João 4
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs BKJ
1 N‑kutnuni ini Jesús xa ka tekutnuꞌu se fariseu ntdaa xa kida‑ia. N‑ka tekutnuꞌu‑s xa kueꞌe ka ñayiu kunduu xiꞌin Jesús dada Sua. N‑ka teku‑s xa dajuendute Jesús kueꞌe ka ñayiu dada Sua.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Mee Jesús, ña n‑xo dajuendute‑ia ñayiu, ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka xo dajuendute‑s ñayiu.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Te n‑kee Jesús distrito Judea, te juan nuꞌu‑ia distrito Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Te n‑xio xa yaꞌa‑ia distrito Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Xijan kuu xa n‑xee‑ia ñuu nani Sicar distrito Samaria. Katuu ñuu Sicar yatni ñuꞌu n‑xiaꞌan taxaꞌnu tnetnu‑ro Jacob nuu daꞌya‑s José.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Ijan katuu doko ndute Jacob. Te n‑xiau Jesús xa n‑xika‑ia ichi. Xijan kuu xa nukoo‑ia yudoko jan. Naxa kaa x‑uu kuu.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Ijan n‑xee ɨɨn ñadɨꞌɨ Samaria xa tava‑ña ndute doko jan. N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña:
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Chi xá juaꞌan se dakuaꞌa‑ia xiti ñuu, xa jueen‑s xa kaxi‑s xiꞌin‑ia.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Xijan kuu xa n‑jaꞌan ñadɨꞌɨ Samaria:
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña:
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Taxaꞌnu tnetnu‑da Jacob n‑taxi doko ndute yaꞌa. Mee‑te xiꞌin daꞌya‑te, kɨtɨ‑te, ntdaa‑te n‑ka xiꞌi ndute yaꞌa. ¿Kunxaꞌnu ka mee‑n dada mee‑te a?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 N‑jaꞌan Jesús:
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ko davaꞌa nga ñayiu koꞌo ndute juñaꞌa mee‑r, nuncas ma nayichi ka‑i. Ná kuu doko ndute kane anu ñayiu jan, da kuu ndute juñaꞌa‑r ñayiu jan, te xijan kutuu vaꞌa‑i kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 N‑jaꞌan Jesús:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 N‑xo tuu‑n xiꞌin oꞌon seyɨɨ. Te tuu‑n xiꞌin ɨnka seyɨɨ vitna, ko ña kuu‑s yɨɨ‑n. Ndaa n‑jaꞌan‑n.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Taxaꞌnu tnetnu‑da, n‑ka nakuetu‑te nuu Ianyuux yuku yaꞌa. Ka jaꞌan ñayiu mee‑n, xa io xa nakuetu ñayiu nuu Ianyuux ñuu nani Jerusalén.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 N‑jaꞌan Jesús:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ka nakuetu mee‑n nuu Ianyuux ta jini koio ka‑n. Ka nakuetu mee‑r nuu Ianyuux ka xini‑r. Chi nuu ñayiu Israel, n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia, xa kixi Ia dakaku ñayiu xa ma kuú‑i xiꞌin kuechi‑i.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Xee kɨu, te xá n‑xee hora, ndadakaꞌnu ndaa koio ñayiu Taa‑ro Ianyuux. Ñayiu ndaa jandixa Ianyuux, niꞌi koio‑i tnuꞌu ndaa‑ia, te ndadakaꞌnu koio‑i‑ia xiꞌin anu‑i. Nduku Taa‑ro Ianyuux ñayiu jan, xa ndadakaꞌnu koio‑i‑ia.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Ná kuu Espíritu Ianyuux, da kuu Ianyuux. Chi ña kuaꞌa xa jini koio ñayiu Ianyuux xiꞌin nuu‑i. Ñayiu ndadakaꞌnu Ianyuux, io xa ndaa jandixa koio‑i‑ia, io xa jandixa koio‑i‑ia xiꞌin ntdaa anu‑i.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 N‑jaꞌan Jesús:
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Nɨni duꞌa ndatnuꞌu Jesús xiꞌin ñadɨꞌɨ, n‑ka naxee se dakuaꞌa‑ia. Ña n‑ka kutnuni ini‑s nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin ɨɨn ñadɨꞌɨ. Ko ni ɨɨn‑s ña n‑ka xijan tnuꞌu nax xijan tnuꞌu‑ia, nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑ña.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ñadɨꞌɨ jan, n‑dandoo‑ña yoo‑ña te juan nuꞌu‑ña xiti ñuu. N‑xian tnuꞌu‑ña nuu se ñuu‑ña:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 —Neꞌe koio‑n, te jini‑n ɨɨn teyɨɨ n‑jaꞌan ndaa ntdaa xa n‑kida‑da. ¿Kuu‑te Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux a?
