2 Coríntios 12
Tnuʼu vaʼa tnuʼu Jesucristo (XTDNT) vs VC
1 Ña tuu nax niꞌi‑da, xa jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe‑da. Jaꞌan‑da nax n‑kida Xtoꞌo‑ro Jesucristu. N‑datu ini ñaꞌa‑ia, n‑dandeꞌa ñaꞌa‑ia mee‑ia xiꞌin xa taxnuni‑ia.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Xini‑da ɨɨn seyɨɨ kunduu xiꞌin Cristu. Xá n‑kuu uxi koon kuia n‑tnɨɨ Ianyuux mee‑s, xa n‑xeꞌen‑s xiꞌin‑ia nde andɨu nuu tuu‑ia. Ña xini‑da nux n‑xeꞌen yɨkɨ kuñu‑s, o meni anu‑s. Ko Ianyuux naꞌa nax n‑kuu.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Jaꞌan vaꞌa‑da, xaxeꞌe ɨɨn seyɨɨ kuu ná kuu se ijan, ko xaxeꞌe mee‑da, ma jaꞌan vaꞌa‑da. Xaxeꞌe mee‑da, jaꞌan ni‑da xa ña ndaku‑da xa kada‑da tniu n‑taxi Ianyuux.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Nux n‑juini‑da xa najuen tnuꞌu‑da mee‑da n‑kuu, kuaꞌa‑da, ko dani ma ku kuu‑da se lilu, chi xandaa jaꞌan‑da. Ko duꞌa ñatu kida‑da, nada kani ini vaꞌa ka ɨɨn ñayiu xaxeꞌe‑da. Vaꞌa ka xa kototnuni ñaꞌa mee‑i, mee‑da xiꞌin tnuꞌu‑da.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Vaꞌa xa vaꞌa xa n‑dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux. Xaxeꞌe xa n‑xini‑da ɨɨn xavaꞌa xa ña kuaꞌa ñayiu xa jini‑i, te n‑kida Ianyuux xa ña ndaku‑da. N‑xejoon‑ia xa janñaꞌa kuiꞌna mee‑da. Kuu ná kuu xa tuu ñaꞌa ka‑i, xiꞌin ɨɨn iñu deen. Duꞌa n‑kida Ianyuux, xa ña kuaꞌa‑da xa najuen tnuꞌu‑da mee‑da.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Uni vuelta n‑xijan‑da nuu Xtoꞌo‑ro Jesucristu xa kineꞌe‑ia iñu jan.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ko n‑jaꞌan‑ia: “Xemani ñaꞌa‑r mee‑n, te xijan kuu xa ña tuu nax ndoñuꞌu‑n. Hora ña ndaku mee‑n, te jini koio ñayiu xa chindee ñaꞌa‑r xiꞌin xa taxnuni mee‑r.” Xijan kuu xa kuvete‑da hora jaꞌan‑da xa ña ndaku‑da, chi hora ña ndaku mee‑da, tnɨɨ‑da xa tnɨɨ ka‑da xandaku Cristu.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Xijan kuu xa juini ña ndaku‑da, ko kuvete‑da. Juini kuiꞌa ka jaꞌan ñayiu nuu‑da, ko kuvete‑da. Juini kueꞌe vida yaꞌa‑da, ko kuvete‑da. Juini ka xini uꞌu ñaꞌa ñayiu, ko kuvete‑da. Juini ña kuaꞌa‑da xa kada‑da xa juini‑da, ko kuvete‑da. Kuvete‑da xaxeꞌe Cristu. Xaxeꞌe mee‑ia, nahora ña ndaku‑da, hora ijan, taxi‑ia xandaku mee‑ia.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Xá n‑kuu‑da ɨɨn se lilu. Xá n‑jaꞌan vaꞌa‑da xaxeꞌe‑da, ko mee‑n n‑ka kidajuexa ñaꞌa. N‑xio xa jaꞌan vaꞌa koio mee‑n xaxeꞌe‑da, ko ña n‑ka kida‑n. Se ka jaꞌan xa n‑tundaꞌa Ianyuux mee‑s, ña ka kunxaꞌnu ka‑s dada mee‑da. Juini ña yaꞌu‑da ni ɨɨn, ko ña kunxaꞌnu ka mee‑s dada mee‑da.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Na n‑xo tuu‑da xiꞌin‑n, n‑dandeꞌa ñaꞌa Ianyuux xa kuu‑da ɨɨn se n‑tundaꞌa‑ia. N‑kida‑ia milagru xiꞌin tniu kaꞌnu ka, xa ni ɨɨn ñayiu ma kuaꞌa xa kada‑i. N‑kida‑ia xa n‑ka yuꞌu‑n te n‑ka kuvete‑n. N‑kundee ini‑da, nde n‑kida‑da tniu n‑taxi‑ia meꞌñu‑n.