Atos 27

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te nuu ni kundaa ja vi siaꞌa ña de kiꞌinkuei san jin Pablo ndee Italia. Te ni ka chiꞌi ña de jin Pablo vi sava ka tee ka yiꞌi vekaa ndaꞌa in capitán nani Julio, tee yindaꞌa grupo soldado nani Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Te ni ka tnii san in barco ja vaji ñuu nani Adramitio ja yaꞌa sava ka ñuu ka oo yuꞌu ndute mar ja tnii Asia. Te suni kuaꞌankuei san nuu barco yun jin Aristarco, tee ñuu Tesalónica ja tnii Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Te inka kiuu ni jinokuei san ñuu Sidón, te ni kundaꞌu ini ña Julio yun jin Pablo, te ni jandetu de ja ni jaꞌan Pablo nuu ñayiu ka ndeka tnaꞌa guaꞌa jin de ja ni ka ndachindee ñai jin de.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Yun te ni ka ndatnii tuku san barco ñuu Sidón ja kuaꞌankuei san chia saa suaꞌa manana nuu tachi ichi nuu kuaꞌankuei san. Te yun guaa ni ka xtaa xiin san ichi ja ni ka yaꞌa san xiin ñuu Chipre ja oo maꞌñu ndute mar.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Yun te ni ka yaꞌa san nuu ndute mar yatni nuu oo ñuu Cilicia vi ñuu Panfilia, te ni kentakuei san ñuu Mira ja tnii Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Te yun ni niꞌi tee kuu capitán yun inka barco ja vaji ndee ñuu Alejandría, te kiꞌin ndee Italia. Te ni tatnuni de ja ni ka sama san, te ni ka ndatnii san barco yun, te kuaꞌankuei san jin de.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Te kuaꞌa kiuu ni ka jika san nuu ndute mar, chi kuee ndevaꞌa ni jika barco yun ja siun suaꞌa mananuu tachi ichi kuaꞌankuei san, guaa kuaꞌa ndevaꞌa tnundoꞌo, te saa ni kentakuei san yuꞌu ñuu Gnido. Te ja siun tu ni jandetu tachi yun ja kiꞌinkuei ndaa san guaa ni ka jiko san ndee yatni yuꞌu ñuu Salmón ja tnii Creta ja oo maꞌñu ndute mar yun.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Te vi saa ni yiꞌi tachi guaa kuaꞌa tnundoꞌo ni ka tnaꞌa tee ka skaka barco yun nuu ni ka yaꞌa san yuꞌu ndute yun, te saa ni kentakuei san in nuu nani Buenos Puertos yatni nuu oo ñuu Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Te ja siun kuee ndevaꞌa ni jika barco yun, guaa kuaꞌa kiuu ni skunaa, te makuvijin ndevaꞌa ja kiondita barco nuu ndute mar, chi ja ni kuyatni yoo vijin, chi ja ni yaꞌa kiuu viko ja ni ka ondite ñayiu judio. Te ni xteku ña Pablo jin tee ka netniuu yun,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 te jiñaꞌa de:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Su vini tu ni onini saꞌun capitán yun tnoꞌo ni kaꞌan Pablo, chi vi ni kunuu ka tnoꞌo ka kaꞌan tee ka skaka yun jin maa tee xiin barco yun kuu ja nini de.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Te ja siun tu oo guaꞌa yuꞌu ndute mar yun ja koo barco yoo vijin, guaa ni ka ndakani ini kuaꞌa de ja guaꞌa ka kokuu ja kiꞌinkuei san jin barco yun, te vi nduku de ichi axi saa kuu kentakuei san ñuu Fenice nuu kuu yuꞌu ndute mar ja tnii Creta. Te Fenice yun oo ichi xiin nuu kana nikandii, te yun vi koo san ndee na yaꞌa yoo vijin.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Te ni jinkiꞌi in tachi kuiñi luluu ja makana nuu ichi nuu ndute mar yun, guaa ni ka ndakani ini de ja kuu kentakuei san ñuu Fenice, te ni ka skaka de barco yun ja ni yaꞌa yuꞌu ñuu Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Su vi masu kuaꞌa ni jaꞌankuei san, te ni jinkiꞌi tuku in tachi niꞌi ndevaꞌa nani Euroclidón ja vaji ichi nuu ñuꞌu yichi, te kuaꞌan nuu ndute mar.