João 4
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs ARA
1 N‑kutnuni ini Jesús xa ka tekutnuꞌu se fariseu ntdaa xa kida‑ia. N‑ka tekutnuꞌu‑s xa kueꞌe ka ñayiu kunduu xiꞌin Jesús dada Sua. N‑ka teku‑s xa dajuendute Jesús kueꞌe ka ñayiu dada Sua.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Mee Jesús, ña n‑xo dajuendute‑ia ñayiu, ko se dakuaꞌa‑ia n‑ka xo dajuendute‑s ñayiu.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Te n‑kee Jesús distrito Judea, te juan nuꞌu‑ia distrito Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Te n‑xio xa yaꞌa‑ia distrito Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Xijan kuu xa n‑xee‑ia ñuu nani Sicar distrito Samaria. Katuu ñuu Sicar yatni ñuꞌu n‑xiaꞌan taxaꞌnu tnetnu‑ro Jacob nuu daꞌya‑s José.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ijan katuu doko ndute Jacob. Te n‑xiau Jesús xa n‑xika‑ia ichi. Xijan kuu xa nukoo‑ia yudoko jan. Naxa kaa x‑uu kuu.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ijan n‑xee ɨɨn ñadɨꞌɨ Samaria xa tava‑ña ndute doko jan. N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña:
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Chi xá juaꞌan se dakuaꞌa‑ia xiti ñuu, xa jueen‑s xa kaxi‑s xiꞌin‑ia.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Xijan kuu xa n‑jaꞌan ñadɨꞌɨ Samaria:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 N‑jaꞌan Jesús nuu‑ña:
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Taxaꞌnu tnetnu‑da Jacob n‑taxi doko ndute yaꞌa. Mee‑te xiꞌin daꞌya‑te, kɨtɨ‑te, ntdaa‑te n‑ka xiꞌi ndute yaꞌa. ¿Kunxaꞌnu ka mee‑n dada mee‑te a?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 N‑jaꞌan Jesús:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ko davaꞌa nga ñayiu koꞌo ndute juñaꞌa mee‑r, nuncas ma nayichi ka‑i. Ná kuu doko ndute kane anu ñayiu jan, da kuu ndute juñaꞌa‑r ñayiu jan, te xijan kutuu vaꞌa‑i kuia ma jɨn ndɨꞌɨ.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 N‑jaꞌan Jesús:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 N‑xo tuu‑n xiꞌin oꞌon seyɨɨ. Te tuu‑n xiꞌin ɨnka seyɨɨ vitna, ko ña kuu‑s yɨɨ‑n. Ndaa n‑jaꞌan‑n.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Taxaꞌnu tnetnu‑da, n‑ka nakuetu‑te nuu Ianyuux yuku yaꞌa. Ka jaꞌan ñayiu mee‑n, xa io xa nakuetu ñayiu nuu Ianyuux ñuu nani Jerusalén.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 N‑jaꞌan Jesús:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ka nakuetu mee‑n nuu Ianyuux ta jini koio ka‑n. Ka nakuetu mee‑r nuu Ianyuux ka xini‑r. Chi nuu ñayiu Israel, n‑xiaꞌan Ianyuux tnuꞌu‑ia, xa kixi Ia dakaku ñayiu xa ma kuú‑i xiꞌin kuechi‑i.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Xee kɨu, te xá n‑xee hora, ndadakaꞌnu ndaa koio ñayiu Taa‑ro Ianyuux. Ñayiu ndaa jandixa Ianyuux, niꞌi koio‑i tnuꞌu ndaa‑ia, te ndadakaꞌnu koio‑i‑ia xiꞌin anu‑i. Nduku Taa‑ro Ianyuux ñayiu jan, xa ndadakaꞌnu koio‑i‑ia.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ná kuu Espíritu Ianyuux, da kuu Ianyuux. Chi ña kuaꞌa xa jini koio ñayiu Ianyuux xiꞌin nuu‑i. Ñayiu ndadakaꞌnu Ianyuux, io xa ndaa jandixa koio‑i‑ia, io xa jandixa koio‑i‑ia xiꞌin ntdaa anu‑i.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 N‑jaꞌan ñadɨꞌɨ:
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 N‑jaꞌan Jesús:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nɨni duꞌa ndatnuꞌu Jesús xiꞌin ñadɨꞌɨ, n‑ka naxee se dakuaꞌa‑ia. Ña n‑ka kutnuni ini‑s nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin ɨɨn ñadɨꞌɨ. Ko ni ɨɨn‑s ña n‑ka xijan tnuꞌu nax xijan tnuꞌu‑ia, nax kuu xa ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑ña.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ñadɨꞌɨ jan, n‑dandoo‑ña yoo‑ña te juan nuꞌu‑ña xiti ñuu. N‑xian tnuꞌu‑ña nuu se ñuu‑ña:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Neꞌe koio‑n, te jini‑n ɨɨn teyɨɨ n‑jaꞌan ndaa ntdaa xa n‑kida‑da. ¿Kuu‑te Cristu, Ia tundaꞌa Ianyuux a?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Se ijan, n‑ka kee‑s ñuu jan, te juaꞌan‑s nuu tuu Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Te nɨni juan nuꞌu ñadɨꞌɨ jan xiti ñuu, te n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa Jesús nuu‑ia:
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ko n‑jaꞌan‑ia:
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Xijan kuu xa n‑ka ndatnuꞌu se dakuaꞌa‑ia ɨɨn‑s xiꞌin ɨnka‑s:
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 N‑jaꞌan Jesús:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ka jaꞌan mee‑n xa juini ka‑i koon yoo xa kaꞌnde‑ro trɨu. Ko jaꞌan mee‑r xa io xa kundeꞌa koio‑n, te jini koio‑n xa xá n‑yichi trɨu, te io xa kaꞌnde‑ro trɨu jan vitnadii.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ná kuu trɨu n‑yichi, ka kuu ñayiu xeka vaꞌa tnuꞌu mee‑r. Ná kuu se xaꞌnde trɨu, ka kuu se xian tnuꞌu tnuꞌu mee‑r nuu ñayiu, te ka tnɨɨ‑s yaꞌu‑s. Ka kida‑s xa kutuu vaꞌa koio ñayiu xiꞌin Ianyuux kuia ma jɨn ndɨꞌɨ. Se n‑xate trɨu, xiꞌin se xaꞌnde trɨu, nduu‑s kuvete.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ndaa ka jaꞌan ñayiu xa ɨɨn seyɨɨ xate trɨu, te ɨnka seyɨɨ xaꞌnde trɨu.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 N‑tundaꞌa ñaꞌa‑r mee‑n, xa kaꞌnde koio‑n nuu ña n‑ka kidatniu‑n. Ɨnka‑s n‑ka kidatniu ijan, te n‑ka kɨu mee‑n nuu n‑ka kidatniu mee‑s.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Te n‑ka kixeꞌe kueꞌe ñayiu Samaria xa jandixa‑i Jesús. Xaxeꞌe tnuꞌu ñadɨꞌɨ jan, n‑ka jandixa‑i‑ia. N‑jaꞌan ndaa‑ña: “N‑jaꞌan ndaa‑te ntdaa xa n‑kida‑da.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Xijan kuu xa na n‑ka xee ñayiu Samaria nuu tuu Jesús, n‑ka xijan‑i xa ndoo‑ia xiꞌin‑i. Te n‑ndoo‑ia xiꞌin‑i uu kɨu.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Te kueꞌe ka ñayiu n‑ka kixeꞌe xa jandixa‑i‑ia xaxeꞌe tnuꞌu mee‑ia.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 N‑ka jaꞌan‑i nuu ñadɨꞌɨ jan:
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nuu n‑kuu uu kɨu, n‑kee Jesús ñuu ijan, te juaꞌan‑ia ichi distrito Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Nani n‑jaꞌan Jesús, dani n‑kuu: “Ɨɨn se xian tnuꞌu tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu, te ñayiu ñuu mee‑s ña xndaxio‑i xañuꞌu nuu‑s.”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Chi na n‑naxee‑ia Galilea, te n‑ka xeka vaꞌa ñaꞌa ñayiu Galilea. Ntdaa xa n‑kida‑ia viko Jerusalén n‑ka xini‑i, chi n‑ka xeꞌen mee‑i viko ijan tuku.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 N‑xee‑ia ɨnka vuelta ñuu nani Caná distrito Galilea. Ijan nuu n‑kida‑ia xa n‑nduu ndute vinu. Ijan n‑xio ɨɨn se netniu nuu se kunxaꞌnu ka, te kuꞌu daꞌya‑s ñuu nani Capernaum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Se ijan, n‑tekutnuꞌu‑s xa n‑kee Jesús distrito Judea te vaxi‑ia Galilea. N‑xee‑s nuu tuu‑ia, te n‑xijan‑s xa na jɨꞌɨn‑ia xiꞌin‑s ñuu Capernaum, xa ndadavaꞌa‑ia daꞌya‑s. Chi daꞌya‑s yo kaꞌu kuꞌu.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Xijan kuu xa n‑jaꞌan Jesús:
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 N‑jaꞌan se netniu nuu se kunxaꞌnu ka:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 N‑jaꞌan Jesús:
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nɨni juan nuꞌu‑s ichi, te n‑ka xe tnaꞌa ñaꞌa se ka xinokuechi nuu‑s. N‑ka xian tnuꞌu‑s xa xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑s.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Xijan kuu xa n‑xijan tnuꞌu‑s‑sɨ nahora n‑kixeꞌe daꞌya‑s xa vax ndvaꞌa‑s. N‑ka jaꞌan‑s:
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Xijan kuu xa n‑kutnuni ini taa seluchi jan, xa hora n‑jaꞌan Jesús: “Xá n‑ndvaꞌa daꞌya‑n, dani ndito‑s”, hora ijan ni n‑ndvaꞌa‑s. Te se ijan, xiꞌin ntdaa ñayiu io veꞌe‑s, n‑ka kixeꞌe‑s xa jandixa koio‑s Jesús.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Duꞌa n‑kida Jesús milagru kuu uu distrito Galilea. Duꞌa n‑kida‑ia, na n‑kee‑ia Judea te n‑naxee‑ia Galilea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.