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 ¿Nakuenda ka xani ini‑n xa vaꞌa ka ñani‑ro kuꞌa‑ro ɨnka veñuꞌu dada mee‑n? ¿Ka xani ini‑n xa n‑kida‑da xa uꞌu nuu‑n, hora ña n‑xejoon‑da xa kundeka ñaꞌa koio‑n a? Nux ka xani ini‑n xa n‑kida‑da xa uꞌu nuu‑n, ¡io xa taxkanu ini ñaꞌa koio‑n!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Io tuꞌa‑da xa xee‑da ñuu‑n vuelta kuu uni, ko ma juejoon‑da xa kundeka ñaꞌa koio‑n. Ña juini‑da xa niꞌi‑da xaxii‑n. Juini‑da xa niꞌi ñaꞌa‑da mee‑n. Chi ña ndoñuꞌu xa kunevaꞌa sekuechi xaxii‑s xa kundeka‑s tadɨꞌɨ‑s, ndoñuꞌu xa kunevaꞌa sexaꞌnu xaxii‑s xa kundeka‑s daꞌya‑s.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kuvete‑da xa kuvete‑da xa taxi‑da ntdaa xaxii‑da, xiꞌin ntdaa xa kuu‑da, xaxeꞌe‑n. Ko kuu ná kuu xa ntnaꞌa xemani ñaꞌa ka‑da mee‑n, da xini uꞌu ñaꞌa ka‑n mee‑da.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ka xini‑n xa ña n‑xijan ñaꞌa‑da ni ɨɨn. ¿Ka xani ini‑n xa se dandaꞌu ñaꞌa kuu‑da u? ¿Ka jaꞌan‑s xa xijan‑da tvini xaxeꞌe ñayiu kundaꞌu te xetniu mee‑da tvini jan u?
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 ¿Ka xani ini‑n xa n‑tundaꞌa‑da ñani‑ro, xa na dandaꞌu ñaꞌa‑s mee‑n a?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 N‑xijan‑da nuu Tito, xa jɨꞌɨn‑s ñuu‑n, te n‑tundaꞌa‑da ɨnka ñani‑ro xiꞌin‑s. ¿N‑dandaꞌu ñaꞌa Tito mee‑n a? N‑ka xini‑n xa n‑xani ini Tito ná n‑xani ini mee‑da, te n‑kida mee‑s ná n‑kida mee‑da.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Ka xani ini‑n xa mee‑da dadaꞌan‑da xa duꞌa jaꞌan‑da, ko ña ndaa. Kunduu‑da xiꞌin Cristu, te jaꞌan‑da xandaa nuu Ianyuux. Ñani mani‑da, kuꞌa mani‑da, ntdaa xa kida‑da, kida‑da xa kunduu naꞌi koio ka mee‑n xiꞌin Cristu.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Yuꞌu‑da, nux xee‑da Corinto te naniꞌi ñaꞌa‑da ka kida‑n xa ña juini‑da. Yuꞌu‑da xa naniꞌi ñaꞌa mee‑n xa kuu‑da xa ña ka juini‑n. Yuꞌu‑da, xa ka jantnaꞌa‑n, ɨɨn‑n xiꞌin ɨnka‑n, te kukuedi ini nuu tnaꞌa‑n. Yuꞌu‑da, xa ka kiti ini‑n, te ka kida‑n, ɨɨn ɨɨn‑n, xa ka juini mee‑n. Yuꞌu‑da, xa ka jan loko ka jan duꞌa‑n, te ka jan tnuꞌu tnaꞌa‑n. Yuꞌu‑da, xa kuxee ini‑n, te nuu dɨɨn ka kuu‑n.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Yuꞌu‑da, xa hora xee‑da ñuu‑n, te kada Ianyuux xa kujanuu‑da xaxeꞌe‑n ɨnka vuelta. Yuꞌu‑da, xa tnau ini‑da xaxeꞌe ñayiu xtuu meꞌñu mee‑n, ñayiu n‑ka kida kuechi te nuncas ña n‑ka natu ini‑i kuechi‑i. Xá n‑ka kida‑i xa ñatu kuu xavaꞌa, xá n‑ka kidi‑i xiꞌin ñayiu ña n‑tnundaꞌa xiꞌin‑i, xá n‑ka kida‑i ntdaa xa uꞌu n‑ka kukajan ini‑i.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.