Lucas 9
Diuxi-tilantongo Mixtec NT (XTD_TBL) vs NVT
1 Nu n‑xika kɨu, te n‑nadataka Jesús uxi uu se dakuaꞌa‑ia jan. N‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa kineꞌe koio‑s xaloko xñuꞌu anu ñayiu, te dɨuni n‑kida‑ia xa n‑ka kuaꞌa‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 N‑tundaꞌa‑ia‑s xa juña tnuꞌu koio‑s ñayiu nax kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑tundaꞌa‑ia‑s xa ndadavaꞌa koio‑s ñayiu ka kuꞌu.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Maxku kaneꞌe koio‑n xa ndoñuꞌu‑n jɨꞌɨn. Maxku kaneꞌe koio‑n karruti‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n jayate‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n xa kaxi‑n. Maxku kaneꞌe koio‑n tvini. Maxku kaneꞌe koio‑n ɨnka dijun xa nadama‑n.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Hora na xee‑n ɨɨn veꞌe ɨɨn ñuu, ijan ndoo koio‑n, te maxku dama‑n veꞌe ndoo koio‑n.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Nux ma kunini ñayiu ɨɨn ñuu tnuꞌu jaꞌan‑n te hora na ndee koio‑n ñuu jan kɨdɨ koio‑n xeꞌe‑n xa na kee ñuyaka ñuu‑i xa na jini ñayiu jan xa io kuechi‑i —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Juaꞌan koio‑s ñuu xiꞌin ñuu. N‑ka jaꞌan‑s nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa nanitaꞌu‑i, te n‑ka ndadavaꞌa‑s ñayiu ka kuꞌu.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 N‑teku Herodes, se taxnuni, ntdaa xa kida Jesús, te n‑chi ini‑s chi n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Sua.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Dɨuni n‑kutnuꞌu xa n‑nandoto Elías, te n‑nxee‑s. Dani n‑kutnuꞌu xa n‑ka nandoto dava ka se xanaꞌa n‑jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Te n‑jaꞌan Herodes: —¿Ndee se kuu se kida ntdaa xa teku‑r? Ñadu Sua kuu‑s chi n‑xaꞌnde‑r dɨkɨ‑s. Te n‑juini Herodes xa jini‑s Jesús.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 N‑ka naxee se n‑dakuaꞌa ñaꞌa Jesús nuu‑ia. N‑ka najani‑s nax n‑ka kida‑s. Ijan dada ndeka dɨɨn ñaꞌa‑ia juaꞌan yuꞌu ñuu nani Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 N‑ka taka ñayiu nuu n‑xo tuu‑ia, te nu n‑ka xini koio‑i xa xá juaꞌan‑ia, xndijun ñaꞌa‑i ka xeꞌen. Nu n‑ka nanitnaꞌa‑i xiꞌin‑ia, n‑kuu vaꞌa anu‑ia nuu‑i, te n‑ka kuvete‑i. N‑jaꞌan‑ia nuu‑i nax io xa kada koio‑i xa kɨu tnaꞌa koio‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i. Dɨuni n‑ndadavaꞌa‑ia ñayiu ka kuꞌu.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Nu n‑kundiꞌi ngandii, te n‑ka xetuꞌa ñaꞌa se dakuaꞌa‑ia. Ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Tundaꞌa‑n ñayiu ya xa na jɨꞌɨn koio‑i ñuu xndatuu yatni xiꞌin ranchu xa na nduku koio‑i nuu ndoo‑i te na jueen‑i xa kaxi‑i chi nuu ñayo io tuu‑ro.
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Juñaꞌa koio xa na kaxi‑i. Te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Oꞌon ni tila xiꞌin uu ni chaka io a dɨu nga nux na njueen‑ro xa kaxi koio‑i.
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Xyuku naxa oꞌon mil seyɨɨ ijan xiꞌin ñadɨꞌɨ‑s xiꞌin daꞌya‑s. Nu n‑yaꞌa n‑ka jaꞌan se dakuaꞌa‑ia xijan, te n‑taꞌu tniu‑ia nuu‑s: —Juñaꞌa koio nuu ñayiu xa uu diko uxi uu diko uxi‑i na nkoo koio. Nuu dɨɨn nuu dɨɨn na nkoo koio‑i.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Daa n‑ka kida‑s, te n‑ka nukoo ntdaa ñayiu xyuku ijan.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 N‑tnɨɨ‑ia oꞌon tila jan xiꞌin nduu chaka jan, te n‑nukondeꞌa‑ia andɨu, te n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. N‑taꞌu dava‑ia tila jan, te n‑xiaꞌan‑ia se dakuaꞌa‑ia xa dakexio koio‑s nuu ñayiu xyuku jan.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 N‑ka xaxi koio‑i xa nde n‑ka chitu xiti‑i ntdaa‑i. N‑ka nadataka‑s pedazo n‑kendoo, te n‑ka dachitu‑s uxi uu yɨka.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ɨnka ntuku vuelta tuu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia, te mee ni‑ia n‑kee dɨɨn xa n‑xijan taꞌu‑ia nuu Ianyuux. Ijan dada n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —¿Jundu kuu‑r ka jaꞌan ñayiu?
