Atos 27
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC
1 Te nuu ni kundaa ja vi siaꞌa ña de kiꞌinkuei san jin Pablo ndee Italia. Te ni ka chiꞌi ña de jin Pablo vi sava ka tee ka yiꞌi vekaa ndaꞌa in capitán nani Julio, tee yindaꞌa grupo soldado nani Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Te ni ka tnii san in barco ja vaji ñuu nani Adramitio ja yaꞌa sava ka ñuu ka oo yuꞌu ndute mar ja tnii Asia. Te suni kuaꞌankuei san nuu barco yun jin Aristarco, tee ñuu Tesalónica ja tnii Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Te inka kiuu ni jinokuei san ñuu Sidón, te ni kundaꞌu ini ña Julio yun jin Pablo, te ni jandetu de ja ni jaꞌan Pablo nuu ñayiu ka ndeka tnaꞌa guaꞌa jin de ja ni ka ndachindee ñai jin de.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Yun te ni ka ndatnii tuku san barco ñuu Sidón ja kuaꞌankuei san chia saa suaꞌa manana nuu tachi ichi nuu kuaꞌankuei san. Te yun guaa ni ka xtaa xiin san ichi ja ni ka yaꞌa san xiin ñuu Chipre ja oo maꞌñu ndute mar.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Yun te ni ka yaꞌa san nuu ndute mar yatni nuu oo ñuu Cilicia vi ñuu Panfilia, te ni kentakuei san ñuu Mira ja tnii Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Te yun ni niꞌi tee kuu capitán yun inka barco ja vaji ndee ñuu Alejandría, te kiꞌin ndee Italia. Te ni tatnuni de ja ni ka sama san, te ni ka ndatnii san barco yun, te kuaꞌankuei san jin de.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Te kuaꞌa kiuu ni ka jika san nuu ndute mar, chi kuee ndevaꞌa ni jika barco yun ja siun suaꞌa mananuu tachi ichi kuaꞌankuei san, guaa kuaꞌa ndevaꞌa tnundoꞌo, te saa ni kentakuei san yuꞌu ñuu Gnido. Te ja siun tu ni jandetu tachi yun ja kiꞌinkuei ndaa san guaa ni ka jiko san ndee yatni yuꞌu ñuu Salmón ja tnii Creta ja oo maꞌñu ndute mar yun.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Te vi saa ni yiꞌi tachi guaa kuaꞌa tnundoꞌo ni ka tnaꞌa tee ka skaka barco yun nuu ni ka yaꞌa san yuꞌu ndute yun, te saa ni kentakuei san in nuu nani Buenos Puertos yatni nuu oo ñuu Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Te ja siun kuee ndevaꞌa ni jika barco yun, guaa kuaꞌa kiuu ni skunaa, te makuvijin ndevaꞌa ja kiondita barco nuu ndute mar, chi ja ni kuyatni yoo vijin, chi ja ni yaꞌa kiuu viko ja ni ka ondite ñayiu judio. Te ni xteku ña Pablo jin tee ka netniuu yun,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 te jiñaꞌa de:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Su vini tu ni onini saꞌun capitán yun tnoꞌo ni kaꞌan Pablo, chi vi ni kunuu ka tnoꞌo ka kaꞌan tee ka skaka yun jin maa tee xiin barco yun kuu ja nini de.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Te ja siun tu oo guaꞌa yuꞌu ndute mar yun ja koo barco yoo vijin, guaa ni ka ndakani ini kuaꞌa de ja guaꞌa ka kokuu ja kiꞌinkuei san jin barco yun, te vi nduku de ichi axi saa kuu kentakuei san ñuu Fenice nuu kuu yuꞌu ndute mar ja tnii Creta. Te Fenice yun oo ichi xiin nuu kana nikandii, te yun vi koo san ndee na yaꞌa yoo vijin.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Te ni jinkiꞌi in tachi kuiñi luluu ja makana nuu ichi nuu ndute mar yun, guaa ni ka ndakani ini de ja kuu kentakuei san ñuu Fenice, te ni ka skaka de barco yun ja ni yaꞌa yuꞌu ñuu Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Su vi masu kuaꞌa ni jaꞌankuei san, te ni jinkiꞌi tuku in tachi niꞌi ndevaꞌa nani Euroclidón ja vaji ichi nuu ñuꞌu yichi, te kuaꞌan nuu ndute mar.