Daniel 4

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Maa san kuu Nabucodonosor, rey ñayiu ndiꞌi ñuu naꞌnu vi ñayiu ñuu kueli ja ka oo nii ñuyiu vi ndiꞌi nuu saꞌan ja ka kaꞌin. Vi koo vii vi koo vaꞌa ni, vi vi koo mani ni.
1 O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
2 Jinkuaan ini san ja kaxtnoꞌo san taka seña vi tniuu naꞌnu ja ni saꞌa ia Dios oo ndee sukun yun jin san.
2 Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.
3 Ja nase vii naꞌnu seña saꞌa ya vi nase vii ndakui tniuu naꞌnu saꞌa ya. Su nuu tatnuni ya, chi nikuii nikani oo, te maa ya kuu Jitoꞌo in in tatatnoꞌo ja vajikuei.
3 Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.
4 Maa san kuu Nabucodonosor ja ni osii ini san veꞌe san vi ni okusii ini san jin ndiꞌi jaguaꞌa oo nuu veꞌe tniuu san.
4 “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.
5 Su nuu jakuaa suaꞌa ni kii in jani nuu san ja ni siuꞌu ña, te nuu katuu san nuu jito san ni kii in ja ni ndakani ini san jin ja ni jini san yun, te ni yuꞌu ndevaꞌa san.
5 Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.
6 Yun te ni tatnuni san ja ni kikuei ndiꞌi tee ndichi ka oo Babilonia nuu san, nagua ja na vi kaxtnoꞌo de naxa kei ja ni jani san yun.
6 Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.
7 Te ni kikuei tee ka jitotnuni, vi tee ka skuaꞌa siki kimi, vi tee ndichi, vi tee tasi, te ni ndakani san ja ni jani san, su tu ni ka jini de naxa kei jani yun.
7 Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.
8 Su sandiꞌi ni ka, te ni kee Daniel nuu san, suchi suni ka xnani Beltsasar, nagua nani chuꞌchi san, chi ini anu mai oo espíritu chuꞌchi ii ndevaꞌa, te ni ndakani san nui nagua ni jani san, te jiñaꞌa san:
8 Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)
9 ―Beltsasar, suchi tatnuni nuu tee ka jitotnuni, ja jini rin ja oo ron jin espíritu chuꞌchi ii ndevaꞌa. Te ni in tnoꞌo oyuꞌu, tu nagua vijin ndevaꞌa kuu nuu maa ron ja kaꞌan ron. Konini na ndakani rin naxa ni jani rin, te kaꞌan ron naxa kei jani rin yun.
9 “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.
10 Yaꞌa kuu ja ni jini rin nini katuu ka rin nuu jito rin:
10 “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.
11 Te ni jaꞌnu yutnu yun, te ni kuu ndakui ndevaꞌa tnu,
11 A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
12 Te luu ndevaꞌa ka naꞌa ndaꞌa tnu,
12 Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.
13 ’Te nuu katuu ka rin nuu jito rin ni jini rin in ia jito ña, ia ii ja makuun ndee andivi.
13 “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.
14 Te ni kana jaa ndevaꞌa ya, te kachi ya suaꞌa:
14 O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.
15 Su vi xndoo tinduꞌu tnu jin yoꞌo tnu nuu ñuꞌu jian,
15 Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.
16 Te na ndasama jajintnuni de,
16 Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.
17 Te yaꞌa kuu tnundoꞌo ja ka kachi rin ja ka kuu rin ia jito ña,
17 Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.
18 ―Yaꞌa kuu jani ja ni jani maa rin ja kuu rin rey Nabucodonosor. Te vitna, vi Beltsasar, te kaꞌan naxa kei jani rin yun, chi ni in tee ndichi ja ka oo nuu tatnuni rin, tu ka jinkuiꞌnu ini de ja vi kaxtnoꞌo de naxa kei jani rin yun. Su maa ron, chi kuu kaꞌan ron naxa kei jani yun, chi oo ron jin espíritu chuꞌchi ii ndevaꞌa ―jiñaꞌa de.
18 “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”
19 Yun te ni saꞌu kuii ini san ja ndakani ini san, ja kuu san Daniel, ja suni ka xnani ña Beltsasar, te ni yuꞌu san jin ja vaji jajintnuni san ja ndakani ini san. Su ni kaꞌan rey, te kachi de:
19 “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!
20 Yutnu ja ni jini ni, chi nijaꞌnu tnu vi ni kuu ndakui ndevaꞌa tnu, te ni jinonta xtuu tnu ndee ndika andivi, te vi ndee jaꞌa ñuyiu, te ndijin nukuiin tnu.
20 A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
21 Te luu ndevaꞌa ka naꞌa ndaꞌa tnu, te vii ndevaꞌa ni kuun ndiaꞌa tnu, te ndiꞌi ñayiu ñuyiu ka niꞌi ja ka jai nuu tnu, te nduꞌu tnu ni ka oo kiti yuku, te nuu ndaꞌa tnu ni ka otnaa kiti ndagua taka ti.
21 Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.
22 Te yutnu yun kuu maa ni, vi tata rey, ja ni kuu sukun ni, te ni kuu ndakui ndevaꞌa ni. Te ja ni kuu kaꞌnu ndevaꞌa ni yun ni kenta ndee andivi, te ja tatnuni ni jika guaa ndee nuu jinkituu jaꞌa ñuyiu.
22 Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.
