Atos 27
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NVT
1 Te nuu ni kundaa ja vi siaꞌa ña de kiꞌinkuei san jin Pablo ndee Italia. Te ni ka chiꞌi ña de jin Pablo vi sava ka tee ka yiꞌi vekaa ndaꞌa in capitán nani Julio, tee yindaꞌa grupo soldado nani Augusto.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Te ni ka tnii san in barco ja vaji ñuu nani Adramitio ja yaꞌa sava ka ñuu ka oo yuꞌu ndute mar ja tnii Asia. Te suni kuaꞌankuei san nuu barco yun jin Aristarco, tee ñuu Tesalónica ja tnii Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Te inka kiuu ni jinokuei san ñuu Sidón, te ni kundaꞌu ini ña Julio yun jin Pablo, te ni jandetu de ja ni jaꞌan Pablo nuu ñayiu ka ndeka tnaꞌa guaꞌa jin de ja ni ka ndachindee ñai jin de.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Yun te ni ka ndatnii tuku san barco ñuu Sidón ja kuaꞌankuei san chia saa suaꞌa manana nuu tachi ichi nuu kuaꞌankuei san. Te yun guaa ni ka xtaa xiin san ichi ja ni ka yaꞌa san xiin ñuu Chipre ja oo maꞌñu ndute mar.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Yun te ni ka yaꞌa san nuu ndute mar yatni nuu oo ñuu Cilicia vi ñuu Panfilia, te ni kentakuei san ñuu Mira ja tnii Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Te yun ni niꞌi tee kuu capitán yun inka barco ja vaji ndee ñuu Alejandría, te kiꞌin ndee Italia. Te ni tatnuni de ja ni ka sama san, te ni ka ndatnii san barco yun, te kuaꞌankuei san jin de.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Te kuaꞌa kiuu ni ka jika san nuu ndute mar, chi kuee ndevaꞌa ni jika barco yun ja siun suaꞌa mananuu tachi ichi kuaꞌankuei san, guaa kuaꞌa ndevaꞌa tnundoꞌo, te saa ni kentakuei san yuꞌu ñuu Gnido. Te ja siun tu ni jandetu tachi yun ja kiꞌinkuei ndaa san guaa ni ka jiko san ndee yatni yuꞌu ñuu Salmón ja tnii Creta ja oo maꞌñu ndute mar yun.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Te vi saa ni yiꞌi tachi guaa kuaꞌa tnundoꞌo ni ka tnaꞌa tee ka skaka barco yun nuu ni ka yaꞌa san yuꞌu ndute yun, te saa ni kentakuei san in nuu nani Buenos Puertos yatni nuu oo ñuu Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Te ja siun kuee ndevaꞌa ni jika barco yun, guaa kuaꞌa kiuu ni skunaa, te makuvijin ndevaꞌa ja kiondita barco nuu ndute mar, chi ja ni kuyatni yoo vijin, chi ja ni yaꞌa kiuu viko ja ni ka ondite ñayiu judio. Te ni xteku ña Pablo jin tee ka netniuu yun,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 te jiñaꞌa de:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Su vini tu ni onini saꞌun capitán yun tnoꞌo ni kaꞌan Pablo, chi vi ni kunuu ka tnoꞌo ka kaꞌan tee ka skaka yun jin maa tee xiin barco yun kuu ja nini de.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Te ja siun tu oo guaꞌa yuꞌu ndute mar yun ja koo barco yoo vijin, guaa ni ka ndakani ini kuaꞌa de ja guaꞌa ka kokuu ja kiꞌinkuei san jin barco yun, te vi nduku de ichi axi saa kuu kentakuei san ñuu Fenice nuu kuu yuꞌu ndute mar ja tnii Creta. Te Fenice yun oo ichi xiin nuu kana nikandii, te yun vi koo san ndee na yaꞌa yoo vijin.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Te ni jinkiꞌi in tachi kuiñi luluu ja makana nuu ichi nuu ndute mar yun, guaa ni ka ndakani ini de ja kuu kentakuei san ñuu Fenice, te ni ka skaka de barco yun ja ni yaꞌa yuꞌu ñuu Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Su vi masu kuaꞌa ni jaꞌankuei san, te ni jinkiꞌi tuku in tachi niꞌi ndevaꞌa nani Euroclidón ja vaji ichi nuu ñuꞌu yichi, te kuaꞌan nuu ndute mar.