Romanos 9
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Date nuu n‑xio xaxeꞌe xa dandoo ñaꞌa Cristu nanitaꞌu ñayiu ñuu‑da xiꞌin yatnuꞌu‑da, diko kajan taꞌu‑da nuu Ianyuux xa na dandoo ñaꞌa‑ia n‑kuu.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel, ka kuu‑ro ñayiu n‑kudaꞌya ñaꞌa Ianyuux. Xixitna‑ro n‑ka kuu ñayiu n‑dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux mee‑ia na n‑koko‑ia nuu n‑ka xo yuku‑i. N‑kida‑ia xiꞌin‑i ɨɨn tratu. N‑xiaꞌan‑ia ley‑ia, te n‑jaꞌan‑ia janda kada‑i xa ndadakaꞌnu‑i‑ia, dɨuni n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa xá n‑taxi‑ia roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Yatnuꞌu‑ro n‑ka kuu daꞌya yɨɨ Israel. Uxi uu‑s xa ntdaa‑s. Ijan vaxi yatnuꞌu‑ro xiꞌin Cristu. Kuu‑ia Ianyuux te taxnuni‑ia nuu‑ro ntdaa‑ro xiꞌin nuu ntdaa xa io. Io xa ndadakaꞌnu‑ro‑ia nɨkava nɨkuita. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Ñatuka io xa ku jaꞌan‑ro xa ka kuu naꞌi dava daꞌya dana Israel ñayiu Israel xaxeꞌe xa ñatu ka kida‑i na io xa kada‑i. Ñatu ka jandixa‑i Ianyuux, ko kida naꞌi Ianyuux xa n‑jaꞌan‑ia xa kada‑ia. Xetnaꞌa tnuꞌu‑ia.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Ñadu ntdaa daꞌya dana Abraham n‑jaꞌan Ianyuux xa ku kuu daꞌya dana‑s chi yodotnuni tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Diko ni daꞌya dana Isaac ku kuu daꞌya dana‑n.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Ña ntdaa ñayiu ka kuu daꞌya dana Abraham ka kuu daꞌya Ianyuux chi diko ni ñayiu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s xa ku kuu‑i daꞌya‑ia ka kuu daꞌya‑ia.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Te dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham tnuꞌu yaꞌa: “Kɨu n‑xantuu‑r xa kixi‑r, kixi ntuku‑r, te kɨu ijan kajan Sara ɨɨn daꞌya yɨɨ.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ñadu ni Sara n‑xajan daꞌya chi dɨuni n‑xajan Rebeca daꞌya. Cuati n‑xajan‑ña, te Isaac n‑kuu taa daꞌya‑ña.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 — ausente —
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Maxku kachi‑ro xa ñatu kida Ianyuux ɨɨn xavaꞌa xaxeꞌe xa duꞌa kida‑ia. Ni ɨɨn kɨu maxku daa kani ini‑ro.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 N‑jaꞌan‑ia nuu Moisés: “Kundaꞌu ini‑r ñayiu kuu ini‑r xa kundaꞌu ini‑r. Tnau ini‑r xaxeꞌe‑i chi daa kuu ini‑r.”
