Marcos 11
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Te n‑kuyatni Jesús, xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, ñuu Jerusalén. N‑xee‑ia xiꞌin‑s ñuu nani Betfagé xiꞌin ñuu nani Betania. Ñuu jan katuu ndiꞌi xeꞌe Yuku Yutnu Olivo. Ijan n‑tundaꞌa Jesús uu se dakuaꞌa‑ia juaꞌan‑s.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 N‑jaꞌan‑ia:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nux xijan tnuꞌu ñayiu jan nakuenda ndaxi‑n‑tɨ, te jaꞌan‑n xa Xtoꞌo‑n ndoñuꞌu‑tɨ te ma kukuee‑ia xa natundaꞌa‑ia‑tɨ.
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Juaꞌan‑s, te n‑naniꞌi‑s ɨɨn burru luchi ndijun yatni yeꞌe ijan. Nujuiin‑tɨ ichi yata veꞌe. N‑ka nandaxi‑s‑tɨ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Dava ñayiu xnii ijan, n‑ka xijan tnuꞌu‑i:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 N‑ka jaꞌan‑s nax n‑taꞌu tniu Jesús, te n‑ka xejoon‑i xa kandeka‑s‑tɨ jɨꞌɨn.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Xndeka‑s‑tɨ juaꞌan nuu Jesús. N‑ka xajan‑s doo‑s yata‑tɨ, te n‑yodo‑ia‑tɨ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Te kueꞌe ñayiu, n‑ka xajan‑i doo‑i ichi nuu n‑xika‑ia. Dava‑i n‑xaꞌnde ndaꞌa yutnu kuii, te n‑ka xajan‑i‑tnu nuu ichi. Duꞌa n‑ka xio‑i xañuꞌu nuu Jesús.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Xee n‑ka kana ñayiu xndodo nuu nuu Jesús. Te dɨuni xee n‑kana ñayiu xndijun Jesús. N‑ka jaꞌan‑i:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Na kada Ianyuux xa taxnuni se vaxi yaꞌa, ná n‑taxnuni taxaꞌnu tnetnu‑ro David! ¡Hosanna! ¡Na kutaꞌu‑ro Ianyuux!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 N‑kɨu Jesús Jerusalén, te n‑kɨu‑ia veñuꞌu. N‑xini‑ia ntdaa xa io ijan, te xá vax kunee. Xijan kuu xa n‑kee‑ia, juaꞌan‑ia xiꞌin n‑uxi uu se dakuaꞌa‑ia ñuu nani Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Kɨu kuu uu n‑ndee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Betania, te n‑kojon‑ia.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 N‑xini xika‑ia ɨɨn yutnu higo. Io ndaꞌa kuii‑tnu. N‑kuyatni‑ia‑tnu, xa niꞌi‑ia xavidi‑tnu xa kaxi‑ia. Na n‑xee‑ia xeꞌe yutnu, ña n‑niꞌi‑ia ni ɨɨn xavidi‑tnu. Meni ndaꞌa‑tnu io. Chi ta juun ka ndeꞌa‑tnu.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 N‑jaꞌan‑ia nuu yutnu jan:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Na n‑naxee‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Jerusalén, n‑kɨu‑ia veñuꞌu kaꞌnu, te n‑kixeꞌe‑ia xa kineꞌe‑ia se ka xeen xiꞌin se ka diko ijan. N‑dajane‑ia mexa se ka dama tvini, xiꞌin silla se ka diko data.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ña n‑xejoon‑ia xa ni ɨnka ñayiu maxku kaneꞌe ndatniu‑i yaꞌa veñuꞌu kaꞌnu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 N‑kixeꞌe‑ia xa dakuaꞌa‑ia ñayiu ijan. N‑xiaꞌan‑ia:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 N‑ka tekutnuꞌu dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, nax n‑jaꞌan Jesús, te n‑ka nduku‑s mudu xa kaꞌni‑s‑ia. Chi n‑ka yuꞌu‑s nuu‑ia, xaxeꞌe xa n‑dakuaꞌa‑ia kueꞌe xa kueꞌe ñayiu, te n‑ka tna ini‑i tnuꞌu‑ia.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Na n‑kunee, te n‑kee Jesús, xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, ñuu Jerusalén.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Neꞌe datne, n‑ka nayaꞌa ntuku‑s nuu nukoo yutnu higo jan, te n‑ka xini‑s xa nde yoꞌo‑tnu n‑yichi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 N‑najaꞌan Spedru tnuꞌu Jesús, te n‑xiaꞌan‑s‑ia:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 N‑jaꞌan Jesús:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Xandaa kuu xa jaꞌan‑r. Nux jaꞌan ɨɨn ñayiu nuu yuku yaꞌa, xa na dita Ianyuux yuku ya te na dakeé‑ia nuu ndute kaꞌnu, te duꞌa koo. Io xa maxku jaꞌan‑i xiꞌin anu‑i, nux duꞌa koo a ñaꞌa. Io xa jandixa‑i xa koo ná n‑jaꞌan‑i, te duꞌa koo.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Xijan kuu xa, jaꞌan‑r xa ntdaa xa xijan taꞌu‑n, io xa jandixa‑n xa xá n‑tnɨɨ‑n xa xijan‑n, te tnɨɨ‑n.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Hora xijan taꞌu‑n, io xa taxkanu ini‑n ndeda ɨɨn ñayiu n‑kida xa uꞌu nuu mee‑n. Te dada taxkanu ini ñaꞌa Taa‑r, Ianyuux tuu andɨu, ntdaa kuechi mee‑n.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ko nux ma taxkanu ini mee‑n nuu ñayiu, te ma taxkanu ini Taa‑r, Ianyuux tuu andɨu, kuechi mee‑n tuku.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ɨnka vuelta n‑naxee Jesús xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Jerusalén. Xikonuu‑ia xiti veñuꞌu kaꞌnu. Ijan n‑ka xee dutu ka taxnuni, xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés, xiꞌin sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu Israel.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 N‑ka xijan tnuꞌu‑s‑ia:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 N‑jaꞌan Jesús:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 —N‑xijan tnuꞌu‑ia‑s— ¿Jundu n‑tundaꞌa Sua Bautista? ¿Ianyuux a ñayiu a? Kachitnuñaꞌa‑n.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Se ijan n‑ka kixeꞌe xa xijan tnuꞌu‑s:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ko nux jaꞌan‑ro xa n‑tundaꞌa seyɨɨ Sua, te, ¿nax koo?
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Xijan kuu xa n‑ka xiaꞌan‑s nuu Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.