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Ka xiaꞌan‑s: —Dava ñayiu ka jaꞌan xa Sua Bautista kuu‑n, dava‑i ka jaꞌan xa Elías kuu‑n, dava tuku‑i ka jaꞌan xa xixitna‑ro, se n‑xo jaꞌan tnuꞌu Ianyuux nuu ñayiu kuu‑n. Ka xani ini‑i xa n‑nandoto‑n.
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Te n‑xijan tnuꞌu‑ia‑s: —Ndoꞌo ɨɨn ɨɨn‑n, ¿jundu kuu‑r, ka jaꞌan‑n u? Xiaꞌan Spedru: —Cristu, Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa Ianyuux kuu‑n.
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Te xiaꞌan‑ia xa maxku jaꞌan koio‑s nuu ñayiu jundu kuu‑ia; mee ni‑s na kunaꞌa koio.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Xiaꞌan‑ia: —Io xa kada uꞌu ñaꞌa koio sexaꞌnu ka taxnuni nuu ñayiu país‑ro ruꞌu, Ia kuu ñayiu. Dɨuni io xa kada uꞌu ñaꞌa dutu ka taxnuni xiꞌin se ka tuꞌa vaꞌa tnuꞌu n‑chidotnuni Moisés. Io xa jaꞌan koio‑s xa ña ndoñuꞌu ñaꞌa‑s. Dɨuni io xa kaꞌni ñaꞌa koio‑s te nandoto‑r nuu uni kɨu —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia nuu se dakuaꞌa‑ia.
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Te n‑jaꞌan‑ia nuu ntdaa ñayiu xyuku ijan: —Ñayiu juini xa nkuitandijun ñaꞌa‑i, na kande ini koio‑i xa ka kukajan ini‑i, te jun ini koio‑i xa kuú‑i ná ñu ini ɨɨn se doko curuxi‑s xa nkuitakaa dika‑s. Ijan dada nkuitandijun ñaꞌa koio‑i.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Ñayiu ña ka kuu ini‑i xa naa‑i xaxeꞌe‑r, naa daꞌu ni‑i. Ñayiu naa yɨkɨ kuñu‑i xaxeꞌe‑r, kundito koio‑i nɨkava nɨkuita.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Ñayiu na niꞌi ntdaa xa io nituꞌu ñuñayiu te naa‑i, ñatu nax kineꞌe koio‑i.
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Ñayiu kujanuu xa xndeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i a xa kakuneꞌe‑i xa jaꞌan‑r, dɨuni kujanuu‑r xa kandeka tnaꞌa‑r xiꞌin‑i hora na ndixi mee‑r, Ia kuu ñayiu. Ndii‑r ná ndii Taa‑r Ianyuux, Ia ii. Ndii‑r ná ndii ángel, ia ka xinokuechi nuu Ianyuux.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Xandaa xakuiti ma kuú koio‑n nde na jini dava ndoꞌo ñayiu xtuu yaꞌa, xa taxnuni Ianyuux nuu ñayiu ñuñayiu —kuu Jesús, xiaꞌan‑ia.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Nu n‑yaꞌa naxa una kɨu, te ndeka dɨɨn‑ia Spedru, Sua, Jacobo juaꞌan koio ɨɨn yuku xa kajan taꞌu‑ia nuu Ianyuux.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Nɨni xijan taꞌu‑ia n‑dama nuu‑ia, te n‑koko daꞌma‑ia. Ná kuu xa xeyeꞌe kuu xa koko daꞌma‑ia.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Moisés xiꞌin Elías n‑ka nxee, te n‑ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 N‑ka diñu‑s tuku. Ndatnuꞌu‑ia xiꞌin‑s xa vax kuyatni kɨu ndee‑ia Jerusalén te ndaa‑ia andɨu.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Yo n‑kuu nuu Spedru xiꞌin nuu dava ka se xtuu xiꞌin‑s xa kidi, ko ña n‑ka kidi‑s, te n‑ka xini‑s xa koko Jesús xiꞌin nduu se xnii xiꞌin‑ia.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Diko nga xa ndaa Moisés xiꞌin Elías andɨu te xiaꞌan Spedru nuu Jesús: —Maestru, naka vaꞌa xa n‑ka kixee‑ro yaꞌa. Na kadavaꞌa koio‑da uni veꞌe yutnu vixi — ɨɨn kuu xiꞌin mee‑n, ɨnka na kuu xiꞌin Moisés, te ɨnka na kuu xiꞌin Elías. Juini daa n‑xani ini Spedru xa kada‑s, ko ña kutnuni ini‑s nakuenda xa daa n‑kuu ini‑s.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Nɨni duꞌa jaꞌan‑s, te n‑ndixi vikó nuꞌu nde nuu ñuꞌu, te n‑ka daꞌu‑s nuu vikó jan.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Te n‑jaꞌan Ianyuux xiti vikó jan: —Ia yaꞌa kuu Daꞌya Yɨɨ‑r. N‑kaxí‑r‑ia xa kada‑ia tniu‑r. Kunini koio xa jaꞌan‑ia.
