Marcos 4
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 Ɨnka vuelta n‑kixeꞌe Jesús xa dakuaꞌa‑ia ñayiu yuꞌu ndute kaꞌnu. Yo kueꞌe ñayiu n‑ka taka nuu tuu‑ia. Xijan kuu xa n‑keé‑ia ɨɨn barcu nuu ndute. Ijan nukoo mee‑ia, te xyuku ntdaa ñayiu nuu ñuꞌu yundute.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 N‑jaꞌan‑ia ɨɨn tnuꞌu xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan. N‑xiaꞌan‑ia:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 —Kunini koio‑n. Ɨɨn se xajan trɨu, n‑kee‑s juan kate‑s trɨu.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Na xate‑s tata, te xaku tata n‑xino ichi, te n‑xee chilidaa, te n‑nachii‑tɨ tata.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Xaku ka tata n‑xino nuu ñuꞌu yadi nuu kaa kueꞌe yuú. Yachi n‑xite tata, chi ñuꞌu yadi kuu.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ko hora n‑ndii ngandii, te n‑kayu ditu trɨu kuechi. Xaxeꞌe xa ña n‑xika yoꞌo‑i, te n‑yichi‑i.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Xaku ka tata n‑xino nuu kaa iñu. Na n‑xite trɨu, te n‑xaꞌnu ka iñu dada trɨu. N‑chidaꞌu iñu trɨu, te ña n‑kee nuni yoko trɨu.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ko dava ka tata n‑xino nuu ñuꞌu kojon, te vaꞌa n‑xite te n‑xaꞌnu, te vaꞌa n‑kee nuni yoko trɨu. Dava yoko trɨu n‑kee oko uxi nuni, dava yoko trɨu n‑kee uni diko nuni, dava yoko trɨu n‑kee ɨɨn cientu nuni.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 ʼXandaa kuu xa xndaxio doꞌo‑n. Io xa kunini koio‑n.
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ndɨꞌɨ ñayiu juan nuꞌu. Menga Jesús, xiꞌin uxi uu se dakuaꞌa‑ia, xiꞌin ɨnka se ka kunduu xiꞌin‑ia, n‑ka ndoo. N‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia nax juini kachi tnuꞌu n‑xiaꞌan‑ia.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 N‑xiaꞌan‑ia:
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 ʼJuini xndeꞌa‑i xa xndeꞌa‑i, ko ma kutnuni ini‑i. Juini xnini‑i xa xnini‑i, ko ma taxkanu ini Ianyuux kuechi‑i.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 ʼNux ñatu kutnuni ini‑n tnuꞌu yaꞌa, ¿nanda kutnuni ini‑n dava ka tnuꞌu dakuaꞌa?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Ná kuu se xajan trɨu, da kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu vaꞌa Ianyuux nuu ñayiu.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ná kuu tata n‑xino ichi, da kuu dava ñayiu. Hora teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te xee Satanás, te dita‑i tnuꞌu Ianyuux anu ñayiu jan.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Ná kuu tata n‑xite nuu ñuꞌu yuú, da kuu ɨnka ñayiu. Teku‑i tnuꞌu Ianyuux, te xeka vaꞌa‑i tnuꞌu, te kuvete‑i.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ko kuu‑i ná kuu trɨu chachi ña n‑xika yoꞌo. Nux kueꞌe vida yaꞌa‑i, o nux jini uꞌu ñaꞌa ñayiu xaxeꞌe xa jandixa‑i tnuꞌu Ianyuux, te ma kundee ini‑i xa jandixa ka‑i Ianyuux.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ná kuu tata n‑xite nuu kaa iñu kuu ɨnka ñayiu. Teku‑i tnuꞌu Ianyuux.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Ko juini‑i xa kutuu vaꞌa‑i ñuñayiu. Juini‑i xa niꞌi‑i tvini, te kukajan ini‑i ntdaa xa io ñuñayiu. Duꞌa dandaꞌu‑i mee‑i, te ma kane tnuꞌu Ianyuux anu‑i.