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Te ni chindaꞌa ña jin barco yun, te ña ni ka kundee ka tee ka skaka yun ja kiꞌin ndai, guaa ni ka siaa de, te maa ni ka tachi yun tundaꞌa ña jin barco yun kuaꞌankuei san.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Te vi saa tundaꞌa ña tachi, te saa ni kentakuei san in ñuu luluu nani Clauda ja oo maꞌñu ndute mar, nuu tu kani niꞌi tachi, su vini saa te kuaꞌa tnundoꞌo ni ka tnaꞌa san. Saa ni ka kundee san ja ni ka ndajiokuita san in barco luluu ja ñuu barco kaꞌnu yun.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Te nuu ni ka kundee san ni ka ndatnaa san barco luluu yun nuu barco kaꞌnu yun. Te ni ka juꞌni de barco kaꞌnu jin in yoꞌo guaꞌa, te ja siun ka yuꞌu de ja kana saa kiꞌin barco yun nuu ñuꞌu yaxin ndute mar. Yun te ndee tnii niꞌnu nuu ñuti nani Sirte, guaa ni ka xtajioo de saꞌun manta ja nuꞌni ichi xini barco yun. Te suaꞌa ni tundaꞌa ña tachi yun kuaꞌin.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Te ja siun vi saa ni yiꞌi niꞌi ndevaꞌa tachi yun inka kiuu, guaa ni ka jinkondee de ni ka tnaa de ndatniuu ndiso barco yun nuu ndute mar yun ja na nduu ñamai.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Te kiuu kuu uni, te ni ka tnaa ndiꞌi ka san taka ja ka jantniuu de ja ka skaka de barco yun.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Te kuaꞌa kiuu vini tu ni ka jini san nikandii ni kimi ja siun oo ndevaꞌa viko vi kuun sau, te ni tu jinkuiin tachi niꞌi ndevaꞌa vi tee suaꞌa tee suaꞌa ña guaa vi ja ni ka jaꞌnde ni ka kuu ini san ja ma vi kaku ka san.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Te ja siun ja ni kuu kiꞌin kiuu tu na xtaa ka jaa san, guaa ni ndakoo Pablo, te ni jinkuiin de maꞌñu ndiꞌi tee ka oo nuu barco yun, te jiñaꞌa de:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Su vitna te xteku ña san ja vi koo anu ni, te ma vi yuꞌu ni, chi ni ion tu na in junaa, maintnoꞌo barco yaꞌa guaa junaa.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Chi nuu jakuaa vitna, ni skuni ña in ia jinokuechi nuu Dios, ia xiin nuu oo san vi jinokuechi san.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Te kaꞌan ya suaꞌa: “Pablo, ma yuꞌu ron, chi nini kuu ja kenta ron nuu rey César. Te ja ni jini Dios ja ndakuatu ron, te yun guaa skaku niꞌnu ya ndiꞌi tee ka jionuu jin ron nuu barco yaꞌa”, kachi ya.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Te yun guaa vi koo anu ni, vi ñani, chi ndetu kaꞌnu san nuu ia Dios ja saa ndija kokuu nagua ni kaꞌan ia jinokuechi nuu ya.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Su nini kuu ja ndee vi jinkituo nuu oo ñuꞌu yichi maꞌñu ndute mar ―jiñaꞌa de.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Te nuu ni jino uxi kuun jakuaa ja ka ñuꞌu san nuu ndute mar Adriático ja vi unsuaꞌa unsuaꞌa kuaꞌan barco yun saꞌa tachi, te ndee nuu sau ñuu, te ni ka ndakani ini tee ka satniuu nuu barco yun ja ja ni ka kuyatni san ja vi ndejioo san nuu ñuꞌu yichi.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Yun te ni ka chikuaꞌa de ja vi kutnuni ini de nasaa ka kunu oo ndute yun, guaa ni ka jini de ja saa oko ndaꞌa ja kunu ñuꞌu de. Yun te ni jaꞌankuei ka san joo ka, te ni ka chikuaꞌa tuku de, te ni ka jini de ja saa xaꞌun ndaꞌa ni ka kunu ñuꞌu de.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Te vi ja ka yuꞌu de ja jinkuntnaꞌa barco yun jin kava, te ni ka tnaa de kuun kaa tikanchu naꞌnu ichi yata barco yun ja kondioꞌni a ma jinkituu, te ka ndakuatu kaꞌnu de ja na tuu inka kiuu.