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Nu n‑yaꞌa xa n‑jaꞌan Ianyuux, te mee nga Jesús n‑ndoo xiꞌin‑s. Naꞌa n‑kuu n‑yaꞌa xaꞌa, ijan dada n‑ka najani‑s xa n‑ka xini‑s.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Kɨu kuu uu, n‑nuu‑ia xiꞌin‑s xeyuku jan, te kueꞌe ñayiu n‑ka xetnaꞌa ñaꞌa.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Nuu ñayiu ijan yɨtnaꞌa ɨɨn se tnaꞌa. Xee n‑kana‑s: —Maestru, ɨɨn xa juini‑da. Koto tnaꞌa‑n daꞌya yɨɨ‑da nuu nax tnaꞌa‑s chi idii ni‑s io.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Xko keé xaloko anu‑s, te danaa kana‑s, te kava ñaꞌa‑i. Nduyutnu‑s, te xido t‑iñu yuꞌu‑s, te datnukueꞌe ñaꞌa‑i. Ña juini‑i xa dayaa ñaꞌa‑i.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 N‑xiaꞌan‑da se dakuaꞌa‑n xa na kineꞌe koio‑s‑yɨ, ko ñayo‑s n‑ka ndaku.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Te n‑jaꞌan Jesús nuu ñayiu xyuku ijan: —Ndoꞌo, ñayiu io vitna, ña ka kukanu ini ñaꞌa vaꞌa‑n. Unu loko‑n. ¿Nadaa ka kɨu ndoñuꞌu xa kutuu‑ro? ¿Kuiti nadaa ka kɨu nadaa ka ñuu kundee ini‑r? Ijan dada n‑jaꞌan Jesús nuu taa seluchi jan: —Juan kueka daꞌya‑n.
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Nɨni juan tuꞌa seluchi jan Jesús n‑dajane ñaꞌa xaloko jan nuu ñuꞌu, te n‑kava ñaꞌa‑i. Xido t‑iñu yuꞌu‑s, te n‑nduyutnu‑s. N‑kudeen Jesús nuu xaloko jan, te n‑ndadavaꞌa‑ia seluchi jan. Ijan dada n‑nakueka ñaꞌa taa‑s.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Nu n‑ka xini ñayiu n‑ka xo ndeꞌa xijan xa taxnuni Ianyuux nuu Kuiꞌna, n‑ka nakuetu koio‑i nuu‑ia. N‑ka yuꞌu‑i, te kueꞌe xa n‑ka xani ini koio‑i. Nɨni ka ndatnuꞌu ñayiu jan xa n‑yaꞌa, xiaꞌan Jesús nuu se dakuaꞌa‑ia:
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 —Maxku ndunaa koio‑n xa n‑jaꞌan‑r xa vax kuyatni kɨu kada ɨɨn se kada xa tnɨɨ ñaꞌa juxtixia ruꞌu, Ia kuu ñayiu.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Ñayo se dakuaꞌa‑ia n‑kutnuni ini nakuenda xa daa n‑jaꞌan‑ia chi n‑kida Ianyuux xa ma kutnuni ini koio‑s. Ñayo‑s n‑kuyɨɨ xa kajan tnuꞌu‑s‑ia.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Nɨni juan nuꞌu‑ia xiꞌin se dakuaꞌa‑ia Capernaum nuu io‑ia, ka ndatnuꞌu‑s nuu ndeda ɨɨn‑s taxnuni nuu‑s ntdaa‑s, te ka jantnaꞌa tnuꞌu‑s.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 N‑tu ini Jesús nax n‑ka xani ini‑s te n‑tnɨɨ‑ia ɨɨn seluchi, te n‑xani‑ia‑s diñi‑ia.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Se ka xe ini seluchi yaꞌa xaxeꞌe xa daa juini‑r kuenda kɨu ka xe ini ñaꞌa‑s ruꞌu. Se ka xe ini ñaꞌa dɨuni xe ini‑s Ia n‑tundaꞌa ñaꞌa. Se xani ini xa ñatu ndandɨꞌɨ‑s nuu dava ka‑n, ndandɨꞌɨ‑s nuu Ianyuux.