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Te ni chindaꞌa ña jin barco yun, te ña ni ka kundee ka tee ka skaka yun ja kiꞌin ndai, guaa ni ka siaa de, te maa ni ka tachi yun tundaꞌa ña jin barco yun kuaꞌankuei san.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Te vi saa tundaꞌa ña tachi, te saa ni kentakuei san in ñuu luluu nani Clauda ja oo maꞌñu ndute mar, nuu tu kani niꞌi tachi, su vini saa te kuaꞌa tnundoꞌo ni ka tnaꞌa san. Saa ni ka kundee san ja ni ka ndajiokuita san in barco luluu ja ñuu barco kaꞌnu yun.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Te nuu ni ka kundee san ni ka ndatnaa san barco luluu yun nuu barco kaꞌnu yun. Te ni ka juꞌni de barco kaꞌnu jin in yoꞌo guaꞌa, te ja siun ka yuꞌu de ja kana saa kiꞌin barco yun nuu ñuꞌu yaxin ndute mar. Yun te ndee tnii niꞌnu nuu ñuti nani Sirte, guaa ni ka xtajioo de saꞌun manta ja nuꞌni ichi xini barco yun. Te suaꞌa ni tundaꞌa ña tachi yun kuaꞌin.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Te ja siun vi saa ni yiꞌi niꞌi ndevaꞌa tachi yun inka kiuu, guaa ni ka jinkondee de ni ka tnaa de ndatniuu ndiso barco yun nuu ndute mar yun ja na nduu ñamai.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Te kiuu kuu uni, te ni ka tnaa ndiꞌi ka san taka ja ka jantniuu de ja ka skaka de barco yun.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Te kuaꞌa kiuu vini tu ni ka jini san nikandii ni kimi ja siun oo ndevaꞌa viko vi kuun sau, te ni tu jinkuiin tachi niꞌi ndevaꞌa vi tee suaꞌa tee suaꞌa ña guaa vi ja ni ka jaꞌnde ni ka kuu ini san ja ma vi kaku ka san.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Te ja siun ja ni kuu kiꞌin kiuu tu na xtaa ka jaa san, guaa ni ndakoo Pablo, te ni jinkuiin de maꞌñu ndiꞌi tee ka oo nuu barco yun, te jiñaꞌa de:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Su vitna te xteku ña san ja vi koo anu ni, te ma vi yuꞌu ni, chi ni ion tu na in junaa, maintnoꞌo barco yaꞌa guaa junaa.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Chi nuu jakuaa vitna, ni skuni ña in ia jinokuechi nuu Dios, ia xiin nuu oo san vi jinokuechi san.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Te kaꞌan ya suaꞌa: “Pablo, ma yuꞌu ron, chi nini kuu ja kenta ron nuu rey César. Te ja ni jini Dios ja ndakuatu ron, te yun guaa skaku niꞌnu ya ndiꞌi tee ka jionuu jin ron nuu barco yaꞌa”, kachi ya.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Te yun guaa vi koo anu ni, vi ñani, chi ndetu kaꞌnu san nuu ia Dios ja saa ndija kokuu nagua ni kaꞌan ia jinokuechi nuu ya.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Su nini kuu ja ndee vi jinkituo nuu oo ñuꞌu yichi maꞌñu ndute mar ―jiñaꞌa de.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Te nuu ni jino uxi kuun jakuaa ja ka ñuꞌu san nuu ndute mar Adriático ja vi unsuaꞌa unsuaꞌa kuaꞌan barco yun saꞌa tachi, te ndee nuu sau ñuu, te ni ka ndakani ini tee ka satniuu nuu barco yun ja ja ni ka kuyatni san ja vi ndejioo san nuu ñuꞌu yichi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Yun te ni ka chikuaꞌa de ja vi kutnuni ini de nasaa ka kunu oo ndute yun, guaa ni ka jini de ja saa oko ndaꞌa ja kunu ñuꞌu de. Yun te ni jaꞌankuei ka san joo ka, te ni ka chikuaꞌa tuku de, te ni ka jini de ja saa xaꞌun ndaꞌa ni ka kunu ñuꞌu de.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Te vi ja ka yuꞌu de ja jinkuntnaꞌa barco yun jin kava, te ni ka tnaa de kuun kaa tikanchu naꞌnu ichi yata barco yun ja kondioꞌni a ma jinkituu, te ka ndakuatu kaꞌnu de ja na tuu inka kiuu.