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Te ni chindaꞌa ña jin barco yun, te ña ni ka kundee ka tee ka skaka yun ja kiꞌin ndai, guaa ni ka siaa de, te maa ni ka tachi yun tundaꞌa ña jin barco yun kuaꞌankuei san.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Te vi saa tundaꞌa ña tachi, te saa ni kentakuei san in ñuu luluu nani Clauda ja oo maꞌñu ndute mar, nuu tu kani niꞌi tachi, su vini saa te kuaꞌa tnundoꞌo ni ka tnaꞌa san. Saa ni ka kundee san ja ni ka ndajiokuita san in barco luluu ja ñuu barco kaꞌnu yun.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Te nuu ni ka kundee san ni ka ndatnaa san barco luluu yun nuu barco kaꞌnu yun. Te ni ka juꞌni de barco kaꞌnu jin in yoꞌo guaꞌa, te ja siun ka yuꞌu de ja kana saa kiꞌin barco yun nuu ñuꞌu yaxin ndute mar. Yun te ndee tnii niꞌnu nuu ñuti nani Sirte, guaa ni ka xtajioo de saꞌun manta ja nuꞌni ichi xini barco yun. Te suaꞌa ni tundaꞌa ña tachi yun kuaꞌin.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Te ja siun vi saa ni yiꞌi niꞌi ndevaꞌa tachi yun inka kiuu, guaa ni ka jinkondee de ni ka tnaa de ndatniuu ndiso barco yun nuu ndute mar yun ja na nduu ñamai.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Te kiuu kuu uni, te ni ka tnaa ndiꞌi ka san taka ja ka jantniuu de ja ka skaka de barco yun.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Te kuaꞌa kiuu vini tu ni ka jini san nikandii ni kimi ja siun oo ndevaꞌa viko vi kuun sau, te ni tu jinkuiin tachi niꞌi ndevaꞌa vi tee suaꞌa tee suaꞌa ña guaa vi ja ni ka jaꞌnde ni ka kuu ini san ja ma vi kaku ka san.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Te ja siun ja ni kuu kiꞌin kiuu tu na xtaa ka jaa san, guaa ni ndakoo Pablo, te ni jinkuiin de maꞌñu ndiꞌi tee ka oo nuu barco yun, te jiñaꞌa de:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Su vitna te xteku ña san ja vi koo anu ni, te ma vi yuꞌu ni, chi ni ion tu na in junaa, maintnoꞌo barco yaꞌa guaa junaa.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Chi nuu jakuaa vitna, ni skuni ña in ia jinokuechi nuu Dios, ia xiin nuu oo san vi jinokuechi san.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Te kaꞌan ya suaꞌa: “Pablo, ma yuꞌu ron, chi nini kuu ja kenta ron nuu rey César. Te ja ni jini Dios ja ndakuatu ron, te yun guaa skaku niꞌnu ya ndiꞌi tee ka jionuu jin ron nuu barco yaꞌa”, kachi ya.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Te yun guaa vi koo anu ni, vi ñani, chi ndetu kaꞌnu san nuu ia Dios ja saa ndija kokuu nagua ni kaꞌan ia jinokuechi nuu ya.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Su nini kuu ja ndee vi jinkituo nuu oo ñuꞌu yichi maꞌñu ndute mar ―jiñaꞌa de.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Te nuu ni jino uxi kuun jakuaa ja ka ñuꞌu san nuu ndute mar Adriático ja vi unsuaꞌa unsuaꞌa kuaꞌan barco yun saꞌa tachi, te ndee nuu sau ñuu, te ni ka ndakani ini tee ka satniuu nuu barco yun ja ja ni ka kuyatni san ja vi ndejioo san nuu ñuꞌu yichi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Yun te ni ka chikuaꞌa de ja vi kutnuni ini de nasaa ka kunu oo ndute yun, guaa ni ka jini de ja saa oko ndaꞌa ja kunu ñuꞌu de. Yun te ni jaꞌankuei ka san joo ka, te ni ka chikuaꞌa tuku de, te ni ka jini de ja saa xaꞌun ndaꞌa ni ka kunu ñuꞌu de.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Te vi ja ka yuꞌu de ja jinkuntnaꞌa barco yun jin kava, te ni ka tnaa de kuun kaa tikanchu naꞌnu ichi yata barco yun ja kondioꞌni a ma jinkituu, te ka ndakuatu kaꞌnu de ja na tuu inka kiuu.