Atos 22

Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ―Tata ñani, vi konini ni vitna na kaꞌan san jin ndiꞌi ni ja jaꞌa maa san ―jiñaꞌa de.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Te nuu ni ka onini ñayiu yun ja saꞌan hebreo kaꞌan Pablo, te ni ka jasi yuꞌu ndiꞌi, te jiñaꞌa de:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Maa san, chi jandaa ja tee judio kuu san. Ni kaku san ñuu Tarso ja tnii Cilicia, su chi ni jaꞌnu san ñuu Jerusalén yaꞌa. Te ni skuaꞌa ña Gamaliel nuu ni kutuaꞌa san Ley nagua ni ka osaꞌa ndi nijaꞌnuo. Te ni onduku san ja skunkuu guaꞌa san nuu ia Dios jin ndee ini ndee anu san nagua ka saꞌa ndiꞌi maa ni vitna.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Chi ni osondikin san ñayiu ka kandija ichi Jesús, te ni ondanduku san de ja kaꞌni san de vi ni okakuiko san teyii vi ñasiꞌi ja ni otnaa san jin vekaa.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Te ka ñunaꞌa maa tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kuu nijaꞌnu nuu ñuo, chi maa de ni ka taa tutu ja kiꞌin nuu tnaꞌa kuikion ja ka oo Damasco, te kuaꞌan san ja majinkuaka san nani kuu ñayiu ka kandija Jesús ja junkuntnaꞌa jin san, te kakuiko san jin ja kiꞌinkuei vekaa nuu vi tniuyaꞌui jakueꞌe ka saꞌi.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Su yun te nuu ni kuyatni san kuaꞌan san Damasco ndee nuu sau nduu, te vi sanaa ni ni jionduu ña in ñuꞌu ja ni yeꞌe niꞌnu ndevaꞌa, ni kuun ichi andivi.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Te ni ndonso san ndee nuu ñuꞌu, te ni onini san in tnoꞌo ja kaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nau ja sondikin ndikin ña ron?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yun te jiñaꞌa san: “¿Na in kuu ni, vi Jitoꞌo san?” Te ni kaꞌan: “Maa rin kuu Jesús, ia ni jaꞌnu ñuu Nazaret, ia sondikin ndikin ron”, kachi ya.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Te ndiꞌi tee ka ndeka tnaꞌa jin san ni ka jini ndaa de ñuꞌu yun, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa de, su tnoꞌo ni kaꞌan ya jin san, chi tu ni ka jini de.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Te jiñaꞌa san: “Jitoꞌo san, ¿nagua kuu ja kuini ni ja saꞌa san?” Te ni kaꞌan Jitoꞌo Jesús: “Ndakoo te kuaꞌan ñuu Damasco. Yun oo in tee kaxtnoꞌo ndiꞌi nagua kuu ja kuini rin ja saꞌa ron”, kachi ya.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Su tu ni kuu ka kondiaꞌa san, chi ni ndesi nuu san ni saꞌa ñuꞌu ja ni yeꞌe niꞌnu ndevaꞌa nduchi nuu san. Yun te ni ka tnii tee ka ndeka tnaꞌa jin san ndaꞌa san, te ni ka junsiaꞌa ña de Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Te yun oo in tee nani Ananías, in tee guaꞌa ja skunkuu de Ley Moisés. Te ndiꞌi ñayiu judio ja ka oo ñuu yun ka kaꞌan ja tee guaꞌa kuu de.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Yun te ni jaa de ni jakoto ña de, te ni kuyatni de, te kachi de: “Ñani Saulo, nduu ndijin nduchi nuu ni”, ni kaꞌan de. Te vi nuu saa ni ndayeꞌe nduchi nuu san, te ni jini san de.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Te ni kaꞌan de: “Maa ia Dios ndee ndi yuao ni ndakaji ña jin ni, ja kuni ni nagua kuini ya ja saꞌa ni, vi kuni ni jin nduchi nuu ni Jesús, ia ndaa, vi konini ni tnoꞌo kaꞌan ya.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Te ndakani ni tnoꞌo ya nuu ndiꞌi ñayiu nagua ni jini ni vi nagua ni onini ni.