Atos 16
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs NTLH
1 Yun te saa ni jinokuei Pablo vi Silas ñuu Derbe vi Listra, te yun ni ka jinkuntnaꞌa de jin in tee skuaꞌa nani Timoteo, seꞌe in ñaꞌa judio ja kandija, su yua de, chi tee inka tatatnoꞌo kuu de.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Te ñani ka skuaꞌa ja ka oo ñuu Listra vi ñuu Iconio ka kaꞌan ja tee guaꞌa kuu Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Te ni kuini Pablo ja kiꞌinkuei de jin Timoteo, guaa ni chitnuni de nuu yiki kuñu Timoteo, nagua ja ma vi kiti ini ñayiu judio ka oo ñuu yun, chi ndiꞌi de ka jini ja in tee inka tatatnoꞌo kuu yua Timoteo.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Te ndiꞌi ñuu nuu ni ka yaꞌa de, ni ka ndakani de tnoꞌo ni ka skuiso siki ña tee ni chitniuu ña Jesús vi tee ka kuu nijaꞌnu ka oo Jerusalén ja vi skunkuu ñayiu ka skuaꞌa.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Te yun guaa ni ka jinkuiin yutnu kai jin tnoꞌo ka kandijai, te in kiuu in kiuu ni ka kaya kuaꞌa ka ñayiu ka skuaꞌa yun.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Yun te ni ka yaꞌa de kuaꞌankuei de, su tu ni jandetu Espíritu ia Dios ja vi kaxtnoꞌo de tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ñayiu ka oo ñuu tnii Asia. Te yun guaa ni ka yaꞌa de ñuu tnii Frigia vi Galacia.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Te nuu ni kentakuei de yuꞌu ñuu Misia, te ni ka ndakani ini de ja kiꞌinkuei de Bitinia, su tu ni jandetu Espíritu ia Jesús.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Te ni ka yaꞌa de Misia, te ni ka ndenuu de ñuu Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Te nuu jakuaa ni skuni ña in tee Macedonia jin Pablo ja nukuiin de jikantaꞌu de:
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Te vi nuu ni skuni ña jani yun jin Pablo, te ni ka nduku ndee maa san ja kuu san Lucas ja kiꞌinkuei san jin Pablo Macedonia, chi jandaa ja Dios kana ña ja vi kaxtnoꞌo san tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ñayiu ñuu yun.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Yun te ni ka tnii san in barco ñuu Troas ja kuaꞌan ndaa ñuu Samotracia, te inka kiuu ni jinokuei san ñuu Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Yun te ni jaꞌankuei san Filipo ja tnii Macedonia ja kuu in ñuu kanuu ja ni ka junkoo ñayiu Roma. Te yun ni ka oo san ndee saa kiuu.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Te in kiuu ndatatu ni ndekuei san yeꞌe ñuu yun, te ni kentakuei san in yuꞌu yute nuu ni ka ndakani ini san ja yun ka ndakuatu ñayiu. Te yun ni ka junkoo san, te ni ka kaxtnoꞌo san tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ñayiu siꞌi ni ka kututu yun.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Yun te in ñasiꞌi nani Lidia, ñaꞌa xiko saꞌun kuaꞌa vii ja ndee yaꞌu ndevaꞌa, in ñaꞌa ñuu Tiatira, ñaꞌa chiñuꞌu ia Dios, nini ña tnoꞌo kaꞌan Pablo, te ni june Jitoꞌo ini anu ña ja ni kandija ña tnoꞌo kaꞌan de.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Te ni ka jandute ndiꞌi ña jin ñayiu veꞌe ña. Yun te ni kaꞌan ña ña, te kachi ña:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Te in jichi kuaꞌankuei san ja vi ndakuatu san, te ni ka junkuntnaꞌa san jin in suchi siꞌi kuechi ja ñuꞌu ña espíritu ja jitotnuni, te jinokuechi nuu lamui ja jiñaꞌa kuaꞌi xuꞌun ja jitotnuni yun.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Te suchi yaꞌa ndikin ñai jin ndiꞌi san ja kuaꞌankuei san jin Pablo, te kana jai yata nuu kuaꞌankuei san, te kachi:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Te vi siaꞌa ni ni oo saꞌi kuaꞌa kiuu, vi guaa ndee ni kuxii ini Pablo, te ni jiokuiin de, te jiñaꞌa de nuu espíritu ñuꞌu ña jin:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Su ni ka jini lamu suchi yun ja tu ka nagua vi kondetu de nui ja vi niꞌi de xuꞌun ja jaꞌa suchi yun, te ni ka kakuiko de Pablo vi Silas, te ni ka junsiaꞌa ña de nuu yaꞌu kaꞌnu, nuu ka oo tee ka netniuu yun.