João 4
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NAA
1 N‑kutnuni ini Jesús xa ka tekutnuꞌu se fariseu ntdaa xa kida‑ia. N‑ka tekutnuꞌu‑s xa kueꞌe ka ñayiu kunduu xiꞌin Jesús dada Sua. N‑ka teku‑s xa dajuendute Jesús kueꞌe ka ñayiu dada Sua.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Mee Jesús, ña n‑xo dajuendute‑ia ñayiu, ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka xo dajuendute‑s ñayiu.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Te n‑kee Jesús distrito Judea, te juan nuꞌu‑ia distrito Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Te n‑xio xa yaꞌa‑ia distrito Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Xijan kuu xa n‑xee‑ia ñuu nani Sicar distrito Samaria. Katuu ñuu Sicar yatni ñuꞌu n‑xiaꞌan taxaꞌnu tnetnu‑ro Jacob nuu daꞌya‑s José.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ijan katuu doko ndute Jacob. Te n‑xiau Jesús xa n‑xika‑ia ichi. Xijan kuu xa nukoo‑ia yudoko jan. Naxa kaa x‑uu kuu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ijan n‑xee ɨɨn ñadɨꞌɨ Samaria xa tava‑ña ndute doko jan. N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Chi xá juaꞌan se dakuaꞌa‑ia xiti ñuu, xa jueen‑s xa kaxi‑s xiꞌin‑ia.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Xijan kuu xa n‑jaꞌan ñadɨꞌɨ Samaria:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña:
10 Jesus respondeu:
11 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Taxaꞌnu tnetnu‑da Jacob n‑taxi doko ndute yaꞌa. Mee‑te xiꞌin daꞌya‑te, kɨtɨ‑te, ntdaa‑te n‑ka xiꞌi ndute yaꞌa. ¿Kunxaꞌnu ka mee‑n dada mee‑te a?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 N‑jaꞌan Jesús:
13 Jesus respondeu:
14 Ko davaꞌa nga ñayiu koꞌo ndute juñaꞌa mee‑r, nuncas ma nayichi ka‑i. Ná kuu doko ndute kane anu ñayiu jan, da kuu ndute juñaꞌa‑r ñayiu jan, te xijan kutuu vaꞌa‑i kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 N‑jaꞌan Jesús:
16 Jesus disse:
17 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 N‑xo tuu‑n xiꞌin oꞌon seyɨɨ. Te tuu‑n xiꞌin ɨnka seyɨɨ vitna, ko ña kuu‑s yɨɨ‑n. Ndaa n‑jaꞌan‑n.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Taxaꞌnu tnetnu‑da, n‑ka nakuetu‑te nuu Ianyuux yuku yaꞌa. Ka jaꞌan ñayiu mee‑n, xa io xa nakuetu ñayiu nuu Ianyuux ñuu nani Jerusalén.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 N‑jaꞌan Jesús:
21 Jesus respondeu:
22 Ka nakuetu mee‑n nuu Ianyuux ta jini koio ka‑n. Ka nakuetu mee‑r nuu Ianyuux ka xini‑r. Chi nuu ñayiu Israel, n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia, xa kixi Ia dakaku ñayiu xa ma kuú‑i xiꞌin kuechi‑i.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Xee kɨu, te xá n‑xee hora, ndadakaꞌnu ndaa koio ñayiu Taa‑ro Ianyuux. Ñayiu ndaa jandixa Ianyuux, niꞌi koio‑i tnuꞌu ndaa‑ia, te ndadakaꞌnu koio‑i‑ia xiꞌin anu‑i. Nduku Taa‑ro Ianyuux ñayiu jan, xa ndadakaꞌnu koio‑i‑ia.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ná kuu Espíritu Ianyuux, da kuu Ianyuux. Chi ña kuaꞌa xa jini koio ñayiu Ianyuux xiꞌin nuu‑i. Ñayiu ndadakaꞌnu Ianyuux, io xa ndaa jandixa koio‑i‑ia, io xa jandixa koio‑i‑ia xiꞌin ntdaa anu‑i.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 N‑jaꞌan Jesús:
26 Então Jesus disse:
27 Nɨni duꞌa ndatnuꞌu Jesús xiꞌin ñadɨꞌɨ, n‑ka naxee se dakuaꞌa‑ia. Ña n‑ka kutnuni ini‑s nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin ɨɨn ñadɨꞌɨ. Ko ni ɨɨn‑s ña n‑ka xijan tnuꞌu nax xijan tnuꞌu‑ia, nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑ña.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ñadɨꞌɨ jan, n‑dandoo‑ña yoo‑ña te juan nuꞌu‑ña xiti ñuu. N‑xian tnuꞌu‑ña nuu se ñuu‑ña:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Neꞌe koio‑n, te jini‑n ɨɨn teyɨɨ n‑jaꞌan ndaa ntdaa xa n‑kida‑da. ¿Kuu‑te Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux a?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Se ijan, n‑ka kee‑s ñuu jan, te juaꞌan‑s nuu tuu Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Te nɨni juan nuꞌu ñadɨꞌɨ jan xiti ñuu, te n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia:
