Atos 22
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARA
1 ―Tata ñani, vi konini ni vitna na kaꞌan san jin ndiꞌi ni ja jaꞌa maa san ―jiñaꞌa de.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Te nuu ni ka onini ñayiu yun ja saꞌan hebreo kaꞌan Pablo, te ni ka jasi yuꞌu ndiꞌi, te jiñaꞌa de:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Maa san, chi jandaa ja tee judio kuu san. Ni kaku san ñuu Tarso ja tnii Cilicia, su chi ni jaꞌnu san ñuu Jerusalén yaꞌa. Te ni skuaꞌa ña Gamaliel nuu ni kutuaꞌa san Ley nagua ni ka osaꞌa ndi nijaꞌnuo. Te ni onduku san ja skunkuu guaꞌa san nuu ia Dios jin ndee ini ndee anu san nagua ka saꞌa ndiꞌi maa ni vitna.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Chi ni osondikin san ñayiu ka kandija ichi Jesús, te ni ondanduku san de ja kaꞌni san de vi ni okakuiko san teyii vi ñasiꞌi ja ni otnaa san jin vekaa.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Te ka ñunaꞌa maa tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kuu nijaꞌnu nuu ñuo, chi maa de ni ka taa tutu ja kiꞌin nuu tnaꞌa kuikion ja ka oo Damasco, te kuaꞌan san ja majinkuaka san nani kuu ñayiu ka kandija Jesús ja junkuntnaꞌa jin san, te kakuiko san jin ja kiꞌinkuei vekaa nuu vi tniuyaꞌui jakueꞌe ka saꞌi.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Su yun te nuu ni kuyatni san kuaꞌan san Damasco ndee nuu sau nduu, te vi sanaa ni ni jionduu ña in ñuꞌu ja ni yeꞌe niꞌnu ndevaꞌa, ni kuun ichi andivi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Te ni ndonso san ndee nuu ñuꞌu, te ni onini san in tnoꞌo ja kaꞌan: “Saulo, Saulo, ¿nau ja sondikin ndikin ña ron?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yun te jiñaꞌa san: “¿Na in kuu ni, vi Jitoꞌo san?” Te ni kaꞌan: “Maa rin kuu Jesús, ia ni jaꞌnu ñuu Nazaret, ia sondikin ndikin ron”, kachi ya.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Te ndiꞌi tee ka ndeka tnaꞌa jin san ni ka jini ndaa de ñuꞌu yun, te ni ka yuꞌu ndevaꞌa de, su tnoꞌo ni kaꞌan ya jin san, chi tu ni ka jini de.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Te jiñaꞌa san: “Jitoꞌo san, ¿nagua kuu ja kuini ni ja saꞌa san?” Te ni kaꞌan Jitoꞌo Jesús: “Ndakoo te kuaꞌan ñuu Damasco. Yun oo in tee kaxtnoꞌo ndiꞌi nagua kuu ja kuini rin ja saꞌa ron”, kachi ya.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Su tu ni kuu ka kondiaꞌa san, chi ni ndesi nuu san ni saꞌa ñuꞌu ja ni yeꞌe niꞌnu ndevaꞌa nduchi nuu san. Yun te ni ka tnii tee ka ndeka tnaꞌa jin san ndaꞌa san, te ni ka junsiaꞌa ña de Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Te yun oo in tee nani Ananías, in tee guaꞌa ja skunkuu de Ley Moisés. Te ndiꞌi ñayiu judio ja ka oo ñuu yun ka kaꞌan ja tee guaꞌa kuu de.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yun te ni jaa de ni jakoto ña de, te ni kuyatni de, te kachi de: “Ñani Saulo, nduu ndijin nduchi nuu ni”, ni kaꞌan de. Te vi nuu saa ni ndayeꞌe nduchi nuu san, te ni jini san de.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Te ni kaꞌan de: “Maa ia Dios ndee ndi yuao ni ndakaji ña jin ni, ja kuni ni nagua kuini ya ja saꞌa ni, vi kuni ni jin nduchi nuu ni Jesús, ia ndaa, vi konini ni tnoꞌo kaꞌan ya.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Te ndakani ni tnoꞌo ya nuu ndiꞌi ñayiu nagua ni jini ni vi nagua ni onini ni.