Romanos 9
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Date nuu n‑xio xaxeꞌe xa dandoo ñaꞌa Cristu nanitaꞌu ñayiu ñuu‑da xiꞌin yatnuꞌu‑da, diko kajan taꞌu‑da nuu Ianyuux xa na dandoo ñaꞌa‑ia n‑kuu.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel, ka kuu‑ro ñayiu n‑kudaꞌya ñaꞌa Ianyuux. Xixitna‑ro n‑ka kuu ñayiu n‑dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux mee‑ia na n‑koko‑ia nuu n‑ka xo yuku‑i. N‑kida‑ia xiꞌin‑i ɨɨn tratu. N‑xiaꞌan‑ia ley‑ia, te n‑jaꞌan‑ia janda kada‑i xa ndadakaꞌnu‑i‑ia, dɨuni n‑xiaꞌan‑ia tnuꞌu‑ia xa taxi‑ia ɨɨn xa xá n‑taxi‑ia roo xa ka kuu‑ro daꞌya dana Israel.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Yatnuꞌu‑ro n‑ka kuu daꞌya yɨɨ Israel. Uxi uu‑s xa ntdaa‑s. Ijan vaxi yatnuꞌu‑ro xiꞌin Cristu. Kuu‑ia Ianyuux te taxnuni‑ia nuu‑ro ntdaa‑ro xiꞌin nuu ntdaa xa io. Io xa ndadakaꞌnu‑ro‑ia nɨkava nɨkuita. Amén.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ñatuka io xa ku jaꞌan‑ro xa ka kuu naꞌi dava daꞌya dana Israel ñayiu Israel xaxeꞌe xa ñatu ka kida‑i na io xa kada‑i. Ñatu ka jandixa‑i Ianyuux, ko kida naꞌi Ianyuux xa n‑jaꞌan‑ia xa kada‑ia. Xetnaꞌa tnuꞌu‑ia.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Ñadu ntdaa daꞌya dana Abraham n‑jaꞌan Ianyuux xa ku kuu daꞌya dana‑s chi yodotnuni tnuꞌu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: “Diko ni daꞌya dana Isaac ku kuu daꞌya dana‑n.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Ña ntdaa ñayiu ka kuu daꞌya dana Abraham ka kuu daꞌya Ianyuux chi diko ni ñayiu n‑jaꞌan‑ia nuu‑s xa ku kuu‑i daꞌya‑ia ka kuu daꞌya‑ia.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Te dɨuni n‑jaꞌan Ianyuux nuu Abraham tnuꞌu yaꞌa: “Kɨu n‑xantuu‑r xa kixi‑r, kixi ntuku‑r, te kɨu ijan kajan Sara ɨɨn daꞌya yɨɨ.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Ñadu ni Sara n‑xajan daꞌya chi dɨuni n‑xajan Rebeca daꞌya. Cuati n‑xajan‑ña, te Isaac n‑kuu taa daꞌya‑ña.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Maxku kachi‑ro xa ñatu kida Ianyuux ɨɨn xavaꞌa xaxeꞌe xa duꞌa kida‑ia. Ni ɨɨn kɨu maxku daa kani ini‑ro.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 N‑jaꞌan‑ia nuu Moisés: “Kundaꞌu ini‑r ñayiu kuu ini‑r xa kundaꞌu ini‑r. Tnau ini‑r xaxeꞌe‑i chi daa kuu ini‑r.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Ñayiu kundaꞌu ini Ianyuux kaxí‑ia xa kutuu‑i xiꞌin‑ia. Kaxí Ianyuux ñayiu ijan xaxeꞌe xa kundaꞌu ini‑ia‑i, ñadu xaxeꞌe xa ka kuu ini ñayiu ijan xa kaxí‑ia‑i, kaxí‑ia‑i. Ni ñadu xaxeꞌe xa ka ndukundee‑i xa kaxí ñaꞌa‑ia, kaxí‑ia‑i.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Dɨuni yodotnuni xa n‑jaꞌan‑ia nuu Faraón. Duꞌa n‑jaꞌan‑ia: “N‑kida‑r xa taxnuni‑n te n‑kida‑n xa n‑kida‑n na kuaꞌa jini ñayiu ñuñayiu xa kuaꞌa‑r kida‑r davaꞌa nga xa jaꞌan‑r xa kada‑r, te jaꞌan koio ñayiu ñuñayiu xa kuu‑r Ianyuux ndixa xaxeꞌe xijan.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Kundau ini Ianyuux ñayiu kuu ini‑ia xa kutuu xiꞌin‑ia xaxeꞌe xa daa kuu ini‑ia, te nux kuu ini‑ia xa ku kulilu naꞌi dava ka ñayiu, dani ku kulilu‑i.