꞌo suchi ini, chi ja makunijaꞌnu rin” kachi de.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 Vitna te ma kuu ja noꞌo ka san nuu tata yua san, tee jinokuechi nuu ni, nuu ja ma kuu ja noꞌokuei san jin suchi xetnu yaꞌa, chi ja teku tata san oo jin ja tekui.
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 Te nuu ja ma ndakuni de suchi xetnu yaꞌa, te kuu de, te vi kotavi kuechi san ja ka jinokuechi san nuu ni, ja kuu tata yua san jin tnoꞌo suchi ini.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Te maa san ja jinokuechi san nuu ni, kuu ja ni kee yuꞌu san nuu tata yua san ja vaji san jin suchi xetnu yaꞌa, te jiñaꞌa san nuu de: “Nuu ja ma ndajiokuiin san ja ndakani san jin nuu ni, te nuu ja saa te kotavi kuechi san nuu ni, vi tata, nikuii nikani ni”, jiñaꞌa san.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Te yun guaa jikantaꞌu san nuu ni, vi jitoꞌo san, ja na kendoo maa san kunukuechi san nuu ni, nuu tniuu ñani xetnu san, te na noꞌokuei joo jin sava ka ñani san,
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 chi ¿naxa ndajiokuiin sein nuu tata san nuu ja ma ndajino san jin? Ma noꞌo san nagua ja ma kuni san tnundoꞌo ja tnaꞌa tata yua san ―jiñaꞌa de.
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.