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Te ná kuu tata n‑xite nuu ñuꞌu kojon, da kuu dava ñayiu. Teku‑i tnuꞌu vaꞌa Ianyuux, te xeka vaꞌa‑i. Juini‑i xa kada‑i ntdaa xa juini Ianyuux. Ná kuu yoko trɨu neꞌe oko uxi nuni, a uni diko nuni, a ɨɨn cientu nuni ka kuu mee‑i.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 ʼKani ini koio candil koko. Ma chivaꞌa‑ro candil koko xiti maquila. Ni kaꞌa xito‑ro. Jandodo‑ro candil nuu dujun, na kuaꞌa xa kukanda vaꞌa.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Ni ɨɨn xa yɨvaꞌa ma kɨvaꞌa, chi koo kanda. Ni ɨɨn xa naꞌi ma koo naꞌi, chi ketuu.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Xandaa kuu xa xndaxio doꞌo‑n. Io xa kunini koio‑n.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 ʼChinuu nax kunini‑n. Nani chikuꞌa mee‑n, dani nachikuꞌa ñaꞌa Ianyuux. Te tax ka‑ia.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Ɨɨn ñayiu, nux nevaꞌa kueꞌe‑i, te xiaꞌan ka Ianyuux. Ɨɨn ñayiu ña tuu nax io, dita Ianyuux nde itaꞌu xa nevaꞌa‑i.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 ʼXa taxnuni Ianyuux kuu ná kuu xa xate ɨɨn seyɨɨ trɨu nuu ñuꞌu.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Kidi‑s. Ndokoo‑s. Nduu, xakuaa xite tata te xaꞌnu. Te ña xini‑s nanda xite, nanda xaꞌnu.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Mee nuu ñuꞌu kee xa kaxi‑ro. Ditna ka xite trɨu kuii. Ijan dada xino yoko trɨu. Ijan dada kee nuni.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Na n‑yichi trɨu, xaꞌnde‑s trɨu xa nakueka‑s, chi xá n‑xee kɨu taꞌnde.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 ʼ¿Ndeda ɨɨn xa io dadavatnaꞌa‑r xiꞌin xa taxnuni Ianyuux?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ná kuu ndɨjɨn maxtaxa, da kuu xa taxnuni Ianyuux. Yava ka ndɨjɨn maxtaxa dada dava ka xa xate‑ro nuu ñuꞌu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Na n‑xite, ndeꞌe ka xaꞌnu dada dava ka kuꞌu. Ndeꞌe kee ndaꞌa maxtaxa, te xee chilidaa andɨu xa ndetatu‑tɨ kaꞌa maxtaxa.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Kueꞌe tnuꞌu dakuaꞌa n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu, nde nuu n‑xee xa kutnuni ini‑i.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Tnuꞌu yaꞌa n‑jaꞌan‑ia nuu ñayiu, ko hora n‑ndoo menga‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, n‑dakuaꞌa‑ia mee‑s nax juini jaꞌan tnuꞌu jan.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Na vax kunee kɨu ijan, n‑xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 N‑ka dandoo‑s kueꞌe ñayiu jan, te xndeka‑s Jesús juaꞌan barcu. Dɨuni juaꞌan tɨtnɨ ka barcu tuku.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Yo n‑kane tachi ndeꞌe. N‑tuxndee ndute barcu, te vax chitu‑té xiti barcu.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Xiti barcu, lado do nino, ijan kaa Jesús, kidi‑ia yɨꞌɨ almohada dɨkɨ‑ia. N‑ka dandoto ñaꞌa‑s ka xiaꞌan‑s:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 N‑ndokoo‑ia, te n‑kudeen‑ia nuu tachi. Te n‑jaꞌan‑ia nuu ndute:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 N‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Yo ndeꞌe n‑ka yuꞌu‑s. N‑ka jaꞌan‑s ɨɨn‑s nuu ɨnka‑s:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.