Gênesis 29

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yun te ni kiꞌin ichi Jacob kuaꞌin ja ni jinoi in ñuu oo ichi nuu kana nikandii.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Te ichi kuaꞌin yun ni jini oo in poso, te yun ja ka oo uni taju ndikachi, te ka ndetu tee ka jito ti yun nuu oo poso yun ja vi koꞌo kiti de ndute, chi yisaꞌu in kava kaꞌnu ndevaꞌa yuꞌu poso yun.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Te yun ni ka okututu ndiꞌi kiti ka jika yuku yun, te ndee nuu ka ndanitnaꞌa ndiꞌi maa tee ka jito kiti yun, saa te ka kundee de ka xtajioo de yuu ndesi yuꞌu poso yun ja ka tau de ndute ka skoꞌo de ndikachi de, te nuu ndiꞌi ka jiꞌi ti ndute, te ka ndakasi ii ni de kava yuꞌu poso yun.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yun te jiñaꞌa Jacob nuu tee ka jito kiti yun:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Te jiñaꞌi:
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Te jiñaꞌi:
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Te jiñaꞌi:
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Te ka jiñaꞌa de:
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Te vi nini ka ndatnoꞌo Jacob jin tee ka jito kiti yun, te ni jino ni Raquel jin ndikachi tatai, chi sui ni ojito ti.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Te nuu ni jini ña Jacob jin Raquel, sesiꞌi Labán, kuaꞌa nanai ja ni jinoi jin ndikachi tatai, te vi jinoi ni xtajioi kava ndesi yuꞌu poso yun, te ni taui ndute ni ka jiꞌi ndikachi Labán, kuaꞌa nana siꞌi.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yun te ni chitu Jacob nuu Raquel, te ni ndaꞌi jai.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Te ni ndakani Jacob nuu Raquel ja xtoi kuu tata suchiun, chi seꞌe Rebeca kui, jiñaꞌi. Yun te ni jino suchi siꞌi yun ni nukani nuu tatai.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Te nuu ni jini Labán ja ndakani sesiꞌi de ja Jacob, seyii kuaꞌa de Rebeca kui, te ni jino de ni nutnaꞌa ña de, te ni ndakanu niꞌnu ña de vi ni chitu de jiki nui, te ni ndakuaka ña de veꞌe de. Te yun ni ndakani ndiꞌi nagua ni ndoꞌi nuu Labán.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Yun te jiñaꞌa Labán:
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Yun te jiñaꞌa Labán nuu Jacob:
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Te Labán, chi ni onevaꞌa de uu sesiꞌi de. Suchi jakuaꞌa ka ni onani Lea, te suchi lule ka ni onani Raquel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Te Lea, chi ndaꞌu ni ni oñuꞌu nduchi nui, su Raquel chi luu ndevaꞌa ni ojitoi, te guaꞌa ni onaꞌi.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Te Jacob, chi ni ojioꞌo ndevaꞌi Raquel, te yun guaa jiñaꞌi:
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Yun te jiñaꞌa Labán:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Saa ni kuu ja ni jinokuechi Jacob nuu Labán uja kuia ja jaꞌa Raquel, te vini ña ni jini tnuni ja ni jika kiuu, chi ni okutoo ndevaꞌa ñai.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Yun te nuu ni jino uja kuia, te jiñaꞌa Jacob nuu Labán:
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Yun te ni kaꞌan Labán ndiꞌi ñayiu ka oo jin de ñuu yun, te ni saꞌa de in viko tnandaꞌa.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Su yun te nuu ni kunee, te ni jaka de sesiꞌi de Lea, te ni jinsiaꞌa de jin nuu Jacob, te ni nitnaꞌa de jin.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Te ni jiñaꞌa Labán ñaꞌa jinokuechi nuu maa de nani Zilpa ja kokunukuechi ña nuu sesiꞌi de Lea.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Te ndee nuu ni tuu inka kiuu, saa ni jini Jacob ja Lea kuu ña. Yun te ni kaꞌan kuechi de nuu Labán, te jiñaꞌa de:
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Yun te jiñaꞌa Labán:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Su skunkuu ni jin sesiꞌi san semana yaꞌa, te suni taa san suchi lule yaꞌa nuu ja kachi maa ni ja kunukuechi ka ni nuu san uja ka kuia ―jiñaꞌa de.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Yun te saa ni saꞌa Jacob, te nuu ni skundiꞌi semana yun jin Lea, te ni jiñaꞌa Labán sesiꞌi de Raquel ja ni jaka tnaꞌa ña jin Jacob.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Te ni jiñaꞌa Labán ñaꞌa jinokuechi nuu maa de nani Bilha ja kokunukuechi ña nuu sesiꞌi de Raquel.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Te suni ni nitnaꞌa de jin Raquel, te ni okutoo ndevaꞌa ka ña de jin ña saa Lea, visi ni satniuu ka de uja ka kuia nuu xtoo de Labán ja jaꞌa ña.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Su ni jini Jitoꞌo ja kuxiko ini de Lea, te ni saꞌa ya ja ni ka oo seꞌe ña. Su Raquel, chi tu ni kuu ja koo seꞌe ña.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Yun te ni jinkuꞌun lulu Lea, te suchi yii kui nuu ni kakui, guaa ni xnani ña jin Rubén, chi ni kachi ña:
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Te ni junkuꞌun tuku lulu ña, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Simeón, chi ni kachi ña:
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Yun te ni junkuꞌun tuku lulu ña inka jichi, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Leví, chi ni kaꞌan ña:
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Te ni junkuꞌun tuku lulu ña inka jichi, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Judá, chi ni kachi ña:
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.