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Yun te ni ka jinkondee tee ka satniuu nuu barco yun ka nduku ndee de ja vi kunu yuꞌu de. Yun te ni ka jinkondee de ka nuneꞌe de barco luluu inee nuu barco kaꞌnu yun, te vi ka saꞌa ni de ja kaa tikanchu naꞌnu ka yun ka tnaa de ichi nuu barco kaꞌnu yun nagua ja ma vi kuni sava ka tee yun ja vi kunu yuꞌu de, ka ndakani ini de.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Su yun te ni jini Pablo, guaa ni kaxtnoꞌo de nuu tee kuu capitán vi nuu soldado, te jiñaꞌa de:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Yun te ni ka jaꞌnde soldado yun yoꞌo ndikin barco luluu yun, te ni ka siaa de, kuaꞌan maa jin ndute yun.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Te nuu ni kejaꞌa ja matuu, te ni xteku ña Pablo jin ndiꞌi de ja na vi kaa de xtaa, te jiñaꞌa de:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Te yun guaa jikantaꞌu san ja vi kaa ni nagua ja vi ndaniꞌi ndee ni, chi ni in ni ma vi junaa ―jiñaꞌa de.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Te nuu ni kaꞌan de tnoꞌo yun, te ni tnii de in xtaa, te ni ndakuantaꞌu de nuu ia Dios jin nuu ndiꞌi tee kuaꞌankuei yun, te ni taꞌu de ja ni jinkondee de jaa de.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Yun te nasaa san ni ka ndusii ini, te suni ni ka jaa san xtaa.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Te uu ciento uni xiko xaꞌun in san kuu ja ndiꞌi san nagua ka ñuꞌu san nuu barco yun.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Te nuu ni ndiꞌi ni ka jaa guaꞌa san vi ndee ni ka ndutu chii san, te ni ka tnaa de sava ka triu nuu mar ja na nduu ñama barco yun.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Te nuu ni tuu saꞌun, te ni ka jini san in nuu oo ñuꞌu yichi, su tu ni ka ndakuni tee ka satniuu nuu barco yun na ndenu kuu. Su chi ni ka jini de in nuu jinkituu yuꞌu ndute mar ja ñuꞌu kuaꞌa ñuti, te ni ka nduku ndee de ja vi ndeneꞌe jioo de barco yun nuu ja na kuu.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Te ni ka jaꞌnde de cadena ja ka nuꞌni kaa tikanchu yun, te ni kendoo nuu ndute mar yun. Te ni ka xtaya de yutnu ja ndeka ña naxa kiꞌin maa barco yun. Te ichi nuu barco yun ni ka ndakuꞌni de saꞌun manta nuu yutnu yun. Te ni jinkondee tachi ni chindaꞌa barco yun ja jika majintnaꞌa yuꞌu ndute mar yun.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Su tu ni kuu ndejioo, chi saa suaꞌa nuu ndanitnaꞌa uu yute nuu jika niꞌi ndute ni tnaa niꞌnu maa, guaa ni tnii niꞌnu kutui yun nuu oo kuaꞌa ñuti, guaa tu ni kandaa saꞌun kai. Te ichi yatai ni jinkondee jechi kueli ja niꞌi ndevaꞌa tee ña ndaꞌa ndute mar yun.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Yun te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa soldado yun ja vi kaꞌni de ndiꞌi tee ka oo vekaa, nagua ja ni in de ma kaku ja vi xtaa de ndute, te vi kunu yuꞌu de kiꞌinkuei de.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Su tu ni jandetu capitán yun, chi ni kuini de ja skaku niꞌnu de Pablo. Te ni tatnuni de ja tee kuu xtaa ndute, te na jinkondee xtnañuꞌu ka de na xtaa de ndute, te na vi ndejioo de nuu ñuꞌu yichi.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Te sava ka de na kiꞌinkuei de siki in tabla axi in pedasu maa barco yun. Te saa ni ka saꞌa san ja ni ka kaku ndiꞌi san, te ni ka ndejioo san nuu ñuꞌu yichi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.