23 Te ja ni jini ni, vi tata rey, ja ndee andivi makuun in ia jito ña, ia ii, te kachi ya: “Vi kaꞌnde tinduꞌu tnu jin yoꞌo tnu nuu ñuꞌu jian, te vi kuꞌni tinduꞌu tnu jin in cadena ja kuu kaa vi bronce, te na koo maa neꞌu yuku kuii, te na kondajin maa jin yuyu kuun ndee andivi, te na vi koo maa jin kiti yuku neꞌu yuku kuii guaa ndee na yaꞌa jakueꞌe yun siki de nuu uja kuia”.
23 “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.
24 ’Yaꞌa kuu ja kei jani ni, vi tata rey, te suni yaꞌa kuu tnundoꞌo ja tetniuu ia Dios oo ndee andivi ja vaji siki maa jitoꞌo san rey:
24 “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.
25 Vi keneꞌe siin ña jin ni neꞌu ñayiu, te vi koo ni jin kiti yuku, te kokaa ni yuku nagua ka jaa isndiki, te jin yuyu ja kuun ndee andivi kondajin ni. Te saa kondoꞌo ni, vi rey, nuu uja kuia, guaa ndee na ndakuni ni ja ia Dios oo ndee sukun kuu ia kaꞌnu ka ja tatnuni ya nuu ndiꞌi tee ka tatnuni ñuyiu. Te na ñayiu kaꞌan maa ya, te chitniuu ña ya ja kotatnuni.
25 O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Te ja jaꞌa ja tatnuni ja vi xtendoo tinduꞌu tnu jin yoꞌo maa yutnu yun nuu ñuꞌu, kei kaꞌan ja ndaniꞌi ii ni kotatnuni ni nuu na ndakuni ni ja ndee andivi oo maa ia tatnuni.
26 As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.
27 Te yun kuu ja jikantaꞌu san nuu ni, vi tata rey, ja kuantaꞌu ni joo tnoꞌo xteku ña san: Saꞌa ndaa ni, te ma saꞌa ka ni yika kuechi. Ma saꞌa ka ni jakueꞌe, te kaꞌan ndaꞌu kaꞌan kee ni ñayiu ka kundaꞌu. Chi axi saa vatuni saa, te kokunuu ka ja koo vii koo vaꞌa ni, vi rey ―jiñaꞌi.
27 “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”
28 Te ndiꞌi tnundoꞌo yaꞌa ni kii siki rey Nabucodonosor.
28 “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Chi nuu ni yaꞌa uxi uu yoo, te nini jiondita rey siki veꞌe tniuu maa Babilonia,
29 Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia
30 te ni kachi de: “Yaꞌa kuu maa ñuu kaꞌnu Babilonia ja ni saꞌa maa rin ja kuu maa ñuu nuu tatnuni rin. Te ni saꞌa rin jin ndiꞌi jakaꞌnu rin, nagua ja na koo jayiñuꞌu nuu maa rin”, kachi de.
30 e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.
31 Te vi nini kaꞌan ka rey tnoꞌo yun, te ni kenta in tnoꞌo ndee andivi, te jiñaꞌa: “Rey Nabucodonosor, nuu maa ron kaꞌan rin, ja ni ka kindee nuu tatnuni ron,
31 “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.
32 te vi keneꞌe siin ña jin ron neꞌu ñayiu, te vi koo ron jin kiti yuku, te kokaa ron yuku nagua ka jaa isndiki nuu uja kuia, guaa ndee na ndakuni ron ja ia Dios oo ndee sukun kuu ia kaꞌnu ka ja tatnuni ya nuu ndiꞌi tee ka tatnuni ñuyiu. Te na ñayiu kaꞌan maa ya, te chitniuu ña ya ja kotatnuni”, jiñaꞌa tnoꞌo yun.
32 Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.
33 Te vi maa ore saa, ni skunkuu tnoꞌo yun siki Nabucodonosor, te ni ka keneꞌe siin ña jin de neꞌu ñayiu, te ni ojaa de yuku nagua ka jaa isndiki, te ni ondajin yiki kuñu de jin yuyu ja kuun ndee andivi, guaa ndee ni ka kuu nani ixi xini de, na kuinio tnoo yaꞌa naꞌnu, te ni ka kuu nani tnii de na kuinio tnii kiti ndagua.
33 “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”
34 Te nuu ni jino tiempu, te ni ndanenuu maa san ja kuu san Nabucodonosor ichi andivi, te ni ndikuiꞌnu kaji ini san. Yun te ni chiñuꞌu san ia Dios oo ndee sukun, te ni saꞌa kaꞌnu san ja vii ndevaꞌa kuu kaꞌnu ia oo nikuii nikani.
34 “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.
35 Te masu nagua ka kuu saꞌun ñayiu ñuyiu nuu ya,
35 Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.
36 Te vi maa ore saa, ni ndikuiꞌnu ini san, te ni ka ndajiokuiin jayiñuꞌu vi jakaꞌnu jayeꞌe tajan nuu tatnuni san. Te ni kikuei tee ka netniuu naꞌnu jin san vi tee ka xteku ña ja ni ka ndanduku ña de jin san. Te ni nukondee tuku san ja ni tatnuni san nuu ñuu san, te kuaꞌa ka jakaꞌnu ni nukonevaꞌa san saa nagua ni onevaꞌa san ama ka.
36 “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.
37 Te vitna ndakuantaꞌu maa san, ja kuu san Nabucodonosor, vi chiñuꞌu san vi saꞌa kaꞌnu san ia kuu rey ndee andivi, chi ndiꞌi tniuu saꞌa ya kuu tniuu ndaa, te ichi ndaa kuu ichi ya, te kuu saꞌa ndaꞌu ya ñayiu ka saꞌa teyii mai ―jiñaꞌa de suaꞌa.
37 “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.