Atos 20
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH
1 Nuu ni ndiꞌi ja ni ka saꞌa niꞌi ka saꞌa ioo ñayiu yun, te ni ndaxtutu Pablo ñayiu ka skuaꞌa, te ni xteku ña de naxa vi koi, te ni ka ndakanu niꞌnu tnaꞌa de nuu ni ka ndakuantaꞌu nuu tnaꞌa de, te kuaꞌan Pablo Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Te ni jikanuu de nii ñuu kueli yun, xteku de ñayiu ka skuaꞌa jin kuaꞌa tnoꞌo naxa vi koi nuu ia Dios, te ni kenta de ndee Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Te yun ni oo de uni yoo, te vi ja ni jino de ja tnii de in barco ja noꞌo de ñuu Siria, te ni niꞌi tnoꞌo de ja ka skaꞌan tnaꞌa tee judio ja vi kondee ña de, te vi kaꞌni ña jin de ichi kuanoꞌo de. Te yun guaa ni ndajiokuiin tuku de ja ni ndayaꞌa de ichi Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Te ni ka chitu tnaꞌa Pablo, ni ka jika de jin sava tee, ndee ni kentakuei de Asia. Te sivi tee yaꞌa ka kuu Sópater tee ñuu Berea, vi Aristarco vi Segundo tee ñuu Tesalónica, vi Gayo tee ñuu Derbe, vi Timoteo, vi tee Asia ja ka kuu Tíquico vi Trófimo.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Te ñani yaꞌa ka kuu tee ni ka kakoxnoꞌo nuu san kuaꞌankuei de ñuu Troas, te yun ni ka ondetu ña de.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Te sein ja ni ka ndoo san, chi ndee nuu ni yaꞌa viko kiuu ka jaa ñayiu judio xtaa vixin ja tu na levadura yiꞌi, saa ni kekuei san ñuu Filipo ja ni ka tnii san in barco kuaꞌankuei san. Te nuu uꞌun kiuu saa ni kentakuei san ñuu Troas. Yun ni ka ndanitnaꞌa san jin tee ka yoxnoꞌo yun. Te ni ka oo san uja kiuu ñuu yun.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Te kiuu xtnañuꞌu ja ndakiꞌin semana, ni ka ndututu ñayiu ka skuaꞌa ja vi kaa san xtaa vixin nuu ka ndakaꞌan san nagua ni saꞌa Jesús. Te ni kaxtnoꞌo Pablo tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ñayiu ni ka ndututu yun, chi inka kiuu tnee, te ndekuei san noꞌokuei san, guaa vi ndee sau ñuu ni kaꞌan de.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Te ka oo kuaꞌa lámpara veꞌe ndee sukun nuu ni ka ndututu san yun.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Te in suchi kuechi nani Eutico ni jinkoi yuꞌu ventana nini, te ni kuitai jin ñuaꞌna ja siun ni kuu kani ndevaꞌa kaꞌan Pablo. Te ni kitnaꞌa nui ni kixin ndei, te ni yai makei ndee veꞌe kuu uni, te ni kanakaui ndee nuu ñuꞌu, te vi ja ni jiꞌi nuu ni ka ndaneꞌe ña ñayiu.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Yun te ni nuu Pablo, te ni junkuindei de siki suchi yun, te ni ndakanu ndee ña de jin, te jiñaꞌa de:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Yun te ni ndajiokuiin tuku Pablo ni ndaa de, te ni jaꞌnde de xtaa vixin ni ka jaa san jin ndiꞌi ñayiu ka oo jin san yun. Te nuu ni ndiꞌi ni ka jaa san, te kani kuiti ni kaꞌan de tnoꞌo Jesús vi guaa ndee nuu ni tuu, te saa kuaꞌankuei san.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Te ni ka ndakuakai suchi kuechi yun kuanoꞌokuei jin veꞌi, te ka kusii ndevaꞌa ini ja teku suchi yun.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Yun te ni ka kakoxnoꞌo san ni ka tnii san in barco, te kuaꞌankuei san ñuu Asón ja mavinukuaka san Pablo, chi ni kuini maa de ja kaka jaꞌa de ndee ñuu yun.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Te nuu ni ka nukuntnaꞌa san jin de ñuu Asón yun, te ni ka tnii san in barco jin de, te mandikuei san ñuu Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Te ni ndekuei tuku san ñuu yun, te inka kiuu ni ka ndayaꞌa yatni san ñuu nani Quío, te inka kiuu ni ka ndayaꞌa san ndee Samos. Te yun ni ka ndatatu san ñuu nani Trogilio. Te inka kiuu saa ni ndentakuei san ñuu Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Chi ni kuini Pablo ja yaꞌa jioo de ñuu Éfeso ja tnii Asia ja ma junkuiin de ñuu yun, chi ñuꞌu ini de ja koo de maa Jerusalén kiuu viko Pentecostés, nuu ja na kuu ñama de.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Su nuu ni oo Pablo ñuu Mileto, te ni kana de tee ka kuu nijaꞌnu ka yindaꞌa ñayiu ka skuaꞌa ñuu Éfeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Te nuu ni jinokuei tee yun nuu Pablo, te jiñaꞌa de:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 naxa ni ojinokuechi san nuu Jitoꞌo Jesús vi naxa ni osaꞌa ndaꞌu san maa san. Te tu ni okuu teyii san. Te jin kuaꞌa tenuu san ni oskunaa san nuu ni otnaꞌa san tnundoꞌo, ja ni ka osaꞌa ña ñayiu judio nuu ni ondontakuei de siki san.