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Te ni ka junsiaꞌa ña de nuu tee yun ja vi kaꞌnde de kuechi, te ka jiñaꞌa de:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Te ka kaxtnoꞌo de ja vi saꞌo nagua ka saꞌa maa de, te masu vatuka kuu, chi oo ii nuu ley mao ja vi saꞌo, chi ñayiu Roma ka kuo ―ka jiñaꞌa de.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Yun te ni ndontakuei ndiꞌi ñayiu siki Pablo vi Silas. Te ni ka ndata tee ka jaꞌnde kuechi yun saꞌun nduu de, te ni ka tatnuni de ja in yutnu xii na vi kani ña jin nduu de.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Te nuu ni ndiꞌi ni ka kani ndevaꞌa ña jin de, te ni ka chiꞌi ña de vekaa, te ni ka tatnuni de nuu tee jito vekaa yun ja na tavaꞌa guaꞌa ña de.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Te nuu ni jini tee jito yun ja siun ni ka tatnuni de, te ni chiꞌi ña de ndee nuu kunu ka ini vekaa yun. Te yun ni saꞌa kutu de siꞌin Pablo vi Silas jin in vitu kaꞌnu, te ndiyau tnu nuu ka yiꞌi siꞌin de.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Su nuu sau ñuu, te ka ndakuatu Pablo jin Silas vi ka jita de yaa nuu ia Dios, te ndiꞌi tee ka yiꞌi vekaa yun ni ka onini de.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Yun te vi sanaa ni, ni kii in ñutnaa guaguaꞌa, te ni kisi ninii ini vekaa yun. Te vi ore saa ni ka ndanune ndiꞌi yeꞌe vekaa, te ni ka ndajin cadena ka ndikin ndiꞌi tee ka yiꞌi vekaa yun.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Te nuu ni ndoto tee jito vekaa yun, te ni jini de ja nune yeꞌe vekaa yun, te ni keneꞌe de in yuchi kani, ja ndakaꞌni de maa de, chi ni ndakani ini de ja ni ndiꞌi tee ka yiꞌi vekaa yun ni ka yagua.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Su yun te ni kana jaa Pablo, te jiñaꞌa de:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Yun te ni jikan tee jito vekaa yun ja ni ka xnuu ñuꞌu, te vi jino ndaa de ni kiuu de, te vi suaꞌa niꞌi de ja yuꞌu de, te ni jinkindei de ndee nuu ñuꞌu nuu jaꞌa Pablo vi Silas.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Yun te ni keneꞌe ña de vekaa yun, te ni jikan tnoꞌo ña de:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Yun te ka jiñaꞌa de:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Te ni ka kaxtnoꞌo de tnoꞌo vaꞌa Jitoꞌo nuu de vi nuu ndiꞌi ñayiu ka oo veꞌe de.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Te vi ore saa nuu jakuaa yun, ni ndakate tee jito vekaa yun nuu ni ka tuji Pablo jin Silas. Yun te vi nuu saa, ni ka jandute de jin ndiꞌi ñayiu veꞌe de.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Yun te ni ndakuaka de Pablo jin Silas veꞌe de, te ni juntaa ña de nuu mesa, te ni jiñaꞌa de ja ni ka jaa de. Te maa de vi ndiꞌi ñayiu veꞌe de ni ka kusii ndevaꞌa ini de ja ni ka kandija de ia Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Te nuu ni tuu ndii inka kiuu, te ni ka tetniuu tee ka jaꞌnde kuechi yun ndajaꞌa de ja ka jiñaꞌa de:
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Yun te ni kaxtnoꞌo tee jito vekaa yun nuu Pablo, te jiñaꞌa de:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Su yun te jiñaꞌa Pablo nuu ndajaꞌa yun:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Yun te ni ka ndakani ndajaꞌa yun nuu tee ka jaꞌnde kuechi yun ja siun jiñaꞌa Pablo. Te ni ka yuꞌu de nuu ni ka jini de ja seꞌe ñayiu Roma ka kuu Pablo jin Silas.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Yun te ni jaꞌankuei tee ka jaꞌnde kuechi yun, te ni ka ndakantaꞌu de nuu Pablo vi Silas, te ni ka keneꞌe ña de vekaa yun, te ni ka kaꞌan ndaꞌu de jin tee yun ja na ndekuei de ñuu yun.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Yun te nuu ni kekuei de vekaa yun, te ni jaꞌankuei de veꞌe Lidia. Te nuu ni ka jini de ñayiu ka skuaꞌa, te ni ka ndakuñaꞌa de tnoꞌo ndee ini, te kuaꞌankuei de.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.