João 11
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NTLH
1 Te kuꞌu ɨɨn se nani Lázaro. Se ñuu nani Betania kuu‑s. Betania kuu ñuu María xiꞌin kuꞌu‑i Tmarta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 María jan kuu ñadɨꞌɨ n‑xajan xeꞌe Xtoꞌo‑ro Jesús xaxeꞌen vidi, te xiꞌin idi dɨkɨ‑i n‑nadayichi‑i xeꞌe‑ia. Kuꞌa‑i, Lázaro, kuu se kuꞌu jan.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Xijan kuu xa, nduu kuꞌa Lázaro n‑ka tundaꞌa ɨɨn muxu juaꞌan‑s, xa na juña tnuꞌu‑s nuu Jesús:
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Na n‑teku Jesús nax n‑jaꞌan muxu, n‑jaꞌan‑ia:
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Te xemani Jesús Tmarta xiꞌin kuꞌu‑i xiꞌin kuꞌa‑i, Lázaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Xijan kuu xa na n‑teku‑ia xa kuꞌu Lázaro, te n‑ndoo ka‑ia uu ka kɨu nuu tuu‑ia.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Te dada n‑jaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia:
7 Então disse aos seus discípulos:
8 N‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 N‑jaꞌan Jesús:
9 Jesus respondeu:
10 Ko nux kaka ɨɨn ñayiu xakuaa, jɨn kɨꞌɨ‑i, chi ña kanda.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Duꞌa n‑jaꞌan‑ia, te dada n‑jaꞌan‑ia:
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Xijan kuu xa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Te jaꞌan Jesús xa n‑xiꞌí Lázaro, ko ñayo se ijan n‑ka kutnuni ini tnuꞌu‑ia, chi n‑ka xani ini‑s xa ndaa xa kidi‑s.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Xijan kuu xa n‑jaꞌan kaxi Jesús:
14 Então Jesus disse claramente:
15 Te xaxeꞌe mee‑n, kuvete‑r xa ña n‑xo tuu‑r ijan hora n‑xiꞌí‑s, chi vitna jandixa ñaꞌa koio ka mee‑n. Na jɨꞌɨn‑ro nuu tuu‑s.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Xijan kuu xa Tomás, se ka danani ñayiu Cuati, n‑jaꞌan‑s nuu se dakuaꞌa Jesús:
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Na n‑xee Jesús Betania, n‑teku‑ia xa xá n‑kuu koon kɨu xa yɨnduxi Lázaro.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Te katuu ñuu nani Betania yatni ñuu Jerusalén. Vaa uu uni ni kilómetro Betania xiꞌin Jerusalén.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Te n‑ka kixee kueꞌe ñayiu Israel, xa juñaꞌa‑i tnuꞌu kanu ini nuu Tmarta xiꞌin María, xaxeꞌe kuꞌa‑i Lázaro.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Te na n‑tekutnuꞌu Tmarta xa vax kuyatni Jesús, n‑kee‑i veꞌe te juaꞌan‑i, juan tnaꞌa‑i Jesús. Ko nukoo naꞌi María xiti veꞌe.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Na n‑nanitnaꞌa Tmarta xiꞌin Jesús, te n‑jaꞌan‑i:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Te naꞌa‑da xa vitna taxi Ianyuux davaꞌa nga xa kajan‑n nuu‑ia.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 N‑jaꞌan Jesús:
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 N‑jaꞌan Tmarta:
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 N‑jaꞌan Jesús:
25 Então Jesus afirmou:
26 Ntdaa ñayiu xtuu te ka jandixa ñaꞌa‑i mee‑r, nuncas ma kuú koio‑i. ¿Jandixa‑n tnuꞌu yaꞌa u?
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 N‑jaꞌan Tmarta:
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Na n‑jaꞌan Tmarta tnuꞌu yaꞌa, te n‑xiko‑i juan nuꞌu‑i veꞌe‑i, te naꞌi ni n‑jaꞌan‑i nuu kuꞌu‑i, María:
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Na n‑teku María tnuꞌu jaꞌan Tmarta, te yachi n‑ndojuiin‑i, te juaꞌan‑i nuu ndetu Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Te ta xee ka Jesús ñuu Betania. Dani ndetu‑ia nuu n‑nanitnaꞌa Tmarta xiꞌin‑ia.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Te veꞌe ijan xyuku kueꞌe ñayiu Israel xiꞌin María, xa juñaꞌa koio‑i tnuꞌu kanu ini nuu‑i. Na n‑ka xini‑i xa yachi n‑ndojuiin María te n‑kee‑i veꞌe, te n‑ka xe kuitandijun ñaꞌa‑i. N‑ka xani ini‑i xa juaꞌan María panteón, xa ndaꞌi‑i xaxeꞌe kuꞌa‑i.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Te n‑kixee María nuu tuu Jesús. N‑xini‑i‑ia, n‑nduandee‑i xeꞌe‑ia. N‑jaꞌan‑i:
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Na n‑xini Jesús xa ndaꞌi María, te ka ndaꞌi ñayiu Israel vaxi xiꞌin‑i, yo n‑kiti ini‑ia te n‑tnau ini‑ia.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 N‑jaꞌan‑ia:
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Te n‑ndaꞌi Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Ñayiu Israel xyuku ijan n‑ka ndatnuꞌu‑i:
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ko dava‑i n‑ka jaꞌan:
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ɨnka vuelta kueꞌe xa kueꞌe n‑tnau ini Jesús, te juaꞌan‑ia nuu n‑ka chinduxi‑s ndi Lázaro. Ɨɨn yau kava kuu, te n‑xo ndenee ɨɨn toto kaꞌnu yuyau jan.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 N‑jaꞌan Jesús:
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 N‑jaꞌan Jesús:
40 Jesus respondeu:
41 Xijan kuu xa n‑ka dita‑s toto kaꞌnu nuu yɨnduxi ndɨyɨ. Nukondeꞌa Jesús andɨu, n‑jaꞌan‑ia:
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Naꞌa‑da xa ntdantuꞌu kɨu nini‑n tnuꞌu‑da, ko n‑jaꞌan‑da xaxeꞌe ñayiu xyuku yaꞌa, xa na jandixa koio mee‑i xa mee‑n n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑da.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Na n‑jaꞌan‑ia tnuꞌu yaꞌa, te n‑kana xee‑ia:
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Te n‑ndee se n‑xiꞌí xiti yau. Duku daꞌma ndaꞌa‑s, xeꞌe‑s, te daꞌu daꞌma nuu‑s. N‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan:
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Xijan kuu xa kueꞌe ñayiu Israel n‑ka jandixa Jesús. N‑ka kixee‑i xa juñaꞌa‑i tnuꞌu kanu ini nuu María, te n‑ka xini‑i nax n‑kida Jesús, te n‑ka jandixa‑i‑ia.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ko dava‑i juaꞌan nuu xyuku se fariseu, te n‑ka najani‑i ntdaa xa n‑kida Jesús.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Xijan kuu xa n‑ka nataka dutu ka taxnuni xiꞌin se fariseu, te n‑ka jaꞌan‑s:
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Nux ma jaꞌan‑ro, te duꞌa kada ka‑s, te jandixa koio ntdaa ñayiu mee‑s, te kix koio soldado romano, xa kanu koio‑s veñuꞌu‑ro te datɨu‑s ñuu‑ro.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ko ɨɨn‑s, se nani Caifás, se kuu dutu taxnuni ka kuia ijan, n‑jaꞌan:
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Ña ka kutnuni ini‑n xa vaꞌa ka xa kuú ɨɨn seyɨɨ xaxeꞌe ñayiu Israel, dada xa kuú koio ntdaa ñayiu Israel.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Te tnuꞌu yaꞌa ña n‑xani ini mee Caifás. Xaxeꞌe xa kuu‑s dutu taxnuni ka kuia ijan, te n‑kida Ianyuux xa juña tnuꞌu‑s tnuꞌu mee‑ia nuu ñayiu, xa kuú Jesús xaxeꞌe ñayiu Israel.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Kuú‑ia xaxeꞌe ñayiu Israel, ko dɨuni kuú‑ia xaxeꞌe ntdaa ñayiu ta jandixa koio ka Ianyuux. Juini xtuu‑i nituꞌu ñuñayiu, ko nadataka‑ia mee‑i, xa ku kuu‑i idini ñayiu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Xijan kuu xa, nde kɨu ijan n‑ka xani ini dutu taxnuni, xiꞌin se fariseu, nanda kuaꞌa‑s xa kaꞌni‑s Jesús.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Xijan kuu xa ñatuka n‑xikonuu Jesús ñuu nani Jerusalén. Ijan juaꞌan‑ia ñuu nani Efraín, yatni yuku nuu ñayo ñayiu io. Ijan n‑ndoo‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Te vax kuyatni ɨɨn viko ñayiu Israel, ɨɨn viko nani Paxcua. Te kueꞌe ñayiu ntdaa ñuu juaꞌan Jerusalén. Antecas xa kixeꞌe viko, juaꞌan‑i nuu dutu xa ndada ii ñaꞌa‑ia, xa kuaꞌa‑i xa ndadakaꞌnu‑i viko Paxcua.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Ijan ka nanduku ñayiu Israel Jesús. Xyuku‑i xiti veñuꞌu ka xijan tnuꞌu tnaꞌa‑i:
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Te xá n‑ka taꞌu tniu dutu taxnuni, xiꞌin se fariseu, xa nux najini ɨɨn ñayiu Jesús, te na juña tnuꞌu‑i nuu juxtixia nuu tuu‑ia, xa tnɨɨ koio‑s‑ia.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.