Atos 10
Tutu ii - Kaꞌan ia Dios nuu ndiꞌi ñayiu (XTN) vs ARIB
1 Ni oo in tee ni onani Cornelio ñuu kaꞌnu Cesarea ja kuu de capitán, tatnuni de nuu in ciento soldado ka xnani “Italiano”.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Te in tee guaꞌa kuu de, chi yuꞌu niꞌnu de ia Dios, te ndiꞌi de jin ñayiu veꞌe de ka chiñuꞌu de ya, vi kuaꞌa ja ni oskutaꞌu de ñayiu judio ja ka kuu ndaꞌu, vi ndi kiuu ndakuatu de nuu ia Dios.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Te in kiuu ndee nuu ka uni jañini ni skuni ndaa ña in ia jinokuechi nuu Dios ja ni jino ya nuu oo de, te jiñaꞌa ya:
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Te vi ja nunuu ni ondiaꞌa ña de, te vi yuyuꞌu anu de, te ni jikan tnoꞌo ña de:
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Te tetniuu tee na kiꞌinkuei vitna ñuu Jope na vi junkuaka de Simón, tee suni nani de Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Oo de veꞌe inka Simón, in tee xteꞌi ñii ja oo veꞌe de yatni yuꞌu ndute mar. Te tee yun kuu ja kaꞌan nagua kuu ja saꞌa ron ―jiñaꞌa ya.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Yun te yata kuanoꞌo ia jinokuechi nuu Dios ja ni kaꞌan ya jin Cornelio, te ni kana de uu tee ka jinokuechi nuu de vi in soldado ja jito ña jin de ja suni chiñuꞌu de ia Dios.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Te ni ndakani de ndiꞌi nagua ni jini de, te ni tetniuu ña de kuaꞌankuei tee yun ñuu Jope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Te kiuu tnee suaꞌa ka ñuꞌu ichi tee yun kuaꞌankuei de, te vi ja ni ka kuyatni de ñuu yun, te ni kaa Pedro ndee siki veꞌe ni ndakuatu de nuu ia Dios ndee nuu ka uxi uu nduu.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Te ni kaꞌan de ja kaxeꞌin de, chi kokin ndevaꞌa de, su vi nini ka savaꞌa ja kaa de, te ni ndakuatu de, te ni skuni ña ia Dios jin de.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ni jini de ja nune andivi, te yun makuun na kuinio in saꞌun kuijin kaꞌnu nuꞌni ndii kuun nuu makuun ichi nuu ñuꞌu.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Te nuu saꞌun yun ka ñuꞌu ndinuu nuu kiti ja ka oo kuun ndaꞌa vi kiti ñuu chii nuu ñuꞌu vi kiti ndagua.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Te ni onini de in tnoꞌo ni kaꞌan:
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Yun te jiñaꞌa Pedro:
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Te ni kaꞌan tuku tnoꞌo yun ja kuu uu, te jiñaꞌa:
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Te saa ni kuu uni jichi, te mandaa saꞌun kaꞌnu yun kuanoꞌo andivi.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Te vi nini ndakani ini Pedro naxa kei ja siun ni skuni ña jin de, te ni jinokuei tee ni tetniuu Cornelio yeꞌe yun, chi ja ni ka jikan tnoꞌo de ja yun oo veꞌe Simón.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Te ni ka kana de ka jikan tnoꞌo de:
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Te vi nini ndakani ini Pedro ja jaꞌa ja ni skuni ña ia Dios, te ni kaꞌan Espíritu ya:
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Ndakoo, mandee, te ma ndakani ini ron ja kiꞌin ron jin de, chi maa rin ni tetniuu de ja vajikuei de ―jiñaꞌa ya.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Yun te ni ndakoo Pedro, te mandee de kuaꞌan de, te ni jino de nuu ka oo tee ni tetniuu Cornelio, te jiñaꞌa de:
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Yun te ka jiñaꞌa tee yun:
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Yun te ni kaꞌan ña Pedro, te ni kiukuei tee mavijinkuaka ña yun veꞌe nuu oo de. Te ni jiñaꞌa de nuu ni ka ndoo tee yun. Te inka kiuu tnee suaꞌa, te kuaꞌankuei de jin Pedro vi suni ka ndikin ña ndee saa tee ka skuaꞌa ja ka oo ñuu Jope jin de.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Te inka kiuu tnee saa ni kentakuei de ñuu Cesarea. Te Cornelio, chi vi ja ndetu tuaꞌa ña de, ni ndaxtutu de ndiꞌi tnaꞌa de vi ñayiu ka jini tnaꞌa guaꞌa ka jin de, ka oo veꞌe de ja ka ndetui Pedro.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te nuu ni jino Pedro veꞌe yun, te ni kee Cornelio, te ni junkuiin jiti de nuu jaꞌa Pedro ja chiñuꞌu ña de.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Su ni ndoneꞌe ña Pedro, te jiñaꞌa de:
