Gênesis 29
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB
1 Yun te ni kiꞌin ichi Jacob kuaꞌin ja ni jinoi in ñuu oo ichi nuu kana nikandii.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Te ichi kuaꞌin yun ni jini oo in poso, te yun ja ka oo uni taju ndikachi, te ka ndetu tee ka jito ti yun nuu oo poso yun ja vi koꞌo kiti de ndute, chi yisaꞌu in kava kaꞌnu ndevaꞌa yuꞌu poso yun.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Te yun ni ka okututu ndiꞌi kiti ka jika yuku yun, te ndee nuu ka ndanitnaꞌa ndiꞌi maa tee ka jito kiti yun, saa te ka kundee de ka xtajioo de yuu ndesi yuꞌu poso yun ja ka tau de ndute ka skoꞌo de ndikachi de, te nuu ndiꞌi ka jiꞌi ti ndute, te ka ndakasi ii ni de kava yuꞌu poso yun.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yun te jiñaꞌa Jacob nuu tee ka jito kiti yun:
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Te jiñaꞌi:
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Te jiñaꞌi:
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Te jiñaꞌi:
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Te ka jiñaꞌa de:
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Te vi nini ka ndatnoꞌo Jacob jin tee ka jito kiti yun, te ni jino ni Raquel jin ndikachi tatai, chi sui ni ojito ti.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Te nuu ni jini ña Jacob jin Raquel, sesiꞌi Labán, kuaꞌa nanai ja ni jinoi jin ndikachi tatai, te vi jinoi ni xtajioi kava ndesi yuꞌu poso yun, te ni taui ndute ni ka jiꞌi ndikachi Labán, kuaꞌa nana siꞌi.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yun te ni chitu Jacob nuu Raquel, te ni ndaꞌi jai.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Te ni ndakani Jacob nuu Raquel ja xtoi kuu tata suchiun, chi seꞌe Rebeca kui, jiñaꞌi. Yun te ni jino suchi siꞌi yun ni nukani nuu tatai.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Te nuu ni jini Labán ja ndakani sesiꞌi de ja Jacob, seyii kuaꞌa de Rebeca kui, te ni jino de ni nutnaꞌa ña de, te ni ndakanu niꞌnu ña de vi ni chitu de jiki nui, te ni ndakuaka ña de veꞌe de. Te yun ni ndakani ndiꞌi nagua ni ndoꞌi nuu Labán.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Yun te jiñaꞌa Labán:
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Yun te jiñaꞌa Labán nuu Jacob:
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Te Labán, chi ni onevaꞌa de uu sesiꞌi de. Suchi jakuaꞌa ka ni onani Lea, te suchi lule ka ni onani Raquel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Te Lea, chi ndaꞌu ni ni oñuꞌu nduchi nui, su Raquel chi luu ndevaꞌa ni ojitoi, te guaꞌa ni onaꞌi.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Te Jacob, chi ni ojioꞌo ndevaꞌi Raquel, te yun guaa jiñaꞌi:
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Yun te jiñaꞌa Labán:
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Saa ni kuu ja ni jinokuechi Jacob nuu Labán uja kuia ja jaꞌa Raquel, te vini ña ni jini tnuni ja ni jika kiuu, chi ni okutoo ndevaꞌa ñai.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Yun te nuu ni jino uja kuia, te jiñaꞌa Jacob nuu Labán:
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Yun te ni kaꞌan Labán ndiꞌi ñayiu ka oo jin de ñuu yun, te ni saꞌa de in viko tnandaꞌa.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Su yun te nuu ni kunee, te ni jaka de sesiꞌi de Lea, te ni jinsiaꞌa de jin nuu Jacob, te ni nitnaꞌa de jin.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Te ni jiñaꞌa Labán ñaꞌa jinokuechi nuu maa de nani Zilpa ja kokunukuechi ña nuu sesiꞌi de Lea.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Te ndee nuu ni tuu inka kiuu, saa ni jini Jacob ja Lea kuu ña. Yun te ni kaꞌan kuechi de nuu Labán, te jiñaꞌa de:
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Yun te jiñaꞌa Labán:
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Su skunkuu ni jin sesiꞌi san semana yaꞌa, te suni taa san suchi lule yaꞌa nuu ja kachi maa ni ja kunukuechi ka ni nuu san uja ka kuia ―jiñaꞌa de.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Yun te saa ni saꞌa Jacob, te nuu ni skundiꞌi semana yun jin Lea, te ni jiñaꞌa Labán sesiꞌi de Raquel ja ni jaka tnaꞌa ña jin Jacob.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Te ni jiñaꞌa Labán ñaꞌa jinokuechi nuu maa de nani Bilha ja kokunukuechi ña nuu sesiꞌi de Raquel.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Te suni ni nitnaꞌa de jin Raquel, te ni okutoo ndevaꞌa ka ña de jin ña saa Lea, visi ni satniuu ka de uja ka kuia nuu xtoo de Labán ja jaꞌa ña.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Su ni jini Jitoꞌo ja kuxiko ini de Lea, te ni saꞌa ya ja ni ka oo seꞌe ña. Su Raquel, chi tu ni kuu ja koo seꞌe ña.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Yun te ni jinkuꞌun lulu Lea, te suchi yii kui nuu ni kakui, guaa ni xnani ña jin Rubén, chi ni kachi ña:
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Te ni junkuꞌun tuku lulu ña, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Simeón, chi ni kachi ña:
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Yun te ni junkuꞌun tuku lulu ña inka jichi, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Leví, chi ni kaꞌan ña:
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Te ni junkuꞌun tuku lulu ña inka jichi, te ni kaku inka seyii ña, te ni xnani ña jin Judá, chi ni kachi ña:
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.