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Ñayiu kundaꞌu ini Ianyuux kaxí‑ia xa kutuu‑i xiꞌin‑ia. Kaxí Ianyuux ñayiu ijan xaxeꞌe xa kundaꞌu ini‑ia‑i, ñadu xaxeꞌe xa ka kuu ini ñayiu ijan xa kaxí‑ia‑i, kaxí‑ia‑i. Ni ñadu xaxeꞌe xa ka ndukundee‑i xa kaxí ñaꞌa‑ia, kaxí‑ia‑i.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Dɨuni yodotnuni xa n‑jaꞌan‑ia nuu Faraón. Duꞌa n‑jaꞌan‑ia: “N‑kida‑r xa taxnuni‑n te n‑kida‑n xa n‑kida‑n na kuaꞌa jini ñayiu ñuñayiu xa kuaꞌa‑r kida‑r davaꞌa nga xa jaꞌan‑r xa kada‑r, te jaꞌan koio ñayiu ñuñayiu xa kuu‑r Ianyuux ndixa xaxeꞌe xijan.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Kundau ini Ianyuux ñayiu kuu ini‑ia xa kutuu xiꞌin‑ia xaxeꞌe xa daa kuu ini‑ia, te nux kuu ini‑ia xa ku kulilu naꞌi dava ka ñayiu, dani ku kulilu‑i.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Vaa ku jaꞌan koio‑n: “Nux duꞌa io ¿nakuenda jaꞌan‑ia xa io kuechi ñayiu ka kida kuechi? Kida Ianyuux xa kuu ini mee‑ia xa kada‑ia, te mayo ku dadaꞌan.”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 ¡Nuda xijan ku jaꞌan ndixi! Maxku yoo ñayiu ku jaꞌan xa nuu io vaꞌa xa kida‑ia a ñatu io vaꞌa. Ñatu jaꞌan ɨɨn kɨdɨ nuu se n‑kidavaꞌa: “¡Nuda duꞌa kaa n‑kidavaꞌa ñaꞌa‑n u!”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Kidavaꞌa ɨɨn se kidavaꞌa kɨdɨ ñuꞌu kɨdɨ kuu ini mee‑s. Idii ni ndeꞌyu kidavaꞌa‑s kɨdɨ vaꞌa kaa xiꞌin kɨdɨ ndaꞌu kaa.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Kiti ini Ianyuux nuu ñayiu ñatu n‑ka natu ini xa n‑ka kida‑i kuechi. Xaxeꞌe xijan io xa naa‑i. Ñatu n‑xo kida uꞌu ni‑ia‑i chi n‑xo xo ndetu kuee‑ia xaxeꞌe xa n‑juini‑ia xa na natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi. Kada uꞌu‑ia‑i na kuaꞌa na jini koio‑i xa kiti ini‑ia nuu‑i. Dɨuni juini‑ia xa jini ntdaa ñayiu xa taxnuni‑ia nuu‑i.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 N‑xo ndetu kuee‑ia chi dɨuni n‑juini‑ia xa natu ini roo, ñayiu n‑kundaꞌu ini‑ia xa n‑ka kida‑ro kuechi xaxeꞌe xa n‑juini‑ia xa jini‑ro xa kada‑ia xa ndukaꞌnu koio‑ro nuu tuu‑ia. Dɨuni n‑kidatniu‑ia anu‑ro xa n‑ka nduu‑ro ñayiu vaꞌa.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Ñadu ni roo xa ka kuu‑ro ñayiu Israel n‑kida‑ia xa teku‑ro tnuꞌu‑ia xa na kuaꞌa nanitaꞌu koio‑ro, chi dɨuni n‑kida‑ia xa teku ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel tnuꞌu‑ia.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Nani jaꞌan‑da ya, dani n‑jaꞌan Ianyuux nuu Oseas, te n‑chidotnuni‑s:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Ñayiu n‑xo jaꞌan‑r nuu‑i:
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Duꞌa n‑jaꞌan se n‑xo nani Isaías te n‑chidotnuni‑s: “Kueꞌe daꞌya dana Israel io ná kueꞌe ñuꞌu kuchi io yuꞌu mar. Kueꞌe‑i io, ko xaku ni‑i nanitaꞌu.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Vax kuyatni kɨu kada Ianyuux xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu ñuñayiu”.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Dɨuni n‑jaꞌan Isaías te chidotnuni‑s:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini ñayiu Cristu, ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i, juini ñatu n‑ka xo kuu anu‑i xa jandixa‑i Ianyuux.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 N‑ka kuu ñayiu Israel xa jandixa ndɨꞌɨ‑i ley Ianyuux xa ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i, ko ñatu n‑ka ndaku‑i.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 N‑ka kuu‑i xa ndaku‑i xa jandixa koio‑i ley Ianyuux na kuaꞌa maxku kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i, ko ña yoo‑i ndaku xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kukanu ini‑i Ianyuux. Kuenda kɨu ñayiu ndeꞌe ka xe kɨꞌɨ yuú hora xndijun‑i ɨnka ñayiu, ka kuu‑i xa ñatu jandixa‑i‑ia.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Dɨuni yodotnuni tnuꞌu Ianyuux:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.