Gálatas 2
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs NVT
1 Na n‑yaꞌa uxi koon kuia, te n‑nuꞌu‑da Jerusalén. N‑xeꞌen‑da xiꞌin Bernabé, te n‑kunduu Tito xiꞌin‑da tuku.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 N‑dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux xa n‑xio xa jaꞌan‑da xiꞌin se ka kunuu nuu ñayiu ka jandixa Cristu Jerusalén. N‑ndatnuꞌu‑da xiꞌin ndruni ni se ijan, chi n‑juini‑da xa kutnuni ini se ijan ntdaa xa xian tnuꞌu‑da nuu ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel. N‑juini‑da xa jini‑da nu n‑ka xani ini ɨɨn nuu‑s xiꞌin‑da, a ñaꞌa.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Te duꞌa n‑kuu. N‑ka kutnuni ini‑s xa ña ñdoñuꞌu xa kaꞌnde‑ro nuu ii se ña ka kuu se Israel, hora ka jandixa‑s Jesucristu. Juini Tito kuu se griegu te n‑kunduu‑s xiꞌin‑da, ko ña n‑ka kidajuexa ñaꞌa‑s xa kaꞌnde‑da nuu ii‑s.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Ñayiu ka kunduu xiꞌin Jesucristu kuu‑ro. N‑ka kɨu tnaꞌa se ka jaꞌan xa jandixa‑s Jesucristu, ko ña ndaa. N‑ka juini‑s xa kotoyuꞌu ñaꞌa‑s, nux kida‑ro ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, a ñaꞌa. N‑ka juini‑s xa kadajuexa ñaꞌa‑s, xa kada mee‑ro ná ka kida mee‑s.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Ni itaꞌu ña n‑ka xejoon‑da xa kadajuexa ñaꞌa‑s xa kada‑ro xa ka juini‑s. N‑dadaꞌan‑da tnuꞌu vaꞌa Jesucristu, xa niꞌi koio mee‑n tuku xa kuu xandaa.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Se ijan, se ka kunuu nuu ñayiu ka jandixa Jesucristu Jerusalén, ña n‑ka taxi‑s ni ɨɨn tnuꞌu taꞌu tniu xee. (Ka jaꞌan ñayiu xa se ka kunuu ka kuu‑s, ña xini‑da. Jaꞌan Ianyuux xa ɨɨn nuu kuu‑ro ntdaa‑ro.)
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 N‑ka kutnuni ini‑s xa n‑kaxí ñaꞌa Ianyuux mee‑da, xa jaꞌan‑da tnuꞌu vaꞌa Jesucristu nuu ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Dɨuni Ianyuux n‑tundaꞌa Spedru nuu ñayiu Israel, n‑tundaꞌa ñaꞌa mee‑da nuu ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel. Se n‑tundaꞌa Jesucristu kuu Spedru, te se n‑tundaꞌa Jesucristu kuu mee‑da.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Se ijan, Jacobo xiꞌin Spedru xiꞌin Sua, se ka kunuu nuu ñayiu ka jandixa Jesucristu Jerusalén, n‑ka kutnuni ini‑s xa xá n‑taxi Ianyuux xamani‑ia nuu mee‑da tuku. N‑ka tnɨtnandaꞌa‑da xiꞌin‑s, xa n‑ka xeka ñaꞌa vaꞌa‑s. N‑ka kida ɨɨn nuu‑da xiꞌin‑s, xa jɨꞌɨn mee‑da xiꞌin Bernabé nuu ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel, te jɨꞌɨn mee‑s nuu ñayiu Israel.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Diko ni n‑ka xijan‑s xa chindee‑da ñayiu kundaꞌu, te xaꞌa duꞌa ni xani ini‑da xa kada‑da.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Na n‑xee Spedru ñuu nani Antioquía, te n‑kanandee‑da‑s, chi n‑xini‑da xa ña n‑kida‑sɨ xa kuu xavaꞌa.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Duꞌa n‑kuu. Antecas xa xee koio se kunduu xiꞌin Jacobo, te n‑xo xaxi Spedru xiꞌin ñani‑ro kuꞌa‑ro ña ka kuu ñayiu Israel. Ko hora n‑ka xee se ka kunduu xiꞌin Jacobo, te n‑dandoo Spedru ñani‑ro kuꞌa‑ro ña ka kuu ñayiu Israel. Ñatuka n‑xaxi‑s xiꞌin‑i, chi n‑yuꞌu‑s nuu se ka jaꞌan xa ndoñuꞌu xa kaꞌnde‑ro nuu ii‑ro.