Gênesis 29
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Yun te ni kiꞌin ichi Jacob kuaꞌin ja ni jinoi in ñuu oo ichi nuu kana nikandii.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Te ichi kuaꞌin yun ni jini oo in poso, te yun ja ka oo uni taju ndikachi, te ka ndetu tee ka jito ti yun nuu oo poso yun ja vi koꞌo kiti de ndute, chi yisaꞌu in kava kaꞌnu ndevaꞌa yuꞌu poso yun.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Te yun ni ka okututu ndiꞌi kiti ka jika yuku yun, te ndee nuu ka ndanitnaꞌa ndiꞌi maa tee ka jito kiti yun, saa te ka kundee de ka xtajioo de yuu ndesi yuꞌu poso yun ja ka tau de ndute ka skoꞌo de ndikachi de, te nuu ndiꞌi ka jiꞌi ti ndute, te ka ndakasi ii ni de kava yuꞌu poso yun.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Yun te jiñaꞌa Jacob nuu tee ka jito kiti yun:
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Te jiñaꞌi:
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Te jiñaꞌi:
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Te jiñaꞌi:
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Te ka jiñaꞌa de:
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Te vi nini ka ndatnoꞌo Jacob jin tee ka jito kiti yun, te ni jino ni Raquel jin ndikachi tatai, chi sui ni ojito ti.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Te nuu ni jini ña Jacob jin Raquel, sesiꞌi Labán, kuaꞌa nanai ja ni jinoi jin ndikachi tatai, te vi jinoi ni xtajioi kava ndesi yuꞌu poso yun, te ni taui ndute ni ka jiꞌi ndikachi Labán, kuaꞌa nana siꞌi.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Yun te ni chitu Jacob nuu Raquel, te ni ndaꞌi jai.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Te ni ndakani Jacob nuu Raquel ja xtoi kuu tata suchiun, chi seꞌe Rebeca kui, jiñaꞌi. Yun te ni jino suchi siꞌi yun ni nukani nuu tatai.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Te nuu ni jini Labán ja ndakani sesiꞌi de ja Jacob, seyii kuaꞌa de Rebeca kui, te ni jino de ni nutnaꞌa ña de, te ni ndakanu niꞌnu ña de vi ni chitu de jiki nui, te ni ndakuaka ña de veꞌe de. Te yun ni ndakani ndiꞌi nagua ni ndoꞌi nuu Labán.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Yun te jiñaꞌa Labán:
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Yun te jiñaꞌa Labán nuu Jacob:
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Te Labán, chi ni onevaꞌa de uu sesiꞌi de. Suchi jakuaꞌa ka ni onani Lea, te suchi lule ka ni onani Raquel.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Te Lea, chi ndaꞌu ni ni oñuꞌu nduchi nui, su Raquel chi luu ndevaꞌa ni ojitoi, te guaꞌa ni onaꞌi.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Te Jacob, chi ni ojioꞌo ndevaꞌi Raquel, te yun guaa jiñaꞌi:
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Yun te jiñaꞌa Labán:
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Saa ni kuu ja ni jinokuechi Jacob nuu Labán uja kuia ja jaꞌa Raquel, te vini ña ni jini tnuni ja ni jika kiuu, chi ni okutoo ndevaꞌa ñai.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Yun te nuu ni jino uja kuia, te jiñaꞌa Jacob nuu Labán:
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Yun te ni kaꞌan Labán ndiꞌi ñayiu ka oo jin de ñuu yun, te ni saꞌa de in viko tnandaꞌa.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Su yun te nuu ni kunee, te ni jaka de sesiꞌi de Lea, te ni jinsiaꞌa de jin nuu Jacob, te ni nitnaꞌa de jin.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Te ni jiñaꞌa Labán ñaꞌa jinokuechi nuu maa de nani Zilpa ja kokunukuechi ña nuu sesiꞌi de Lea.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Te ndee nuu ni tuu inka kiuu, saa ni jini Jacob ja Lea kuu ña. Yun te ni kaꞌan kuechi de nuu Labán, te jiñaꞌa de:
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Yun te jiñaꞌa Labán:
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Su skunkuu ni jin sesiꞌi san semana yaꞌa, te suni taa san suchi lule yaꞌa nuu ja kachi maa ni ja kunukuechi ka ni nuu san uja ka kuia ―jiñaꞌa de.
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yun te saa ni saꞌa Jacob, te nuu ni skundiꞌi semana yun jin Lea, te ni jiñaꞌa Labán sesiꞌi de Raquel ja ni jaka tnaꞌa ña jin Jacob.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Te ni jiñaꞌa Labán ñaꞌa jinokuechi nuu maa de nani Bilha ja kokunukuechi ña nuu sesiꞌi de Raquel.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Te suni ni nitnaꞌa de jin Raquel, te ni okutoo ndevaꞌa ka ña de jin ña saa Lea, visi ni satniuu ka de uja ka kuia nuu xtoo de Labán ja jaꞌa ña.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Su ni jini Jitoꞌo ja kuxiko ini de Lea, te ni saꞌa ya ja ni ka oo seꞌe ña. Su Raquel, chi tu ni kuu ja koo seꞌe ña.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Yun te ni jinkuꞌun lulu Lea, te suchi yii kui nuu ni kakui, guaa ni xnani ña jin Rubén, chi ni kachi ña:
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Te ni junkuꞌun tuku lulu ña, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Simeón, chi ni kachi ña:
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Yun te ni junkuꞌun tuku lulu ña inka jichi, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Leví, chi ni kaꞌan ña:
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Te ni junkuꞌun tuku lulu ña inka jichi, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Judá, chi ni kachi ña:
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.