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ko n‑jaꞌan‑ia:
32 Mas ele lhes disse:
33 Xijan kuu xa n‑ka ndatnuꞌu se dakuaꞌa‑ia ɨɨn‑s xiꞌin ɨnka‑s:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 N‑jaꞌan Jesús:
34 Jesus lhes declarou:
35 Ka jaꞌan mee‑n xa juini ka‑i koon yoo xa kaꞌnde‑ro trɨu. Ko jaꞌan mee‑r xa io xa kundeꞌa koio‑n, te jini koio‑n xa xá n‑yichi trɨu, te io xa kaꞌnde‑ro trɨu jan vitnadii.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ná kuu trɨu n‑yichi, ka kuu ñayiu xeka vaꞌa tnuꞌu mee‑r. Ná kuu se xaꞌnde trɨu, ka kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu mee‑r nuu ñayiu, te ka tnɨɨ‑s yaꞌu‑s. Ka kida‑s xa kutuu vaꞌa koio ñayiu xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Se n‑xate trɨu, xiꞌin se xaꞌnde trɨu, nduu‑s kuvete.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ndaa ka jaꞌan ñayiu xa ɨɨn seyɨɨ xate trɨu, te ɨnka seyɨɨ xaꞌnde trɨu.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑r mee‑n, xa kaꞌnde koio‑n nuu ña n‑ka kidatniu‑n. Ɨnka‑s n‑ka kidatniu ijan, te n‑ka kɨu mee‑n nuu n‑ka kidatniu mee‑s.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Te n‑ka kixeꞌe kueꞌe ñayiu Samaria xa jandixa‑i Jesús. Xaxeꞌe tnuꞌu ñadɨꞌɨ jan, n‑ka jandixa‑i‑ia. N‑jaꞌan ndaa‑ña: “N‑jaꞌan ndaa‑te ntdaa xa n‑kida‑da.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Xijan kuu xa na n‑ka xee ñayiu Samaria nuu tuu Jesús, n‑ka xijan‑i xa ndoo‑ia xiꞌin‑i. Te n‑ndoo‑ia xiꞌin‑i uu kɨu.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Te kueꞌe ka ñayiu n‑ka kixeꞌe xa jandixa‑i‑ia xaxeꞌe tnuꞌu mee‑ia.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 N‑ka jaꞌan‑i nuu ñadɨꞌɨ jan:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nuu n‑kuu uu kɨu, n‑kee Jesús ñuu ijan, te juaꞌan‑ia ichi distrito Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Nani n‑jaꞌan Jesús, dani n‑kuu: “Ɨɨn se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te ñayiu ñuu mee‑s ña xndaxio‑i xañuꞌu nuu‑s.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Chi na n‑naxee‑ia Galilea, te n‑ka xeka vaꞌa ñaꞌa ñayiu Galilea. Ntdaa xa n‑kida‑ia viko Jerusalén n‑ka xini‑i, chi n‑ka xeꞌen mee‑i viko ijan tuku.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 N‑xee‑ia ɨnka vuelta ñuu nani Caná distrito Galilea. Ijan nuu n‑kida‑ia xa n‑nduu ndute vinu. Ijan n‑xio ɨɨn se netniu nuu se kunxaꞌnu ka, te kuꞌu daꞌya‑s ñuu nani Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Se ijan, n‑tekutnuꞌu‑s xa n‑kee Jesús distrito Judea te vaxi‑ia Galilea. N‑xee‑s nuu tuu‑ia, te n‑xijan‑s xa na jɨꞌɨn‑ia xiꞌin‑s ñuu Capernaum, xa ndadavaꞌa‑ia daꞌya‑s. Chi daꞌya‑s yo kaꞌu kuꞌu.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús:
48 Então Jesus lhe disse:
49 N‑jaꞌan se netniu nuu se kunxaꞌnu ka:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 N‑jaꞌan Jesús:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nɨni juan nuꞌu‑s ichi, te n‑ka xe tnaꞌa ñaꞌa se ka xinokuechi nuu‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑s xa xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑s.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nahora n‑kixeꞌe daꞌya‑s xa vax ndvaꞌa‑s. N‑ka jaꞌan‑s:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Xijan kuu xa n‑kutnuni ini taa seluchi jan, xa hora n‑jaꞌan Jesús: “Xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑n, dani ndito‑s”, hora ijan ni n‑ndvaꞌa‑s. Te se ijan, xiꞌin ntdaa ñayiu io veꞌe‑s, n‑ka kixeꞌe‑s xa jandixa koio‑s Jesús.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Duꞌa n‑kida Jesús milagru kuu uu distrito Galilea. Duꞌa n‑kida‑ia, na n‑kee‑ia Judea te n‑naxee‑ia Galilea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.