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Vaa ku jaꞌan koio‑n: “Nux duꞌa io ¿nakuenda jaꞌan‑ia xa io kuechi ñayiu ka kida kuechi? Kida Ianyuux xa kuu ini mee‑ia xa kada‑ia, te mayo ku dadaꞌan.”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 ¡Nuda xijan ku jaꞌan ndixi! Maxku yoo ñayiu ku jaꞌan xa nuu io vaꞌa xa kida‑ia a ñatu io vaꞌa. Ñatu jaꞌan ɨɨn kɨdɨ nuu se n‑kidavaꞌa: “¡Nuda duꞌa kaa n‑kidavaꞌa ñaꞌa‑n u!”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Kidavaꞌa ɨɨn se kidavaꞌa kɨdɨ ñuꞌu kɨdɨ kuu ini mee‑s. Idii ni ndeꞌyu kidavaꞌa‑s kɨdɨ vaꞌa kaa xiꞌin kɨdɨ ndaꞌu kaa.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Kiti ini Ianyuux nuu ñayiu ñatu n‑ka natu ini xa n‑ka kida‑i kuechi. Xaxeꞌe xijan io xa naa‑i. Ñatu n‑xo kida uꞌu ni‑ia‑i chi n‑xo xo ndetu kuee‑ia xaxeꞌe xa n‑juini‑ia xa na natu ini‑i xa n‑ka kida‑i kuechi. Kada uꞌu‑ia‑i na kuaꞌa na jini koio‑i xa kiti ini‑ia nuu‑i. Dɨuni juini‑ia xa jini ntdaa ñayiu xa taxnuni‑ia nuu‑i.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 N‑xo ndetu kuee‑ia chi dɨuni n‑juini‑ia xa natu ini roo, ñayiu n‑kundaꞌu ini‑ia xa n‑ka kida‑ro kuechi xaxeꞌe xa n‑juini‑ia xa jini‑ro xa kada‑ia xa ndukaꞌnu koio‑ro nuu tuu‑ia. Dɨuni n‑kidatniu‑ia anu‑ro xa n‑ka nduu‑ro ñayiu vaꞌa.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Ñadu ni roo xa ka kuu‑ro ñayiu Israel n‑kida‑ia xa teku‑ro tnuꞌu‑ia xa na kuaꞌa nanitaꞌu koio‑ro, chi dɨuni n‑kida‑ia xa teku ñayiu ñatu kuu ñayiu Israel tnuꞌu‑ia.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Nani jaꞌan‑da ya, dani n‑jaꞌan Ianyuux nuu Oseas, te n‑chidotnuni‑s:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ñayiu n‑xo jaꞌan‑r nuu‑i:
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Duꞌa n‑jaꞌan se n‑xo nani Isaías te n‑chidotnuni‑s: “Kueꞌe daꞌya dana Israel io ná kueꞌe ñuꞌu kuchi io yuꞌu mar. Kueꞌe‑i io, ko xaku ni‑i nanitaꞌu.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Vax kuyatni kɨu kada Ianyuux xa jɨn tnaꞌa xa n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu ñuñayiu”.
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Dɨuni n‑jaꞌan Isaías te chidotnuni‑s:
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Xaxeꞌe xa ka kukanu ini ñayiu Cristu, ñatuka xndido xtau‑i kuechi n‑ka kida‑i, juini ñatu n‑ka xo kuu anu‑i xa jandixa‑i Ianyuux.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 N‑ka kuu ñayiu Israel xa jandixa ndɨꞌɨ‑i ley Ianyuux xa ma kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i, ko ñatu n‑ka ndaku‑i.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 N‑ka kuu‑i xa ndaku‑i xa jandixa koio‑i ley Ianyuux na kuaꞌa maxku kundido kutau ka‑i kuechi n‑ka kida‑i, ko ña yoo‑i ndaku xaxeꞌe xa ñatu n‑ka kukanu ini‑i Ianyuux. Kuenda kɨu ñayiu ndeꞌe ka xe kɨꞌɨ yuú hora xndijun‑i ɨnka ñayiu, ka kuu‑i xa ñatu jandixa‑i‑ia.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Dɨuni yodotnuni tnuꞌu Ianyuux:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.