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Se ijan, n‑ka kee‑s ñuu jan, te juaꞌan‑s nuu tuu Jesús.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Te nɨni juan nuꞌu ñadɨꞌɨ jan xiti ñuu, te n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia:
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ko n‑jaꞌan‑ia:
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Xijan kuu xa n‑ka ndatnuꞌu se dakuaꞌa‑ia ɨɨn‑s xiꞌin ɨnka‑s:
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 N‑jaꞌan Jesús:
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ka jaꞌan mee‑n xa juini ka‑i koon yoo xa kaꞌnde‑ro trɨu. Ko jaꞌan mee‑r xa io xa kundeꞌa koio‑n, te jini koio‑n xa xá n‑yichi trɨu, te io xa kaꞌnde‑ro trɨu jan vitnadii.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ná kuu trɨu n‑yichi, ka kuu ñayiu xeka vaꞌa tnuꞌu mee‑r. Ná kuu se xaꞌnde trɨu, ka kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu mee‑r nuu ñayiu, te ka tnɨɨ‑s yaꞌu‑s. Ka kida‑s xa kutuu vaꞌa koio ñayiu xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Se n‑xate trɨu, xiꞌin se xaꞌnde trɨu, nduu‑s kuvete.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ndaa ka jaꞌan ñayiu xa ɨɨn seyɨɨ xate trɨu, te ɨnka seyɨɨ xaꞌnde trɨu.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑r mee‑n, xa kaꞌnde koio‑n nuu ña n‑ka kidatniu‑n. Ɨnka‑s n‑ka kidatniu ijan, te n‑ka kɨu mee‑n nuu n‑ka kidatniu mee‑s.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Te n‑ka kixeꞌe kueꞌe ñayiu Samaria xa jandixa‑i Jesús. Xaxeꞌe tnuꞌu ñadɨꞌɨ jan, n‑ka jandixa‑i‑ia. N‑jaꞌan ndaa‑ña: “N‑jaꞌan ndaa‑te ntdaa xa n‑kida‑da.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Xijan kuu xa na n‑ka xee ñayiu Samaria nuu tuu Jesús, n‑ka xijan‑i xa ndoo‑ia xiꞌin‑i. Te n‑ndoo‑ia xiꞌin‑i uu kɨu.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Te kueꞌe ka ñayiu n‑ka kixeꞌe xa jandixa‑i‑ia xaxeꞌe tnuꞌu mee‑ia.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 N‑ka jaꞌan‑i nuu ñadɨꞌɨ jan:
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Nuu n‑kuu uu kɨu, n‑kee Jesús ñuu ijan, te juaꞌan‑ia ichi distrito Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Nani n‑jaꞌan Jesús, dani n‑kuu: “Ɨɨn se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te ñayiu ñuu mee‑s ña xndaxio‑i xañuꞌu nuu‑s.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Chi na n‑naxee‑ia Galilea, te n‑ka xeka vaꞌa ñaꞌa ñayiu Galilea. Ntdaa xa n‑kida‑ia viko Jerusalén n‑ka xini‑i, chi n‑ka xeꞌen mee‑i viko ijan tuku.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 N‑xee‑ia ɨnka vuelta ñuu nani Caná distrito Galilea. Ijan nuu n‑kida‑ia xa n‑nduu ndute vinu. Ijan n‑xio ɨɨn se netniu nuu se kunxaꞌnu ka, te kuꞌu daꞌya‑s ñuu nani Capernaum.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Se ijan, n‑tekutnuꞌu‑s xa n‑kee Jesús distrito Judea te vaxi‑ia Galilea. N‑xee‑s nuu tuu‑ia, te n‑xijan‑s xa na jɨꞌɨn‑ia xiꞌin‑s ñuu Capernaum, xa ndadavaꞌa‑ia daꞌya‑s. Chi daꞌya‑s yo kaꞌu kuꞌu.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús:
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 N‑jaꞌan se netniu nuu se kunxaꞌnu ka:
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 N‑jaꞌan Jesús:
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Nɨni juan nuꞌu‑s ichi, te n‑ka xe tnaꞌa ñaꞌa se ka xinokuechi nuu‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑s xa xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑s.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nahora n‑kixeꞌe daꞌya‑s xa vax ndvaꞌa‑s. N‑ka jaꞌan‑s:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Xijan kuu xa n‑kutnuni ini taa seluchi jan, xa hora n‑jaꞌan Jesús: “Xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑n, dani ndito‑s”, hora ijan ni n‑ndvaꞌa‑s. Te se ijan, xiꞌin ntdaa ñayiu io veꞌe‑s, n‑ka kixeꞌe‑s xa jandixa koio‑s Jesús.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Duꞌa n‑kida Jesús milagru kuu uu distrito Galilea. Duꞌa n‑kida‑ia, na n‑kee‑ia Judea te n‑naxee‑ia Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.