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Su tu ni oyuꞌu san, chi ni okaxtnoꞌo san tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ndiꞌi maa ni ja kuu in javaꞌa in in maa ni. Ni okaxtnoꞌo san nuu ni ka ondututu kuaꞌa ñayiu, vi saa ni veꞌe in in maa ni.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ni okaxtnoꞌo san nuu ñayiu judio vi nuu ñayiu sava ka tatatnoꞌo ja na vi ndatnaꞌu ini jin yika kuechi, te na kiukuei ichi ia Dios, te na vi kandijai Jitoꞌo Jesukristu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Te vitna ja ñuꞌu ichi san ja kuanoꞌo san Jerusalén, chi saa tatnuni maa Espíritu ia Dios. Su ni tu jini san naxa kaa ja ndoꞌo san yun.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Maintnoꞌo ja jini san kuu ja kaꞌan Espíritu ia Dios ja ndiꞌi ñuu nuu jaꞌan san, te ja ndetu ña vekaa vi kuaꞌa tnundoꞌo.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Su vini tu ndiꞌni saꞌun san nagua kuu ja ndaꞌu ja teku san ja kokuu jin maa san, chi ja kuini san kuu ja skenta sii ini san kaxtnoꞌo san nuu ñayiu, vi skunkuu guaꞌa san tniuu ni taa Jitoꞌo Jesús ja ndakani san tnoꞌo vaꞌa maa ya ja kaꞌan ndaꞌu kaꞌan kee ña ia Dios jion.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ’Te vitna guaa ja jini guaꞌa san ja ni in maa ni xiin nuu ni kaxtnoꞌo san tnoꞌo naxa tatnuni ia Dios, ma vi ndakuni ka ña ni.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Te yun guaa yaꞌa vi kuni maa ni kiuu vitna ja ma kotavi kuechi san ja jaꞌa ni in ni nuu ja tu ni ka kandija maa ni.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Chi tu ni tayuꞌu tnoꞌo san, te ndiꞌi ni ndakani ndaa san nagua kuini maa ia Dios ja saꞌa ya jion.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Te yun guaa vi koto vaꞌa ni maa ni, vi suni ndiꞌi ñayiu ka skuaꞌa ja ka kui na kuinio ndikachi vi koto vaꞌa ni. Chi Espíritu ia Dios ni taa tniuu yaꞌa ja vi kokuu ni na kuinio tee jito ndikachi ja vi kokoto ni ñayiu ka skuaꞌa ja ni ndakuaan ya jin niñi ya.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Chi ja jini san ja yata kee san kiꞌin san, te kikuei tee kueꞌe nuu ka oo ni ja vi xndaꞌu ña de. Chi ka kuu de na kuinio vaꞌu lobo xeen ndevaꞌa ja vi kaa ti ndikachi.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Te vi neꞌu maa ni vi kejaꞌa tee vi xndaꞌu ñayiu ka kandija ja vi kaxtnoꞌo de ninoꞌo tnoꞌo tnoꞌo, nagua ja vi kata ndikin ña ñayiu yun jin de.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Te yun guaa vi koto ni maa ni ja ma vi junkuei ni nuu jakueꞌe. Te vi kondakaꞌan ni ja uni kuia, vi nduu vi ñuu, ni tu ni junkuiin san ja ni oxteku ña san vi ni ondaꞌi san ja jaꞌa in in ni.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’Te vitna, vi ñani, jikantaꞌu san nuu ia Dios ja na kaꞌan ndaꞌu kaꞌan kee ña ya jin tnoꞌo ni ka kutaꞌuo nuu ya. Chi jin jakaꞌnu maa ya, te vi jinkuiꞌnu guaꞌa ini ni ja vi koyutnu ni nuu ya, te taa ya in nuu vi koo ni jin ndiꞌi ñayiu ni ka nduvii jin yika kuechi.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Vi ni tu ni jioꞌo san xuꞌun plata ni oro ni in saꞌun ñayiu.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Chi ka jini guaꞌa maa ni ja ni satniuu san jin ndaꞌa san, te ni niꞌi san taka ja jaꞌni ña jin san vi ja jaꞌni ña jin ñayiu ni ka oo jin san.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Te jin ndiꞌi tniuu ni saꞌa san kaxtnoꞌo san ja kanuu ja satniuo. Te saa saa kuu chituo ñayiu nagua jaꞌni ña jin. Te vi kondakaꞌan ni tnoꞌo ni kaꞌan Jitoꞌo Jesús nuu jiñaꞌa ya: “Na taꞌu na ndetu ñayiu nuu jini mani inka ñayiu masu nuu kutaꞌu mai” ―jiñaꞌa Pablo.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Te vi nuu ni ndiꞌi ni kaꞌan de tnoꞌo yun, te ni ka junkuiin jiti de ja ni ka ndakuatu de jin ndiꞌi ñani ka oo jin de yun.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Yun te ndiꞌi de ni ka ndaꞌi ndevaꞌa. Te ni ka ndakanu niꞌnu de Pablo vi ni ka chitu de nuu de.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ni ka kusuchi ndevaꞌa ini de ja siun ni kaꞌan Pablo ja ma vi ndakuni ka ña de. Yun te ni ka junsiaꞌa ña de nuu ni ka tnii san jin Pablo in barco ja kuanoꞌokuei san.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.