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Yun te ni ka jinkondee tee ka satniuu nuu barco yun ka nduku ndee de ja vi kunu yuꞌu de. Yun te ni ka jinkondee de ka nuneꞌe de barco luluu inee nuu barco kaꞌnu yun, te vi ka saꞌa ni de ja kaa tikanchu naꞌnu ka yun ka tnaa de ichi nuu barco kaꞌnu yun nagua ja ma vi kuni sava ka tee yun ja vi kunu yuꞌu de, ka ndakani ini de.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Su yun te ni jini Pablo, guaa ni kaxtnoꞌo de nuu tee kuu capitán vi nuu soldado, te jiñaꞌa de:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yun te ni ka jaꞌnde soldado yun yoꞌo ndikin barco luluu yun, te ni ka siaa de, kuaꞌan maa jin ndute yun.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Te nuu ni kejaꞌa ja matuu, te ni xteku ña Pablo jin ndiꞌi de ja na vi kaa de xtaa, te jiñaꞌa de:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Te yun guaa jikantaꞌu san ja vi kaa ni nagua ja vi ndaniꞌi ndee ni, chi ni in ni ma vi junaa ―jiñaꞌa de.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Te nuu ni kaꞌan de tnoꞌo yun, te ni tnii de in xtaa, te ni ndakuantaꞌu de nuu ia Dios jin nuu ndiꞌi tee kuaꞌankuei yun, te ni taꞌu de ja ni jinkondee de jaa de.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Yun te nasaa san ni ka ndusii ini, te suni ni ka jaa san xtaa.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Te uu ciento uni xiko xaꞌun in san kuu ja ndiꞌi san nagua ka ñuꞌu san nuu barco yun.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Te nuu ni ndiꞌi ni ka jaa guaꞌa san vi ndee ni ka ndutu chii san, te ni ka tnaa de sava ka triu nuu mar ja na nduu ñama barco yun.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Te nuu ni tuu saꞌun, te ni ka jini san in nuu oo ñuꞌu yichi, su tu ni ka ndakuni tee ka satniuu nuu barco yun na ndenu kuu. Su chi ni ka jini de in nuu jinkituu yuꞌu ndute mar ja ñuꞌu kuaꞌa ñuti, te ni ka nduku ndee de ja vi ndeneꞌe jioo de barco yun nuu ja na kuu.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Te ni ka jaꞌnde de cadena ja ka nuꞌni kaa tikanchu yun, te ni kendoo nuu ndute mar yun. Te ni ka xtaya de yutnu ja ndeka ña naxa kiꞌin maa barco yun. Te ichi nuu barco yun ni ka ndakuꞌni de saꞌun manta nuu yutnu yun. Te ni jinkondee tachi ni chindaꞌa barco yun ja jika majintnaꞌa yuꞌu ndute mar yun.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Su tu ni kuu ndejioo, chi saa suaꞌa nuu ndanitnaꞌa uu yute nuu jika niꞌi ndute ni tnaa niꞌnu maa, guaa ni tnii niꞌnu kutui yun nuu oo kuaꞌa ñuti, guaa tu ni kandaa saꞌun kai. Te ichi yatai ni jinkondee jechi kueli ja niꞌi ndevaꞌa tee ña ndaꞌa ndute mar yun.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Yun te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa soldado yun ja vi kaꞌni de ndiꞌi tee ka oo vekaa, nagua ja ni in de ma kaku ja vi xtaa de ndute, te vi kunu yuꞌu de kiꞌinkuei de.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Su tu ni jandetu capitán yun, chi ni kuini de ja skaku niꞌnu de Pablo. Te ni tatnuni de ja tee kuu xtaa ndute, te na jinkondee xtnañuꞌu ka de na xtaa de ndute, te na vi ndejioo de nuu ñuꞌu yichi.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Te sava ka de na kiꞌinkuei de siki in tabla axi in pedasu maa barco yun. Te saa ni ka saꞌa san ja ni ka kaku ndiꞌi san, te ni ka ndejioo san nuu ñuꞌu yichi.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.