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Yun te ni ka jinkondee tee ka satniuu nuu barco yun ka nduku ndee de ja vi kunu yuꞌu de. Yun te ni ka jinkondee de ka nuneꞌe de barco luluu inee nuu barco kaꞌnu yun, te vi ka saꞌa ni de ja kaa tikanchu naꞌnu ka yun ka tnaa de ichi nuu barco kaꞌnu yun nagua ja ma vi kuni sava ka tee yun ja vi kunu yuꞌu de, ka ndakani ini de.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Su yun te ni jini Pablo, guaa ni kaxtnoꞌo de nuu tee kuu capitán vi nuu soldado, te jiñaꞌa de:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Yun te ni ka jaꞌnde soldado yun yoꞌo ndikin barco luluu yun, te ni ka siaa de, kuaꞌan maa jin ndute yun.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Te nuu ni kejaꞌa ja matuu, te ni xteku ña Pablo jin ndiꞌi de ja na vi kaa de xtaa, te jiñaꞌa de:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Te yun guaa jikantaꞌu san ja vi kaa ni nagua ja vi ndaniꞌi ndee ni, chi ni in ni ma vi junaa ―jiñaꞌa de.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Te nuu ni kaꞌan de tnoꞌo yun, te ni tnii de in xtaa, te ni ndakuantaꞌu de nuu ia Dios jin nuu ndiꞌi tee kuaꞌankuei yun, te ni taꞌu de ja ni jinkondee de jaa de.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Yun te nasaa san ni ka ndusii ini, te suni ni ka jaa san xtaa.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Te uu ciento uni xiko xaꞌun in san kuu ja ndiꞌi san nagua ka ñuꞌu san nuu barco yun.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Te nuu ni ndiꞌi ni ka jaa guaꞌa san vi ndee ni ka ndutu chii san, te ni ka tnaa de sava ka triu nuu mar ja na nduu ñama barco yun.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Te nuu ni tuu saꞌun, te ni ka jini san in nuu oo ñuꞌu yichi, su tu ni ka ndakuni tee ka satniuu nuu barco yun na ndenu kuu. Su chi ni ka jini de in nuu jinkituu yuꞌu ndute mar ja ñuꞌu kuaꞌa ñuti, te ni ka nduku ndee de ja vi ndeneꞌe jioo de barco yun nuu ja na kuu.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Te ni ka jaꞌnde de cadena ja ka nuꞌni kaa tikanchu yun, te ni kendoo nuu ndute mar yun. Te ni ka xtaya de yutnu ja ndeka ña naxa kiꞌin maa barco yun. Te ichi nuu barco yun ni ka ndakuꞌni de saꞌun manta nuu yutnu yun. Te ni jinkondee tachi ni chindaꞌa barco yun ja jika majintnaꞌa yuꞌu ndute mar yun.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Su tu ni kuu ndejioo, chi saa suaꞌa nuu ndanitnaꞌa uu yute nuu jika niꞌi ndute ni tnaa niꞌnu maa, guaa ni tnii niꞌnu kutui yun nuu oo kuaꞌa ñuti, guaa tu ni kandaa saꞌun kai. Te ichi yatai ni jinkondee jechi kueli ja niꞌi ndevaꞌa tee ña ndaꞌa ndute mar yun.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Yun te ni ka ndatnoꞌo tnaꞌa soldado yun ja vi kaꞌni de ndiꞌi tee ka oo vekaa, nagua ja ni in de ma kaku ja vi xtaa de ndute, te vi kunu yuꞌu de kiꞌinkuei de.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Su tu ni jandetu capitán yun, chi ni kuini de ja skaku niꞌnu de Pablo. Te ni tatnuni de ja tee kuu xtaa ndute, te na jinkondee xtnañuꞌu ka de na xtaa de ndute, te na vi ndejioo de nuu ñuꞌu yichi.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Te sava ka de na kiꞌinkuei de siki in tabla axi in pedasu maa barco yun. Te saa ni ka saꞌa san ja ni ka kaku ndiꞌi san, te ni ka ndejioo san nuu ñuꞌu yichi.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.