Atos 10
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs VC
1 Ni oo in tee ni onani Cornelio ñuu kaꞌnu Cesarea ja kuu de capitán, tatnuni de nuu in ciento soldado ka xnani “Italiano”.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Te in tee guaꞌa kuu de, chi yuꞌu niꞌnu de ia Dios, te ndiꞌi de jin ñayiu veꞌe de ka chiñuꞌu de ya, vi kuaꞌa ja ni oskutaꞌu de ñayiu judio ja ka kuu ndaꞌu, vi ndi kiuu ndakuatu de nuu ia Dios.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Te in kiuu ndee nuu ka uni jañini ni skuni ndaa ña in ia jinokuechi nuu Dios ja ni jino ya nuu oo de, te jiñaꞌa ya:
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Te vi ja nunuu ni ondiaꞌa ña de, te vi yuyuꞌu anu de, te ni jikan tnoꞌo ña de:
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Te tetniuu tee na kiꞌinkuei vitna ñuu Jope na vi junkuaka de Simón, tee suni nani de Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Oo de veꞌe inka Simón, in tee xteꞌi ñii ja oo veꞌe de yatni yuꞌu ndute mar. Te tee yun kuu ja kaꞌan nagua kuu ja saꞌa ron ―jiñaꞌa ya.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Yun te yata kuanoꞌo ia jinokuechi nuu Dios ja ni kaꞌan ya jin Cornelio, te ni kana de uu tee ka jinokuechi nuu de vi in soldado ja jito ña jin de ja suni chiñuꞌu de ia Dios.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Te ni ndakani de ndiꞌi nagua ni jini de, te ni tetniuu ña de kuaꞌankuei tee yun ñuu Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Te kiuu tnee suaꞌa ka ñuꞌu ichi tee yun kuaꞌankuei de, te vi ja ni ka kuyatni de ñuu yun, te ni kaa Pedro ndee siki veꞌe ni ndakuatu de nuu ia Dios ndee nuu ka uxi uu nduu.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Te ni kaꞌan de ja kaxeꞌin de, chi kokin ndevaꞌa de, su vi nini ka savaꞌa ja kaa de, te ni ndakuatu de, te ni skuni ña ia Dios jin de.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ni jini de ja nune andivi, te yun makuun na kuinio in saꞌun kuijin kaꞌnu nuꞌni ndii kuun nuu makuun ichi nuu ñuꞌu.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Te nuu saꞌun yun ka ñuꞌu ndinuu nuu kiti ja ka oo kuun ndaꞌa vi kiti ñuu chii nuu ñuꞌu vi kiti ndagua.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Te ni onini de in tnoꞌo ni kaꞌan:
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Yun te jiñaꞌa Pedro:
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Te ni kaꞌan tuku tnoꞌo yun ja kuu uu, te jiñaꞌa:
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Te saa ni kuu uni jichi, te mandaa saꞌun kaꞌnu yun kuanoꞌo andivi.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Te vi nini ndakani ini Pedro naxa kei ja siun ni skuni ña jin de, te ni jinokuei tee ni tetniuu Cornelio yeꞌe yun, chi ja ni ka jikan tnoꞌo de ja yun oo veꞌe Simón.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Te ni ka kana de ka jikan tnoꞌo de:
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Te vi nini ndakani ini Pedro ja jaꞌa ja ni skuni ña ia Dios, te ni kaꞌan Espíritu ya:
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ndakoo, mandee, te ma ndakani ini ron ja kiꞌin ron jin de, chi maa rin ni tetniuu de ja vajikuei de ―jiñaꞌa ya.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Yun te ni ndakoo Pedro, te mandee de kuaꞌan de, te ni jino de nuu ka oo tee ni tetniuu Cornelio, te jiñaꞌa de:
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Yun te ka jiñaꞌa tee yun:
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Yun te ni kaꞌan ña Pedro, te ni kiukuei tee mavijinkuaka ña yun veꞌe nuu oo de. Te ni jiñaꞌa de nuu ni ka ndoo tee yun. Te inka kiuu tnee suaꞌa, te kuaꞌankuei de jin Pedro vi suni ka ndikin ña ndee saa tee ka skuaꞌa ja ka oo ñuu Jope jin de.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Te inka kiuu tnee saa ni kentakuei de ñuu Cesarea. Te Cornelio, chi vi ja ndetu tuaꞌa ña de, ni ndaxtutu de ndiꞌi tnaꞌa de vi ñayiu ka jini tnaꞌa guaꞌa ka jin de, ka oo veꞌe de ja ka ndetui Pedro.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te nuu ni jino Pedro veꞌe yun, te ni kee Cornelio, te ni junkuiin jiti de nuu jaꞌa Pedro ja chiñuꞌu ña de.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Su ni ndoneꞌe ña Pedro, te jiñaꞌa de:
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Te vi nini ka ndatnoꞌo de, te ni kiuu de veꞌe yun, te ni jini de ja ka otutu kuaꞌa ñayiu.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Te ni kaꞌan de:
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Te yun guaa vini ka kaꞌan tee yaꞌa ja kii san, te vaji ni san, ni in tnoꞌo tu ni kaꞌan san. Te yun guaa jikan tnoꞌo ña san, ¿nau ja ni ka kana ña ni jin san? ―jiñaꞌa de.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Yun te jiñaꞌa Cornelio:
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Te kachi ya: “Cornelio, ni jini ia Dios ja ndakuatu ron, te ni ndakaꞌan ya ja saꞌa ron ja skutaꞌu ron ñayiu ka kundaꞌu.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Te yun guaa tetniuu tee na kiꞌinkuei ñuu Jope na vi jinkuaka de Simón ja suni nani de Pedro, oo de veꞌe inka Simón, tee xteꞌi ñii, yatni yuꞌu ndute mar. Te nuu na kee de, te maa de guaa kaꞌan nuu ron” kachi ya.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Te yun guaa vini ni tetniuu san tee ni ka jakuaka ña jin ni, te ni saꞌa ni in jandiuxi ja vaji ni. Te vitna yaꞌa ka otutu ndiꞌi san nuu ia Dios ja vi konini san ndiꞌi nagua ni tatnuni ya ja kaꞌan ni ―jiñaꞌa de.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Yun te ni jinkondee Pedro ni kaꞌan de, te jiñaꞌa de:
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Chi ñayiu ndiꞌi ni tatatnoꞌo junkuaan ini ya nuu ja ka yuꞌu niꞌnui ya vi ka saꞌa ndai.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ni tetniuu ia Dios tnoꞌo ya nuu ñayiu Israel nuu ni kaxtnoꞌo ya tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ñayiu yun ja na vi koo mani jin maꞌñu sagua ya, te maa ya kuu Jitoꞌo ndiꞌo.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Te ja ka jini guaꞌa maa ni nagua ni kuu nuu ni kii Juan ni kaxtnoꞌo de ja nini kuu ja vi kuandute ñayiu. Te yatai yun ni jinkondee Jesús ñuu Galilea vi nii ñuu Judea ni kaxtnoꞌo ya.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Te ka jini ni naxa ni jiñaꞌa ia Dios Espíritu ya vi tniuu kaꞌnu nuu Jesús, ia ni jaꞌnu ñuu Nazaret, te ni saꞌa ya kuaꞌa javaꞌa, chi Dios ni oo jin ya. Te ni ndasaꞌa ya ñayiu ni ka okuꞌu kueꞌe ñuꞌu ña tachi.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Te sein ka kuu tee ni ka jini ndiꞌi ja ni saꞌa Jesús nuu ñuu Judea vi Jerusalén. Te suu ya ni ka jaꞌni ñayiu nuu ni ka jatakaa ñai in yika yutnu cruz.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Te suu ia yaꞌa ni ndoneꞌe Dios nuu uni kiuu, te ni saꞌa ya ja ni ndatuu ia yaꞌa nuu ndiꞌi san,
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 masu nuu ndiꞌi ñayiu ñuu, chi nani nuu sein ja ni ndakaji ña ia Dios ama ka ja ka kuu san testiu. Te sein ka kuu ja ni ka jaa vi ni ka jiꞌi jin ya nuu ni ndateku ya neꞌu ndiyi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Te ni tatnuni ya ja vi kaxtnoꞌo san nuu ñayiu, te vi ndakani san ja suu ya kuu ia ni jani Dios ja kaꞌnde ya kuechi ñayiu teku vi ñayiu ni jiꞌi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Te suu siki ia yaꞌa ni ka kaꞌan ndiꞌi tee ni ka ndakani tnoꞌo ia Dios ndee janaꞌa nuu ni ka kachi de ja ndiꞌi ñayiu ka kandija ya vi niꞌi ja kuakaꞌnu ini ia Dios yika kuechi jin maꞌñu sagua sivi ia yaꞌa ―jiñaꞌa Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Te vi nini kaꞌan Pedro tnoꞌo yaꞌa, te ni kee Espíritu ia Dios ini anu ndiꞌi ñayiu ka nini tnoꞌo kaxtnoꞌo de yun.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini tee ka kuu judio ka kandija tnoꞌo Jesús ja ka ndeka tnaꞌa jin Pedro, ja suni vi ndee nuu ñayiu inka tatatnoꞌo ni jino Espíritu ia Dios ja ni ka kutaꞌui.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Chi ka nini de ja vi sanaa ni ka kaꞌan ñayiu yun siin siin nuu saꞌan vi ka chiñuꞌu ndevaꞌi ia Dios.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Yun te ni kaꞌan Pedro:
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Te ni tatnuni de ja vi skuandute ña jin sivi Jitoꞌo Jesús. Yun te ni ka jikan taꞌu ñayiu yun ja kendoo de ndee saa ka kiuu.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.