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Te yun guaa vitna ma kokuu kuee ni. Ndakoo ni te kuandute ni, te kakantaꞌu ni jin sivi maa Jitoꞌo Jesús ja na ndasavii ya anu ni vi na kindee ya yika kuechi ni” kachi Ananías nuu san.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Te nuu ni ndajaa san Jerusalén, te ni jaꞌan san veñuꞌu ja ni ndakuatu san, te ni skuni ña ya.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ni jini san maa Jitoꞌo Jesús, te kachi ya nuu san: “Koo kama ron, te ndee ron nuu ñuu Jerusalén yaꞌa, chi ma vi konini ñayiu tnoꞌo kaꞌan ron ja ndakani ron tnoꞌo vaꞌa rin”.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Yun te jiñaꞌa san nuu Jesús: “Jitoꞌo san, ja ka naꞌa de ja maa san ni ojiondita taka veꞌe ii sinagoga, ni okakuiko san ñayiu ja ni otnaa san jin vekaa, vi ni okani san ñayiu ka kandija maa ni.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Te nuu ni ka jaꞌni de Esteban, tee ni okaxtnoꞌo tnoꞌo maa ni, vi suni yun nukuiin san, te vi ndiꞌi san ni ka ndatnoꞌo ja kuu de, chi vi ni ojito san saꞌun tee ni ka jaꞌni ña yun” jiñaꞌa san nuu ya.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Su yun te kachi ya: “Kuaꞌan, chi tetniuu jika ña rin kiꞌin ron nuu ñayiu sava ka tatatnoꞌo, ndakani ron tnoꞌo vaꞌa rin”, kachi ya nuu san ―jiñaꞌa Pablo.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Vi guaa ndee tnoꞌo yaꞌa ni ka, ni ka jandetu ñayiu ja ni ka onini. Su nuu ni kaꞌan Pablo ja jaꞌa ñayiu inka tatatnoꞌo, yun te ni ka kana jaa ñayiu, ka jiñaꞌi:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Te ja siun ka kana jai vi ka kaja ndee yui saꞌmai nuu ñuꞌu, te ka siaguai ñuyaka nuu tachi ja ka kiti ndevaꞌa ini.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Yun te ni tatnuni tee kuu nijaꞌnu yun ja na vi chiꞌi ña soldado yun jin Pablo ini cuartel yun. Te suni ni tatnuni de ja na vi kani ña soldado yun jin Pablo, nagua ja na ndaa yuꞌu de na kuechi tavi de ja ni ndontakuei vaa ñayiu siki de.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Su nuu ni ka juꞌni ña de jin yoꞌo ja vi kani ña de, te jiñaꞌa Pablo nuu tee kuu capitán nukuiin yun:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Te nuu ni onini capitán yun ja siun ni kaꞌan Pablo, te ni jaꞌan de ni kaxtnoꞌo de nuu tee kuu nijaꞌnu yun, te jiñaꞌa de:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Yun te ni jino tee kuu nijaꞌnu yun nuu oo Pablo, te jiñaꞌa de:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Yun te jiñaꞌa tee kuu nijaꞌnu yun:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Te ja siun jiñaꞌa Pablo, te ni ka kujioo ndiꞌi soldado ka kaꞌan ja vi kani ña jin de. Te vi suni ndee maa tee kuu nijaꞌnu yun, ni yuꞌu de nuu ni jini de ja seꞌe ñuu Roma kuu Pablo, chi masu vatuka kuu ja ni juꞌni de in seꞌe ñuu Roma.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Te inka kiuu ni kuini tee kuu nijaꞌnu yun ja kukanu ndaa ini de na jaꞌa kuu ja ni ndontakuei ñayiu judio yun siki Pablo, te ni ndajin de cadena ndikin Pablo. Te ni tatnuni de ja ni ka ndututu ndiꞌi tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kuu nijaꞌnu ja ka jaꞌnde kuechi ñayiu judio. Yun te ni keneꞌe de Pablo, te ni junsiaꞌa ña de nuu ndiꞌi tee ni ka ndututu yun.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.