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Hora ijan, se jaꞌan ɨɨn te kida ɨnka n‑kuu Spedru. Te duꞌa n‑ka kida ntdaa ɨnka ñani‑ro kuꞌa‑ro ka kuu ñayiu Israel n‑ka xo tuu Antioquía. Nde Bernabé, se jaꞌan ɨɨn te kida ɨnka n‑kuu‑s, chi n‑dandoo‑s ñani‑ro kuꞌa‑ro ña ka kuu ñayiu Israel.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 N‑xini‑da xa ña n‑ka kida‑s ná io ná juaꞌan tnuꞌu vaꞌa Jesucristu, te n‑kanandee‑da Spedru nuu ntdaa ñani‑ro kuꞌa‑ro. Xiaꞌan‑da: “Ndoꞌo kuu se Israel, ko hora n‑kii‑n yaꞌa, ña n‑xo tuu‑n ná xtuu ñayiu Israel. N‑xo tuu‑n xiꞌin ñani‑ro kuꞌa‑ro ña ka kuu ñayiu Israel, te n‑xo tuu mee‑n ná xtuu mee‑i. Te vitna, juini‑n xa kadajuexa‑n ñani‑ro kuꞌa‑ro ña ka kuu ñayiu Israel, xa kutuu koio mee‑i ná xtuu ñayiu Israel.”
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Nduu‑ro, n‑kaku‑ro ñuu Israel. Xaxeꞌe xa n‑tnɨɨ‑ro tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, te ña n‑kida‑ro ntdaa xa uꞌu ka kida ñayiu ña ka kuu ñayiu Israel.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Xini‑ro xa ni ɨɨn ñayiu ma kuaꞌa xa kada‑i ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés. Te dɨuni xini‑ro xa ma jaꞌan Ianyuux xa ña tuu na kuechi‑i io. Ko ɨɨn ñayiu, nux jandixa‑i Jesucristu, da kuu xa jaꞌan Ianyuux xa kuu ná kuu xa ña tuu na kuechi‑i io. Xijan kuu xa mee‑ro tuku, jandixa‑ro Jesucristu. Juini ña kuaꞌa‑ro xa kada‑ro ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, ko xaxeꞌe xa jandixa‑ro Jesucristu, te jaꞌan Ianyuux xa ña tuu na kuechi‑ro. Chi ni ɨɨn ñayiu ma kuaꞌa xa kada‑i ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, te xijan kuu xa ma jaꞌan Ianyuux xa ña tuu na kuechi‑i io.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Nduku‑ro xa na jaꞌan Ianyuux xa ña tuu na kuechi‑ro io xaxeꞌe xa kunduu‑ro xiꞌin Jesucristu. Xijan kuu xa ña ndoñuꞌu xa kada‑ro ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés. Xijan kuu xa, ¿Xá n‑kida Cristu xa ku kuu‑ro ñayiu kida kuechi? ¡Ña ndaa!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Nux danaa‑da ɨɨn xa danaa‑da, te dada ndadavaꞌa‑da ɨnka vuelta, xijan kuu xa dakuido kuechi‑da mee‑da.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Kuu ná kuu xa n‑xiꞌí‑da, xaxeꞌe xa ña n‑kida‑da ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés. Te xaxeꞌe xa n‑xiꞌí‑da, ma kada‑da ná io ná juaꞌan tnuꞌu jan. Tuu‑da xa kada‑da xa juini Ianyuux.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 N‑xiꞌí Cristu nuu curuxi, te kuu ná kuu xa n‑xiꞌí mee‑da xiꞌin‑ia. Xijan kuu xa ñatuka taxnuni‑da nuu mee‑da, chi taxnuni Cristu nuu‑da. Tuu‑da vitna, xaxeꞌe xa kunduu‑da xiꞌin Daꞌya Yɨɨ Ianyuux. N‑xemani ñaꞌa‑ia, te n‑xiꞌí‑ia xaxeꞌe‑da.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ña juini‑da xa kada yata‑da xamani Ianyuux. Nux jaꞌan Ianyuux xa ña tuu na kuechi ɨɨn ñayiu, xaxeꞌe xa n‑kida‑i ná io ná juaꞌan tnuꞌu taꞌu tniu Moisés, nux duꞌa kuu, te ñatu xiniñuꞌu xa n‑xiꞌí Jesucristu xaxeꞌe‑ro.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.