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Te yun guaa vitna ma kokuu kuee ni. Ndakoo ni te kuandute ni, te kakantaꞌu ni jin sivi maa Jitoꞌo Jesús ja na ndasavii ya anu ni vi na kindee ya yika kuechi ni” kachi Ananías nuu san.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ’Te nuu ni ndajaa san Jerusalén, te ni jaꞌan san veñuꞌu ja ni ndakuatu san, te ni skuni ña ya.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ni jini san maa Jitoꞌo Jesús, te kachi ya nuu san: “Koo kama ron, te ndee ron nuu ñuu Jerusalén yaꞌa, chi ma vi konini ñayiu tnoꞌo kaꞌan ron ja ndakani ron tnoꞌo vaꞌa rin”.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Yun te jiñaꞌa san nuu Jesús: “Jitoꞌo san, ja ka naꞌa de ja maa san ni ojiondita taka veꞌe ii sinagoga, ni okakuiko san ñayiu ja ni otnaa san jin vekaa, vi ni okani san ñayiu ka kandija maa ni.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Te nuu ni ka jaꞌni de Esteban, tee ni okaxtnoꞌo tnoꞌo maa ni, vi suni yun nukuiin san, te vi ndiꞌi san ni ka ndatnoꞌo ja kuu de, chi vi ni ojito san saꞌun tee ni ka jaꞌni ña yun” jiñaꞌa san nuu ya.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Su yun te kachi ya: “Kuaꞌan, chi tetniuu jika ña rin kiꞌin ron nuu ñayiu sava ka tatatnoꞌo, ndakani ron tnoꞌo vaꞌa rin”, kachi ya nuu san ―jiñaꞌa Pablo.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Vi guaa ndee tnoꞌo yaꞌa ni ka, ni ka jandetu ñayiu ja ni ka onini. Su nuu ni kaꞌan Pablo ja jaꞌa ñayiu inka tatatnoꞌo, yun te ni ka kana jaa ñayiu, ka jiñaꞌi:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Te ja siun ka kana jai vi ka kaja ndee yui saꞌmai nuu ñuꞌu, te ka siaguai ñuyaka nuu tachi ja ka kiti ndevaꞌa ini.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Yun te ni tatnuni tee kuu nijaꞌnu yun ja na vi chiꞌi ña soldado yun jin Pablo ini cuartel yun. Te suni ni tatnuni de ja na vi kani ña soldado yun jin Pablo, nagua ja na ndaa yuꞌu de na kuechi tavi de ja ni ndontakuei vaa ñayiu siki de.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Su nuu ni ka juꞌni ña de jin yoꞌo ja vi kani ña de, te jiñaꞌa Pablo nuu tee kuu capitán nukuiin yun:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Te nuu ni onini capitán yun ja siun ni kaꞌan Pablo, te ni jaꞌan de ni kaxtnoꞌo de nuu tee kuu nijaꞌnu yun, te jiñaꞌa de:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Yun te ni jino tee kuu nijaꞌnu yun nuu oo Pablo, te jiñaꞌa de:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Yun te jiñaꞌa tee kuu nijaꞌnu yun:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Te ja siun jiñaꞌa Pablo, te ni ka kujioo ndiꞌi soldado ka kaꞌan ja vi kani ña jin de. Te vi suni ndee maa tee kuu nijaꞌnu yun, ni yuꞌu de nuu ni jini de ja seꞌe ñuu Roma kuu Pablo, chi masu vatuka kuu ja ni juꞌni de in seꞌe ñuu Roma.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Te inka kiuu ni kuini tee kuu nijaꞌnu yun ja kukanu ndaa ini de na jaꞌa kuu ja ni ndontakuei ñayiu judio yun siki Pablo, te ni ndajin de cadena ndikin Pablo. Te ni tatnuni de ja ni ka ndututu ndiꞌi tee ka kuu nijaꞌnu nuu sutu vi tee ka kuu nijaꞌnu ja ka jaꞌnde kuechi ñayiu judio. Yun te ni keneꞌe de Pablo, te ni junsiaꞌa ña de nuu ndiꞌi tee ni ka ndututu yun.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.