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Te xiaꞌan Sua nuu‑ia: —Maestru, n‑ka xini‑da ɨɨn se xetniu dɨu‑n xa taꞌu tniu‑s nuu xaloko xa kee‑i anu ñayiu, te ka xiaꞌan‑da nuu‑s xa na nujani‑s xaxeꞌe xa ña ndeka tnaꞌa‑ro xiꞌin‑s.
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Te xiaꞌan Jesús nuu‑s: —Maxku dadaꞌan‑n xa daa kida‑s chi ñayiu ña jan tnuꞌu ñaꞌa, iñi xiꞌin‑ro xiꞌin‑i —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia.
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Vax kuyatni kɨu ndaa Jesús andɨu xa nakueka ñaꞌa Ianyuux. Tiempu ijan idii vuelta n‑xajan‑ia anu‑ia xa jɨꞌɨn ntuku‑ia Jerusalén.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 N‑tundaꞌa‑ia dava se dakuaꞌa‑ia xa na ku juindodo nuu‑s ichi juaꞌan Jerusalén, te n‑ka xee‑s ɨɨn ñuu luchi katuu distrito Samaria xa kada tuꞌa‑s veꞌe nuu ndoo koio‑s xiꞌin‑ia.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Ñatu n‑juini ñayiu ñuu ijan xa ndoo Jesús ñuu‑i xaxeꞌe xa n‑ka tu ini‑i xa jɨꞌɨn‑ia Jerusalén.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Nu n‑ka xini Sua xiꞌin Jacobo xa ñatu n‑ka juini‑i xa kueka‑i Jesús, te ka xiaꞌan‑s nuu‑ia: —Maestru, ¿vatuka xa kajan taꞌu‑ro nuu Ianyuux xa na dajuun‑ia ñuꞌú nde andɨu na kuaꞌa na naa ñayiu yaꞌa u?
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 N‑ngonenuu Jesús, te n‑kanandee ñaꞌa‑ia.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Ijan dada juaꞌan‑ia xiꞌin‑s ɨnka ñuu.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Nɨni xika‑ia xiꞌin‑s juaꞌan, n‑xe juntnaꞌa‑ia xiꞌin ɨɨn se n‑xe juntnaꞌa xiꞌin‑ia. Xiaꞌan se ijan nuu‑ia: —Maestru, nkuitandijun ñaꞌa‑da, te kandijun ñaꞌa‑da jɨꞌɨn juini nde kuu nuu na jɨꞌɨn‑n.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Te n‑jaꞌan Jesús: —Chikuii, io yau kava xyɨꞌɨ‑tɨ. Dani chilidaa, io taka‑tɨ, ko mee‑r, Ia kuu ñayiu, ña tuu na veꞌe‑r. Ñavada io nuu ndetatu‑r —kuu‑ia, xiaꞌan‑ia‑s.
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Xiaꞌan‑ia nuu ɨnka‑s: —Neꞌe te nkuitandijun ñaꞌa. Xiaꞌan‑s: —Dito, ¿vatuka xa kiꞌna ka nuꞌu‑da veꞌe‑da te na kuú taa‑da kuxi‑da‑s? Ijan dada nkuitandijun ñaꞌa‑da.
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Te xiaꞌan‑ia nuu‑s: —Na kuxi tnaꞌa naꞌi koio ñayiu ña xini jundu kuu Ianyuux. Juan juñaꞌa mee‑n nuu ñayiu nax io xa kada‑i xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu ka jandixa xa taxnuni Ianyuux nuu‑i.
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 N‑jaꞌan ɨnka ntuku‑s nuu‑ia: —Maestru, nkuitandijun ñaꞌa‑da, ko vatuka xa kiꞌna ka na jɨn nu koto‑da janda ndoo ñayiu io veꞌe‑da, te juñaꞌa‑da nuu‑i: “Kutuu koio, te kixee‑r” —kuu‑s, xiaꞌan‑s.
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Te n‑jaꞌan‑ia nuu‑s: —Se n‑kixeꞌe xa kidatniu‑s xiꞌin nkutu, te ngonenuu‑s ichi yata‑s, ñatu xiniñuꞌu‑s xa kadatniu‑s nuu ñuꞌu. Daa kuu dava ñayiu juini xa kɨu tnaꞌa‑i nuu ñayiu taxnuni Ianyuux nuu‑i.
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.