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Te vi nini ka ndatnoꞌo de, te ni kiuu de veꞌe yun, te ni jini de ja ka otutu kuaꞌa ñayiu.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Te ni kaꞌan de:
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Te yun guaa vini ka kaꞌan tee yaꞌa ja kii san, te vaji ni san, ni in tnoꞌo tu ni kaꞌan san. Te yun guaa jikan tnoꞌo ña san, ¿nau ja ni ka kana ña ni jin san? ―jiñaꞌa de.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Yun te jiñaꞌa Cornelio:
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Te kachi ya: “Cornelio, ni jini ia Dios ja ndakuatu ron, te ni ndakaꞌan ya ja saꞌa ron ja skutaꞌu ron ñayiu ka kundaꞌu.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Te yun guaa tetniuu tee na kiꞌinkuei ñuu Jope na vi jinkuaka de Simón ja suni nani de Pedro, oo de veꞌe inka Simón, tee xteꞌi ñii, yatni yuꞌu ndute mar. Te nuu na kee de, te maa de guaa kaꞌan nuu ron” kachi ya.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Te yun guaa vini ni tetniuu san tee ni ka jakuaka ña jin ni, te ni saꞌa ni in jandiuxi ja vaji ni. Te vitna yaꞌa ka otutu ndiꞌi san nuu ia Dios ja vi konini san ndiꞌi nagua ni tatnuni ya ja kaꞌan ni ―jiñaꞌa de.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Yun te ni jinkondee Pedro ni kaꞌan de, te jiñaꞌa de:
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Chi ñayiu ndiꞌi ni tatatnoꞌo junkuaan ini ya nuu ja ka yuꞌu niꞌnui ya vi ka saꞌa ndai.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ni tetniuu ia Dios tnoꞌo ya nuu ñayiu Israel nuu ni kaxtnoꞌo ya tnoꞌo vaꞌa Jesús nuu ñayiu yun ja na vi koo mani jin maꞌñu sagua ya, te maa ya kuu Jitoꞌo ndiꞌo.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Te ja ka jini guaꞌa maa ni nagua ni kuu nuu ni kii Juan ni kaxtnoꞌo de ja nini kuu ja vi kuandute ñayiu. Te yatai yun ni jinkondee Jesús ñuu Galilea vi nii ñuu Judea ni kaxtnoꞌo ya.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Te ka jini ni naxa ni jiñaꞌa ia Dios Espíritu ya vi tniuu kaꞌnu nuu Jesús, ia ni jaꞌnu ñuu Nazaret, te ni saꞌa ya kuaꞌa javaꞌa, chi Dios ni oo jin ya. Te ni ndasaꞌa ya ñayiu ni ka okuꞌu kueꞌe ñuꞌu ña tachi.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Te sein ka kuu tee ni ka jini ndiꞌi ja ni saꞌa Jesús nuu ñuu Judea vi Jerusalén. Te suu ya ni ka jaꞌni ñayiu nuu ni ka jatakaa ñai in yika yutnu cruz.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Te suu ia yaꞌa ni ndoneꞌe Dios nuu uni kiuu, te ni saꞌa ya ja ni ndatuu ia yaꞌa nuu ndiꞌi san,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 masu nuu ndiꞌi ñayiu ñuu, chi nani nuu sein ja ni ndakaji ña ia Dios ama ka ja ka kuu san testiu. Te sein ka kuu ja ni ka jaa vi ni ka jiꞌi jin ya nuu ni ndateku ya neꞌu ndiyi.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Te ni tatnuni ya ja vi kaxtnoꞌo san nuu ñayiu, te vi ndakani san ja suu ya kuu ia ni jani Dios ja kaꞌnde ya kuechi ñayiu teku vi ñayiu ni jiꞌi.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Te suu siki ia yaꞌa ni ka kaꞌan ndiꞌi tee ni ka ndakani tnoꞌo ia Dios ndee janaꞌa nuu ni ka kachi de ja ndiꞌi ñayiu ka kandija ya vi niꞌi ja kuakaꞌnu ini ia Dios yika kuechi jin maꞌñu sagua sivi ia yaꞌa ―jiñaꞌa Pedro.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Te vi nini kaꞌan Pedro tnoꞌo yaꞌa, te ni kee Espíritu ia Dios ini anu ndiꞌi ñayiu ka nini tnoꞌo kaxtnoꞌo de yun.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Te vi ni ka saꞌu kuii kuiti ini tee ka kuu judio ka kandija tnoꞌo Jesús ja ka ndeka tnaꞌa jin Pedro, ja suni vi ndee nuu ñayiu inka tatatnoꞌo ni jino Espíritu ia Dios ja ni ka kutaꞌui.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Chi ka nini de ja vi sanaa ni ka kaꞌan ñayiu yun siin siin nuu saꞌan vi ka chiñuꞌu ndevaꞌi ia Dios.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Yun te ni kaꞌan Pedro:
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Te ni tatnuni de ja vi skuandute ña jin sivi Jitoꞌo Jesús. Yun te ni ka jikan taꞌu ñayiu yun ja kendoo de ndee saa ka kiuu.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.